Druckschrift 
Quaestiones Evangeliorum de tempore et de sanctis : mit Vorrede des Autors an das Kardinalskollegium. [1-2]
Einzelbild herunterladen
 

Tercio ptꝫ cōcluſio ex illo mat.xvi. vbi xp̄c ait ſuꝑ hanc petraedificabo ecciam meā et porte inferi p̄ūalebūt aduerſus eamplane hit eſſꝫ ſi eccīā qͣndoqꝫtribulacōnibus aūt impugnaciōnibus vexata naufragiū eſſetpaſſura. Ad racōnes in oppofitu ad primā teſpōdetur negando ꝯn̄am et ad dictū Paniel̓ reſpōdetur dupliciter. Primovidetur loqui ꝯſūmacōe tociꝰſeculi: ſꝫ de finali deſolacōe ciuitatis ihrẜm in qua locus ſanctificacōnis erat et ita eſt adpoſitū. Decūdo rn̄detur dato dictū Danielis accipiatur decōſūacōe ſeculi abhoīacionemnomīet anxp̄m homine pectatiqui in templo ſedens extollensſe ſuꝑ omne qd̓ dicitur deus. ij.ad theſſ .i. eſt intelligēdūfides totaliter deficiat quin ſemper apud aliquos fides eccīe firmiā atqꝫ immutabilis vſqꝫ in finem ſeculi permanebit ita xp̄uspollicitus eſt petro quem vniuſalis eccīe ſue paſtorem et vicarium cōſtituerat dixit. Ego rogaui pro te petre vt deficiat fides tuā Luce. xxij. Ad ſecundam rn̄detur negādo aſſumptūq̄m ecciā de iudeis numꝙͣ ita defecit quin ſemper in ea aliqui eſſent iuſti in quibus integra fides et caritas inuiolata ꝑſeueret ſed ſcriptura ita abſolute loquitur quia in comꝑacōe malo- illo tempore pauciſſimus eritnumerus bonorū. Ad tercia reſpōdetur negādo ꝯn̄am et ad dictum qͦd Luce. xviij. habet̉. rn̄detur illud dictū eſt omni fides ſit defectura ſꝫ ꝓpt̓ paucitatē fideliū quē tꝑe anxp̄i eritꝓpt̓ maxima tribulacōnē tꝑeillo vigebitD ſecundam queſtioneit verū mare et ventiqua queritur vtrum fuobedierūt xp̄o ſit ꝓcedit̉ et videtur qꝛ res ſine ſenſu ſineracōne pn̄t dici obedire alicui nec capere nec intelligere poſſint p̄ceptū imꝑantis ſꝫ mare etventi ſūt hmōī ergo vidēturpoſſe dici obedire. Secūdo ſic.qui obedit deo cōformat volūtate ſuā volūtati diuine: ſꝫ iſtaſint ſine intellcū et volūtatepn̄t dici cōformare volūtatē ſuādiuine ergo ⁊c Tercō obedieciā eſt v̓tus moralis ſꝫ mare etventi ſūt capacia v̓tutis ergonec pn̄t dici obedire alicui Inoppoſitū ē euāgeliū pn̄s dicendū ſub iſtā cōcluſiōe mareet venti obedierūt xp̄o: Iſta ꝯcluſio patet̉ ex euāgelio Pro cuiusintellcū eſt notādū obediēciādicit̉ duobꝰ mōīs vno vt dicit̉ v̓tus qua animꝰ ſubicit̉ mandatis imperātis vt fiāt hocobediēciā cadit niſi in creatura intellcuali que ſola capax eſtvirtutis vt arguebat̉. Alio