SermoXXVIII.
abſcondūt̉. vt dicit Aug. ſuꝑ Ioh̓. omel̓. xx.iij. ⁊ frequēs imaginatio ſaluat mēoriā. vtdicit Ariſto. merito dꝫ aīa fidelis recordari dīne bonitatꝭ cognoſcēdo deū. ⁊ iugitermēoriā eiꝰ recogitādo. ⁊ nūqͣꝫ mēte ſe auertēdo ab eo. ꝓuer. iij. Cūctꝭ diebꝰ tuiſ cogitaillū. Iuxta illud Psͣ. Memor fui dei. ⁊ delectatꝰ ſum. ſꝓpter īmēſa dei bn̄ficia. Et innuit hic in hͦ ꝟ̓bo creatoris totā trinitateꝫ.Nā qꝛ deus op̄s. iō creator. qꝛ ſibi ſoli cōpetit creare rōne omīpotētie. Sicut dicitAug. li. iij. de trini. ca. xij. Tertio īnuit eiusbonitatē. Ex eo em̄ ꝙ bonꝰ eſt creat hoīeꝫ.Sicut dicit Aug. li. xj. de ciui. dei cap̄. xxj.vbi dicit. Quia deꝰ bonus igit̉ creauit noſad extra. Tertio innuit eiꝰ ſapīam. qꝛ oīa īſapīa feciſti. vt d̓r in Psͣ. Et iō exquo hō recepit a deo tanta bona in creatiōe ſue imaginis. qꝛ ibi oſtenſa ē ſapīa. potētia ⁊ bonitas. merito dꝫ recordari tantoꝝ bn̄ficiorūIſa. lxiij. Miſerationuꝫ dn̄i recordabor.Et eiuſdē. xxvj. Memoriale tuū in deſiderio anīe tue. Nec ſolum recordet̉ ꝓ bn̄ficiocreatiōis ſed etiā recreatiōis. qꝛ nō ſolū dedit deus homī eſſe naturale. ſed etiā beatificū p̄parauit ſi ꝑſeuerauerit. vt dicit Hugo li. j. de ſacr̄is ꝑte. x. ca. vij. Qui creauit tededit tibi eſſe. qͥ te redemit dedit tibi beatū eſſe. Uoluit igit̉ deꝰ eſſe creator ⁊ redēptor. Uere igit̉ iſte qͥ hic deū cognouerit ꝑrationē. dilexerit ꝑ volūtatē. ⁊ recordabit̉ ꝑmemoriā optime ⁊ intrepidꝰ poterit deo īfuturo rn̄dere ad interrogationeꝫ pn̄tem.Cuiꝰ eſt hec imago. qꝛ tua dn̄e Ieſu xp̄e. qͥſicut me creaſti in eſſe naturali. ita imaginētuā ſeruaui ī eſſe gratuito. Modo ergo tibi creatori anīam meā reddo.¶Q& xp̄s q̄rit de imaMlxIter gine vtuoſa que inſpiritu mētali eſt Cū dicit̉. Cuiꝰ ē hec imago ⁊ ſuꝑſcriptio. Nō ſolū autē creauit hominē ad imaginē. ſed etiā ad ſil̓itudinē ſuā.q̄ quidē ſil̓itudo cōſiſtit in donis ⁊ v̓tutibꝰgratuitꝭ. vt dicit Aug. in li. de ſpū ⁊ aīa ca.xxj. declarādo ꝙ ſicut deꝰ eſt caritas bonꝰ⁊ iuſtus. patiēs atqꝫ mitis. mūdus ⁊ miſericors. ⁊ cetera ſctāꝝ virtutū inſignia q̄ deeo legunt̉. Ita hō creatus ē vt creatorē diligeret. vt bonus eēt ⁊ iuſtus. patiens atqꝫmitis. mūdus ⁊ miſericors. Quas ꝟtutesqͣnto plus qͥſqꝫ in ſe hꝫ. tanto ꝓpior eſt deo.⁊ maiorē ꝯditoris ſui gerit ſil̓itudinē. Si
vero qͦd abſit aliqͥs ꝑ deuia vicioꝝ ⁊ diuerticula maloꝝ ab hac nobiliſſima ſui creatoris ſil̓itudine oberret. tūc fiet de eo qͦd ſcriptū eſt. Homo cū in honore eēt nō intellexit ⁊c̄. Quis maior honor potuit eſſe homīqͣꝫ vt ad ſil̓itudinē ſui ꝯditoris cōderet̉. vteiſdē virtutū veſtimētis ornaret̉ qͥbꝰ ⁊ conditor. De qͦ legit̉. Dn̄s regnauit decorē indutus ē .i. oīm virtutū ſplendore ⁊ totiꝰ bonitatis decore indutꝰ eſt. Et ecōuerſo. Qd̓maius homī dedecꝰ eſſe potuit aut infelicior miſeria qͣꝫ vt hac ſil̓itudinis gl̓a ſui cōditoris amiſſa ad informē ⁊ irrationalembrutoꝝ ⁊ iumentoꝝ ſil̓itudineꝫ dilabatur.Quapropt̓ quiſqꝫ diligētiꝰ attēdat pͥme cōditionis ſue excellētiā. ⁊ veneranda ſctē trinitatis in ſeip̄o imaginē cognoſcat. hono/rēqꝫ ſil̓itudinis dīne ad qua creatꝰ ē nobilitate moꝝ. exercitatione virtutū. dignitatemeritoꝝ hr̄e ꝯtendat. vt qn̄ apparebit qͣlisſit. tunc ei ſil̓is appareat qͥeū mirabilit̓ adſuā ſil̓itudinē in pͥmo hoīe ꝯdidit. mirabiliuſqꝫ in ſcd̓o .i. in ſeipſo reformauit. Hecille. Sed certe pauci iſtā ſil̓itudinē diuineimitatiōis attendūt qͥ potiꝰ beſtijs ſil̓es eēvolunt ꝑ vicia qͣꝫ deo ꝑ ꝟ̓tutes. Nā ſicut dicit Bern̄. ſuꝑ Cantica omel̓. vlti. Mala adueniētia q̄ accidūt homī turbāt ⁊ ꝯturbāthoīs naturā Inde aīa hoīs diſſil̓is fit d̓o.Inde diſſil̓is ē ⁊ ſibi. Inde cōparata eſt iumētis inſipiētibꝰ. ⁊ ſil̓is facta ē illis. Indelegit̉ cōmutaſſe gl̓iam ſuā in ſil̓itudinē vituli comedētis fenū. Inde hoīes tāqͣꝫ vulpes duplicitatꝭ ⁊ fraudis foueam hn̄t. ⁊ qꝛpares ſe vulpibꝰ fecerūt. partes vulpiumerūt. Inde iuxta S alomoneꝫ vnꝰ eſt exitꝰhomī ⁊ iumēto. Nec mirū ſi ſil̓r exeat qͥ ſimiliter vixit. Hec ille. Qualit̓ aūt hō cōparat̉ iumētis on̄dit Boeciꝰ li. iiij. de ꝯſo. ꝓſaiij. dicēs. Ꝙ exqͦ ſola ꝓbitas vltra homīesquēqͣꝫ ꝓuehere poſſit. ncc̄e eſt vt qͦs ab humana ꝯditōe deiecerit īfra hoīs meritū detrudat īprobitas. Euenit gͦ vt ſi queꝫ trāſformatū videas varijs vicijs hoīeꝫ eſtimare n̄ poſſis. Et ibi exēplificat diffuſe dicēs.ꝙ auarꝰ ꝓpter ꝯtinuā eiꝰ ſitim diuitiaꝝ lupo ſil̓is ē. detractor ſil̓is cani. inſidiator occultꝰ vulpecule. iracūdꝰ ſil̓is leoni. timidꝰſil̓is ceruo. accidioſus ſil̓is aſino. incōſtasſil̓is auibꝰ. īmūdꝰ ⁊ fetidus ſil̓is porco. Etinfert qͦd neceſſario ſeqͥtur. vt qͥ ꝓbitate relicta hō eſſe deſierit. cū in dīnā clementiaꝫ