Onīca quarta poſt paſca
fert Tullius libro tertio de officijs. Narrat Auicus florus in hiſtoria RomanorūꝘ medicus Pirri regis nocte ad Fabricium venit promittens ſe Pirrum occiſurum veneno ſi ſibi aliquid polliceretur.Quem Fabricius vinctum iuſſit reduciad dominū ſuum. Pirrus autem admiratus dixit. Difficilius ab honeſtate Fabricius qͣꝫ ſol a curſu ſuo auerti poteſt. De cōcordia que maxime iuſticie vtilis eſt. vt dicit Auguſtinus Epiſtola quinta. Qualisfuerit in antiquis narrat Uegecius libroquarto. Ꝙ obſidente Hanibale Caſſilinam ciuitatem. tantam inopiam perꝑeſſiſūt. vt murem centum denarijs emerent.eiuſqꝫ venditor fame periret. Quod ideofecerunt ciues vt fidem Romanis ſeruaſſent. et concordiam cum eiſdem. Conſimile narrat Ualerius libro quarto. de veraamicicia et concordia duorū ſociorum ſcilicet Amonis et Phiſtie. quorum vnus fideiuſſit pro alio apud Dyoniſium euꝫ certa die et hora ſtatuendum. veniente horacū ille non rediret. oēs fideiuſſoreꝫ mortedamnabant. Et ecce ſubito redijt ille. Dequo admiratus Dyoniſius. ſe in eorumſocietatem tertium aſſumi poſtulauit. Depietate que eſt cultus veri dei vt dicit Auguſtinus Epiſtola. xxxiij. quanta fuit ī antiquis dicit Ualerius libro primo. Ꝙ nōdubitauerunt ſacra impijs ſeruire. et indeſe humanarū rerum regimen habere exiſtimantia ſi diuine potentie fuiſſent beneet conſtanter famulata. Unde pari vindicta deorum et parentum violatio expianda erat. Similiter erat in illis affectus ethumilitas etiam erga inferiores. ita ꝙ legitur de Trayano ſicut refert Helynandus. ꝙ cum filius eius equitaret indomitum equum habens. ex cuius pedibus filius cuiuſdam vidue fuit interfectus. eidem vidue ſibi conquerenti filium pro filio illius vidue dedit. Hee ſunt ſeptem columne que debent ſuſtentare domum iuſticie Prouerbiorum nono. Sapientiaedificauit ſibi domum. excidit columnasſeptem. His enim adornatur veritas iuſticie. et ſine ipſis iuſticia eſt ſordida et vilis infirma et debilis. Unde Auguſtinusde ciuitate dei libro ſecundo. capitulo. xx.narrat Ennium poetam dixiſſe. Mori-
bus antiquis res ſtat Romana viriſqꝫ.Quaſi dicat. Ꝙ ſine moribus nec viri prefuiſſent reipublice. nec mores ſine viris valuiſſent.¶ꝙ ſpirituſſanDixi ſecunDo ccūs eſt perfectus et vtilis doctor in epiſcopis et prelatis et viris ſpiritualibus ſcilicet predicatoribus. per quos docet veritatem doctrine. His enim dictum eſt illud Marci vltimo. Euntes in mundum vniuerſum predicate euangelium omni creature. UndePaulus inſtruens Thimotheum dicit.Predica verbum. inſta oportune importune. argue. obſecra. increpa. Circa quodtria ſunt conſideranda. Primo quis eſtydoneus veritatis doctrine annunciator.Secundo qualis debet eſſe doctrina veritatis. Tertio quante reuerentie et honeſtatis debet eſſe annunciator doctrine veritatis. De primo ſcilicꝫ quis eſt ydoneusveritatis doctrine annunciator. patet perAuguſtinum de Ancona. tertio libro deeccleſiaſtica poteſtate. queſtione. xv. articulo ſecūdo. dicentem tali eſſe neceſſaria ſeptem. Primum eſt. ſi per eum veritas fidei non peruertatur. Secundum. ſi pereum eccleſie mandatum non contemnatur. Tertium eſt. ſi per eum peccatum accuſatione dignum toto conatu fugiatur.Quartum eſt. ſi per eum nouus viuendiritus non inueniatur. Quintum eſt. ſi pereum verbum dei etiam delectabiliter audiatur. Sextum eſt. ſi per eum charitaschriſti non ſpernatur. Septimum. ſi pereum de operibus bonis mūdi gloria nonqueratur. Probationes horum obmittopropter prolixitatem. Cum autem talisfuerit. Extunc vltimo requiritur. vt ab eccleſia ad predicandum veritatem doctrine mittatur. Hoc eſt contra Huſſitas dicentes et aſſerentes cuilibet ſacerdoti licere predicare etiam ſine licentia ſuperioris.Contra quem errorem ſunt multe ſcripture. Et primo patet de chriſto. qui cumeſſet filius dei. habens omnia in poteſtateſua Iohannis. xiij. tamen non prius cepitpredicare qͣꝫ de eo vox de celo intonans exparte patris diceret. Hic eſt filius meusdilectus in quo michi bene complacuit.
C 2