Druckschrift 
Sermones uenerabilis magistri Nicolai de blony decretoru[m] doctoris. capellani episcopi Bosnomensis. ualde deseruientes populo. sed et clero utcu[m]q[ue] docto eos digne legenti. predicanti. aut audienti. de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Dominica Rogationum

āpliꝰ amēꝰ. iuxta illd̓ Dilexi qm̄ ⁊c̄. Iteꝫ vtplꝰ mereamur ꝑ hūilitatē qͣ ī ſupplicatōe ꝑſeuerāꝰ Itē vt plꝰ mereamur ꝑ d̓ſideriū qͦhōa adipiſci cupimꝰ. maxīe ꝟtutes vn̄ deoplaceāꝰ. Hec hugo. De v̓tute ꝟo īpetrādipꝫ ꝙ or̄o ꝟtute ſua om̄ia īpetrat. iuxta illd̓Marci. xj. Oīa q̄cūqꝫ orā. pe. credite qꝛ accipietꝭ. Un̄ Boeciꝰ. v. d̓ ꝯſol̓. ī fine dic̄. Nōfruſtra ī deo ſpes ponit̉ ⁊ p̄ces ponunturPreces em̄ q̄ recte ſūt inefficaces eſſe nonpn̄t. Et ſubdit. hūiles p̄ces ī excelſa porrigite. Et Ber. in meditatōibꝰ di. Ex duobꝰvnū ſꝑare dēmꝰ indubitant̉. aut dabit nobis qͦd petimꝰ. aut qͦd nouit eē vtilius. EtAugꝰ. in li. ſnīaꝝ ꝓſperi dicit. ꝙ orās miſericorditer audit̉. ⁊ miſericordit̉ nō audit̉.Quid em̄ īfirmo ſit vtile magꝭ nouit medicus qͣꝫ egrotꝰ. De his Ualeriꝰ li. vij. c. ij. dic̄Sepe votꝭ petimꝰ qͦd nō īpetraſſe meliusforet. Et ponit duo exēpla. Appetis diuitias q̄ multꝭ fuer̄t exicio. honores ꝯcupiſcisqͥ qͣꝫ plurimos ad malū exitū deduxerunt.Regna tecū ip̄e voluis. qͦꝝ exitꝰ ſepe miſerabiles cernunt̉. ſplendidis ꝯuiuijs manꝰinicis. at hec vt aliqn̄ illuſtrāt ita nōnunqͣꝫfunditꝰ domos euertūt. Suadet gͦ celeſtiarbitrio nos ſubmitti. qꝛ vt dictū eſt. qͥ tribuere bona poſſunt de facili etiam eligere aptiſſime pn̄t. Et ex his p̄t haberi facilis ꝯiectura et ꝓbabil̓ agnitio qͣre ī orōibꝰnr̄is nō ſꝑ exaudimur. qꝛ vicꝫ illud nobisinutile eſt ad ſalutē qͦd petimꝰ. vel forte indiſcrete petimꝰ .i. licet vtile. ſꝫ ad finē malūordinat̉ ꝑ nos. Sic filij Zebedei bonumoptabāt. quia ſedere a dextris d̓i ⁊ ſiniſtrꝭſed mala intentōe. qꝛ ex ambitiōe. Id̓o audiuerūt. Neſcitis qͥd petatis Mat. xx. EtIa. iiij. Petitis ⁊ non accipitis. eo ꝙ malepetitis. Fit etiā qn̄qꝫ dilatio exauditōnisẜm Hugo. in li. de ꝓfectu nouicioꝝ. vt magis ad petendū prouocemur. Iuxta illudBern̄. Sancta deſideria dilatiōe creſcūtvt tanto cautius cuſtodiatur acceptū quodifficiliꝰ impetratur. Et Chryſoſtomꝰ dicit. Deus ad hoc beneficiū ſuū protrahitvt non ſit nobis inutile quod donat. Fitpreteria hoc ad humilitatē orantis dū tardius exaudit̉. Et ſic duo bona proueniūt.ſcꝫ vt ſolers reprimat̉ clatio. et tamen petitionis nō caſſet̉ effectus. Unde dic̄ Hugovbi ſupra. Si pro voto non ſuccedit ſuſtineat aſſidue. Ip̄a nāqꝫ tarditas proficiēs

eſt vite profectus dum humiliamur. ⁊ perhoc melius a ſuperbia defendimur. quiaſepe nimia proficiēdi ſecuritas mentē extollendo deicit. et feruor continuatus vires corporis exhaurit. Et ideo deus piecurſum noſtrū temꝑat vt lōgius procedatur. Hec Hugo. Fit etiā dilatio hec vt adillud tempꝰ exauditio differat̉ quod magꝭcongruū et vtile eſt petēti. Sic Moyſesgloriā dei ſibi oſtendi petijt. quā tamē nōtunc ſed poſt videre meruit. Fit etiam dilatio talis vt etiā aliorū ſuffragijs queratadiuuari. quia forte ardua eſt petitio. velvt preſumptio r̄primatur. ſicut Ezechiasmiſit ad Iſaiam vt oraret pro eo et populo. Ioſias ad Oldam. Unde et apoſtolusa romanis iuuari in oratione poſtulauit.Romanoꝝ. xv. Obſecro vt iuuetis me inorationibus veſtris vt liberer ab infidelibus. Hinc ſaluator Matthei. xviij. dicit.Si duo conſenſerint ex vobis de om̄i requācunqꝫ petierint fiet illis a patre meo qͥeſt in celis. Ultimo fit dilatio ymo negacio exauditiōis ꝓpter vtilius. contrariū eiꝰquod petitur. ſicut apoſtolo fuit vtilior ſtimulus carnis quē petebat ter amoueri. qͥtamen ab eo nō eſt amotus. vt virtus ī infirmitate perficeretur. Unde dicit Hugovbi ſupra. Utilior eſt ſepe exercitatio tribulatōnis qͣꝫ quies proſperitatis. licꝫ hācplus optemus. Hec Hugo. Unde Iacobus. Triſtatur aliquis veſtrū. oret equoanimo ⁊ pſallat. Dicit gloſa ordi. Ne murmuret ⁊ iudicia dei vituperet. ſed ad eccleſiam currat. ⁊ flexis genibꝰ vt deus cōſolationē mittat oret. ne ſeculi triſticia q̄ mortem operat̉ abſorbeat. ⁊ crebra pſalmodiedulcedine nociuā peſtem de corde pellat.Hec ibi. F Ad ſciendū autem finaliter ꝑticulariter ⁊ ſingulariter fructū petitionis nr̄e. breuiter notandū. ꝙ or̄o nr̄aimpetrat multa nobis bona. tam in p̄ſenti qͣꝫ in futuro. tam aīe qͣꝫ corpori. tam nob̓qͣꝫ alijs nr̄is. nec tantū amicis ſed etiā inimicis. Unde dicit Hugo ꝙ pͥma vtilitasorōis eſt qꝛ ꝑ eā faciliꝰ impetramꝰ q̄ a dn̄odeſideramꝰ. ita ꝙ qn̄qꝫ breui orōe aliquisobtineat quod diuturnis alijs laboribuset pijs operibꝰ vix obtineret. Un̄ dicit ip̄eꝙ ſancti ꝓ om̄i deſiderio in om̄i pericl̓o inom̄i caſu ſꝑ inueniūt̉ pͥncipaliter ad orōisremediuꝫ refugiſſe. qꝛ ꝓmptius ibi quod

D 4