Capitulū xi.
Ad Hebreos
credulis viris iericho. Ip̄a dico excipiēsexploratores cū pace miſſos .ſ. a filijs iſrl̓Triſoſtꝭ. nō dixit apud ſe. nunqͥd ſapiētiorſū viris prudentibꝰ qͦ nō credūt et ego credo. ſꝫ credidit deū potentē cītateꝫ ſb̓uertē⁊ ponit apl̓us exēplum de meretrice acfidiceret erubeſcite ſi fides efficacior qͣꝫin nobis. vn̄ ponit exēpla. prīo in ꝑfectispatribꝰ. ſcd̓o in plebis vniuerſitate imꝑfecta tandē in pcc̄oribꝰ .i. in meretrice finithyſtoriā acſi dice̓t publicani et meret̉cesp̄cedūt vos in regno dei Criſoſtꝭ. finiēs inme̓trice et erubeſce̓ eos faciēs pro qͣlitateꝑſone nō dilatat apl̓us hiſtorias.¶ Nondū ꝙ ꝑ muros iericho ſignant̉. vipcc̄a capitalia. q̄ circuitu ſeptē dierum .i.ſeptē ꝟtutū corruerūt.¶ Primꝰ murus ē pcc̄m ſuꝑbie ſiue vanegl̓ie qui corruit ꝑ fidē q̄ fides cōtemplat̉eternā gl̓iam ē .n. de īuiſibilibus ſuperbiatemporalē gl̓iam.¶ Secundꝰ acidie ſiue pigricie qui corruit per ſpē quia ſpes mouꝫ ad oꝑandū propter habendā beatitudinē.¶ Tercius īuidie qui corruit ꝑ caritatē qͥcaritas ꝓcurat felicitatē alienā.¶ Quartꝰ auaricie qui corruit ꝑ iuſticiaꝫq̄ cauet adqͥſitionē iniuſtā.¶ Quintꝰ iracundie q̄ corruit ꝑ fortitudinē q̄ facit paciēter ferre illatā iniuriā.¶ Sextꝰ luxurie qͥ corruit ꝑ tꝑantiā q̄ refrenat carnis laſciuiā.¶ Septimꝰ gule qui corruit per prudentiāque docet in vſu rerum temporalium ſeruare menſurā.¶ Hic querit̉ ſuꝑ illd̓ fide obtulit abrahāglo. nō re ſꝫ volūtate Con velle occide̓ innocente malū ē ℟o. malū eſt ꝑ ſe. ſꝫ ex diuinō p̄cepto bonū eſt ¶ Itl. vnigenitū offerebat Con aliū filiuꝫ hēbat .ſ. yſmael Gen̄.xvi. ℟o. vnigenitū ītelligit de vxorē libe̓aet futuꝝ heredē ¶ Itē fide ⁊ de futuris bn̄dixit yſaac iacob et eſau Con qd̓ pͥmo bn̄dixit iacob qͣꝫ eſau fuit ꝑ errorē nō ergo fide qͦa fidei nō ſubeſt fl̓m. ℟o. in hͦ nō eratfides. ſꝫ in hͦ ꝙ illū qui bn̄diceret̉ melioreꝫcredebat ⁊ melioris ppl̓i ſignū vt dicit gl̓.¶ Itē ſuꝑ illd̓ fide Ioſeph ⁊cͣ. glo. hoc iōvoluerūt. quia in ea terra p̄uiderūt naſciturū xp̄m vt cū eo reſurgerēt Con jͣ. eod̓
ne ſine nobis cōſūmarent̉. ergo cū eo nōſurrexerūt ℟o. ſcd̓m quoſdā ſurrexeruntad tempꝰ vt ferrēt chriſto reſurgēti teſtīoniū. ẜm quoſdā r̄ſurrexerūt ſimpl̓r qd̓ autē dicit apl̓us ītelligit̉ ſcd̓ꝫ cōmunē legeꝫhͦ aūt ſcd̓ꝫ pͥuilegiū paucoꝝ ¶ Item nō tīmnuerūt regis edc̄m Conꝓpter timorē edicti poſuerūt eū in flumīe Exo. ij. ℟o. timuerūt aliqͣliter. ſꝫ non ꝑfecte. quia reſerauerūt ad vitā ¶ Itē nō veritꝰ aioſitatē regisCon Exo. iij. timuit moyſes ⁊ fugit in terrā madian ℟o. tūc timuit ſed egyptū cuꝫfilijs iſrl̓ egrediendo nō timuit. vel dicēd̓ſcd̓ꝫ glo. ꝙ nec tūc timuit regeꝫ. ſꝫ timuittētare deū remanēdo cū haberet cōfiliuꝫhūanū qͦ ſibi ꝓuidere poterat ¶ Itē ſuꝑ illud fide raab glo. quia credidit terrā iudeis dandā Con hoc nō ꝑtinet ad fidē ꝟtutem kenſio credere terrā dandā ſimplicit̓non ꝑtinet. ſed credere dandā a deo om̄ipotente cui reſiſti non poteſt propter eiusom̄ipotentiā. hoc ꝑtinet ad fidē virtutemſic autem raab credidit. vt patꝫ Ioſue. ij.¶ Et quid adhuc dicā deficiet qt Suꝑiꝰpoſuit exempla fidelium qui fuerunt anteobtentam terram promiſſionis ea figillatim enumerādo. Hic ſubdit exempla fidelium qui fuerunt poſt obtentam terrā promiſſionis ea ſūmatim colligendo. vbi prīoponit exempla quorundā nominatoruꝫ ꝑque oſtenditur virtus fidei in operādo ardua. ſecundo exempla quorūdā nequaqͣꝫnominatorum per que oſtenditur virtusfidei in ſuſtinendo difficilia ibi. alij autemdiſtenti ſunt. tercio exempla communiteromniū per que oſtenditur virtus fidei inexpectando premia ibi. Et hi omnes teſtimonio fidei In prima oſtendit primo cuiuſmodi perſone fuerunt. ſecundo que bona per fidem conſecuti ſunt ibi. qui per fidem viderunt. tercio que mala per fidemeffugerunt ibi. obturauerunt ora leonuꝫ.¶ Dicit ergo et quid adhuc et multa de fide exempla poſui ⁊ quid adhuc dicaꝫ. deficiet enim tempuſ epiſtole que nimis eritlonga ſi volo cuncta proſequi vel tempusvite mee. tota enim vita mea non ſufficitad proſequēdū fingula figillatim Deficiet inquam expectando me enarranteꝫ degedeon qui accepto ſigno roris et velleris