Capitulū i.
Ad Thimotrū. i.
ficto .i. nō fictili ſiue fragili ſed ꝯtra aduerſa forti. Nō .n. deꝰ caritate diligit̉. niſi guſtet̉ credat̉ ⁊ ſperet̉ ⁊ poſſūt hec t̓a referriad illa tria Mlath̓. .xxij. diliges dn̄m deuꝫtuū ex toto corde ⁊ ex tota anima ⁊ ex tota mente.¶ Nōndū ꝙ finis accipit̉. iiij. modis ¶ Eſtn. finis cōſūmatōis. ſic domꝰ finit̉ qn̄ cōſūmat̉ de qͦ p̄s. oīs cōſūmatiōis vidi finēlatū. ſic beatitudo ē finis noſter.¶ Finis cōſumptōis ſic cādela finita diciꝰqn̄ ꝯſūpta eſt Gen̄. vi. finis vniuerſe carnis venit corā me. loquit̉ de diluuio.¶ Finis termīatōis. ſic pͣtuꝫ dr̄ finiri vbꝫt̓mīatur Iſa. ix. cuiꝰ regni nō erit finis.¶ Finis intentionis ſic dicit̉ tl̓is ē finis hꝰoꝑarij .i. intētio Iob. vij. ſicut mercenarius p̄ſtolat̉ finē operis ſui¶ ꝙ eſt?¶ Poſſumꝰ ergo dicere vere de caritateFfinis p̄ceptoꝝ ꝯſūmatōe vt h̓ dr̄.¶ Finis vicioꝝ cōſūptione. quia vniuerſadelicta oꝑit caritas ꝓuer x.¶ Finis miſeriarū in gloria terminationequia ꝑfecta caritas foras mittit timoremquia timor penaꝫ habet qd̓ maxime patꝫin glo. i. Iohā. iiij.¶ Finis operuꝫ intentiōe. vnde apl̓us oīaveſtra in caritate fiant.¶ Nondū vlterius ꝙ multiplex eſt priuilegiuꝫ caritatis. ¶ Eſt enim caritas¶ Uita operū .i. coꝝ. xiij. ſi diſtribuero facultates ⁊cͣ. caritatem autem ⁊cͣ¶ finis p̄ceptoꝝ vt h̓ finis ⁊cͣ Math̓. xxij.¶ Excellentior viarum. i. Coꝝ. xij. adhucexcellentiorē viam.¶Maior virtutum .i. coꝝ. xiij. maior autēhorum eſt caritas.¶ Mater omnium bonorum Eph̓. iij. Incaritate radicati ſap̄ vij. ignorabā quoniam omniū bonorum mater eſt.¶ A quibus quidā aberrātes. Habito qͦdꝓhibendū quid faciendū. hic ſubdit qͣrehoc ſit faciēdū .ſ. ꝓpter ꝑiculū erroris qd̓tāgit triplex .i. locutionē vanitatis ābitionē p̄latōnis ibi. volētes eē. recitatē ꝯgnitionis ibi. nō intelligentes. ¶ Dicit ergo aqͥbus .ſ. fide ⁊ ſpe ⁊ caritate quidā .ſ. pſeudo aberrantes p̄s errauerūt ab vtero locuti ſūt falſa cōuerſi ſūt .i. totaliter verſi ivaniloqͦuꝫ .i. p̄dicationē legaliū putātes
ea adhuc ſeruari debere q̄ tamē vana ſūtpꝰ xp̄m p̄s vana locuti ſunt vnuſqͥſqꝫ adꝓximū ſuum ipſi dico volētes eē legis doctores qd̓ deterius ē nō intelligēteſ .i. intꝰlegētes cū tamē ſcriptū ſit ꝓuer .i. ⁊ intelligēs gubernacl̓a poſſi. neqꝫ q̄ loquūt̉. hͦduplicit̓ exponit̉ pͥmo modo ſic neqꝫ queloquūt̉ .i. cōcludere intendūt .i. ꝯcluſiōesneqꝫ de qͥbus affirmāt .i. teſtimonia ꝑ q̄ꝓbare intendūt .i. ꝓpoſitiōes. Scd̓o mōtotū ecōtrario ſic neqꝫ q̄ loquūt̉ .i. ꝑ queꝓbare nitunt̉ .i. ꝓbatiōes neqꝫ de qͣbusaffirmāt .i. q̄ probare monēt̉ .i. ꝯcluſiōes.¶ Scimus autē quia bona eſt lex. Suꝑius monuit cohiberi predicātes legeꝫ. hicne lex videat̉ mala ſubdit legis ꝯmendationē. vbi pͥmo affirmat legē eſſe bonamſcd̓o nihilomiꝰ gr̄aſ agit quia deus vocauit eū a lege ad graciā ibi. gracias ago eiqui me cōfortauit. tercio oſtēdit quare h̓fece̓it .ſ. ad aliorū exēplū et formā ibi. fide.lis ſermo et omni acceptiōe In prima on̄dit primo ꝙ lex ſit bona. ſcd̓o ꝙ malis coercendis nō bonis ſit impoſita ibi. ſciēteshoc qd̓ iuſto. t̓cio ꝙ euāgl̓ice doctrine ſitꝯſona nō cōtraria ibi. et ſi qͦd aliud ſans¶ Dicit ergo ſcimꝰ autē ꝙ illi nō ītelligūtſed nos. nos autem ſcimꝰ quia bona ē lexRo. vij. bona eſt lex et mādatū iuſtū et ſanctū. bona īquā fi quis ea vtatur legitimei. bona eſt bene vtenti bene auteꝫ vtit̉ quieam refert ad nouā legem ad quā vt finēordinatur. vti .n. eſt id qd̓ in vſum veneritreferre in finē. vtit̉ autem iniuſtus ea legitime ſe per eā a peccatis cohibendo iuſtꝰautem eam ſpiritualiter intelligēdo.¶ Scientes hoc qd̓ iuſto. Hic oſtendit qͣbus lex ſit impoſita et pͥmo ꝙ non eſt bonis coercendis impoſita. ſecundo ꝙ pocius impoſita ſit generaliter cōtra malaibi. ſed iniuſtis. tercio determīat mala ſpecialia ibi. patricidis et matricidis ¶ Dicit̉ergo ſcientes quaſi ita ſcimus quia lex eſtbona. ſcientes tamen hoc quia lex non eſtpoſita id eſt impoſita iuſto ad dominādūquia vbi ſpiritus domini ibi libertas. ij. corinth̓. iij Criſoſtoꝰ. nō eſt opꝰ freno in bn̄frenabilē equū. Uel nō eſt poſita iuſto .i.inſtituta ad iuſtificandū. quia ex oꝑibuslegis non iuſtificabitur oīs caro Gal̓. iij.