Sermo

ſiam dei. Cū aūt placuitei qͥ me ſegregauit ex vtero matris mee ⁊ vocauitme ꝑ grām ſuam ⁊c̄. Moꝯſil̓i deus vocat pctōresꝑ grām ſuā vt peccata diuvſitata dimittat ⁊ confirmet ſe in ꝓpoſito bono neredeat in pctā preterita. ſꝫin futuro agāt pm̄am deꝯmiſſis Et iō dicit IeſusLuce. v. Nō veni vocareiuſtos ſed pctōres ad penitentiā. Et de illis qͥ audiūt vocatōem magꝭ gaudiū eſt in celo qͣꝫ de illisqui nūqꝫ deliq̄runt Hincdicit xp̄s Lu. xv. Maiusgaudiū eſt in celo ſuꝑ vnopctōre pm̄am agēte qͣꝫ ſuꝑ nonagintanoue iuſtꝭ qͥnō indiget pͥma. ¶ Et notandū ꝙ nō dicit penitentiaꝫ cogitāte ſicut hi qͥ deanno in annū excitant̉ exinſpiratōe diuina ad emēdandū ſe. ⁊ tn̄ ex pigritiaſpiritu extinguūt. Nec d̓tpm̄am dicēte ſicut hypocrite triſtes qͥ dicūt pͥmaꝫet nō faciūt. ſed d̓t pm̄am

agēte. ⁊ tales ſunt qͥ interiore dn̄i vocatōem recipiunt. audiūt ⁊ oꝑe ꝯplentDe qͥbus d̓r ad Roman.viij. Quos vocauit hos ⁊iuſtificauit Iſto mō vocauit Ezechia rege. qͥ grauiter peccauit ꝯtra deū. ⁊ iodn̄s ꝑcuſſit eū graui infirmitate. ad que miſſus fuit Iſaias. qͥ dixit. Diſpone domui tue qꝛ morieriset nō viues. Et cōuerſusEzechias ad pariete fleuit fletū magno. Et cōfeſtim dixit dn̄s ad ꝓpheta.Uade ⁊ dic Ezechie. audiui oroem tua ⁊ vidi lachrymas tuas. addiditqꝫdiebꝰ ſuis qͥndecim ānosEt hic d̓r Iſaie. xxij. Uocabit dn̄s ad fletum ⁊ adplanctū. ad caluiciū. ⁊ adcinguluꝫ ſacci. Primo adfletū ꝯtritiōis in corde. ſecundo ad planctū ꝯfeſſionis in ore. Tercio ad cingulū ſacͣci. id eſt hūiliationis ⁊ ſatiſfactiōis in oꝑe.Figura huiꝰ habet̉ Gen.xxi. c. qūo Agar q̄ fuit an