Druckschrift 
Postilla super epistolas Pauli
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū. iij.

Ad Tolo.

mortificate. q. ita apꝑebitis cuꝫ criſto ingl̓ia ⁊ vt hoc fiat. ergo mortificate m̄bravr̄a .i. ꝑtes veterꝭ. hōis pcc̄a ſcꝫ Uetꝰ .n.hō eſt cōgeries peccatorū Uel m̄bra vr̄a.i. m̄brorū veſtroꝝ ꝯcupiſcētias q̄ .ſ. pcc̄avel ꝯcupiſcētie ſūt ſuꝑ terrā .i. t̓renis hōibus dn̄ant̉ .ſ. fornicatiōeꝫ .i. illicitū ꝯcubitū ẜꝫ naturā Immūdiciā .i. illicitū ꝯcubitū ꝯtra naturā eph̓. y. Fornicatio et oīsimūdicia nec nōietur in vobis Libidinē. iardorē luxurie ſiue ẜm naturā ſiue cōtranaturā Cōcupiſcēciā malā fiue de alienavxore ſiue de aliena re quaꝝ vtraqꝫ ꝓhibet̉ exo. xx. et auariciā .i. nimiū ardorē pecunie vel cuiuſcūqꝫ rei tꝑalis q̄ auariciaeſt ſeruitꝰ ſiml̓acroꝝ qꝛ honoreꝫ exhibendū deo exhibēt argēto ſicut ydolat̉a ydolo oſee. viij. aurū ſuū et argentū ſuuꝫ fecerūt ſibi ydola Ecce ergo qͥnarius vicioꝝmalꝰ ſic diſtinctꝰ qꝛ appetitus illicitꝰ autꝑtinꝫ ad ꝯcupīaꝫ carnis aut ꝯcupiſcētiāoculoꝝ aūt fiml̓ vtrūqꝫ. ſi ꝯcupiſcentiamoculoꝝ. ſic eſt auaricia. ſi vtrūqꝫ ſic eſt cōcupiſcētia mala. fi ꝯcupiſcētiā carnis autẜm naturā ſic eſt fornicatio. aut ꝯtra naturam ſic eſt īmundicia aut indifferenterẜm vtrūqꝫ ſic eſt libid o.Propter q̄ venit ira. ¶Hic ſb̓dit penā vbi meruit pene ſeueritateꝫ. qꝛ ira deiqͥtatē qꝛ in filios īcredulitatis euaſioneꝫquia et nos aliquādo. Dic̄ ergo ꝓpterque .ſ. p̄dicta mala venit ira dei. nō motꝰanimi ꝑturbati. ſꝫ vindc̄a pcc̄i ẜm Augꝭ.ſuꝑ filios īcredulitatis .i. ſuꝑ īfideles quinō credūt in deū vel qꝛ nō habent fidē velſi habēt nō tamē formatā. ſꝫ informē. ſuꝑhos ergo venit ira dei ad eorū opp̄ſſionēp̄s. effūde irā tuā in gētes qͣ te non nouerūt ⁊cͣ. in qͥbuſ .ſ. malis p̄dictis ⁊ vos ābulaſtis de pcc̄o in pcc̄m ruendo aliqn̄ .ſ. an̄cōuerſionē ⁊ iō turpius eſſet ſi ad eū rediretis ſicut canis ad vomitū. ābulaſtis inquā .ſ. cū viueretis .i. cū vitā veſtrā duceretꝭ. in illis. vel cū viueretis .i. vitā eſſe putaretis in illis Iſa. v. ve qui dicunt bonuꝫmalum ⁊eͣ. Nūc aūt deponite. Hic monꝫ declinare mala mīora et pͥmo cōiter oīa ſcd̓oſpecial̓r interiora ibi. irā īdignationē t̓ciopecialit̓ exteriora ibi. blaſphemiam Di

cit ergo nūc aūt. q. ita olim ābulaſtis inp̄dictis malis. nūc aūt cū iā criſtū recepiſtis. deponite ſicut onꝰ graue. p̄s. iniqͥtates mee ſicut onꝰ gr̄a. ⁊ vos ſicut alij fideles oīa nō ſolū p̄dicta. ſꝫ etiā minora ergoabijcere pcc̄a exigit tēpus ideo dicit nūconꝰ iō dicit oepōite ſtatꝰ iō addit ⁊ vos. Irā. Hic enumerat mala īteriora declinādā ⁊ pͥmo malū deliberationē p̄ueniēs.ſ. irā ſcd̓o cōcomitās .ſ. indignationē tercio ſubſequēs ſcꝫ maliciā. Dicit ergo. itadeponite oīa ſcꝫ irā id ē ſubitū animi motū quia ira .n. viri iuſticiā d̓i operat̉ Iacͣ.i. īdignatōeꝫ. de ſublimitate alteriꝰ ꝓuer.xxix. qui ad indignandū facilis eſt erit adpeccata ꝓcliuior Maliciā id eſt effectū ireet indignationis quo quis alteri damnū Glaſphemiā.Imolit̉ ſcd̓m glo.Hic enumerat mala exteriora et p̄cipue īlocutione loquens autē debet attedere inſermonē hūilitatē honeſtatē veritatē. contra humilitatē eſt blaſphemia. contra honeſtatē turpitudo. contra veritatē mēdaciū. Dicit ergo blaſphemiā in deū vel īpximū turpē ſermonē. vt laſciuū vl̓ ꝙͣcūqꝫ iordinatū depōite ſupple de ore veſtro.q. d. etſi talis ſermo in corde conceptusfuerit tn̄ vſqꝫ ad os nō procedat de hīs oībus ephe. iiij. clamor et blaſphemia tollitur a vobis cū omni malicia et̄ ꝓpter hocnolite mentiri inuicē. vnꝰ ſcꝫ alij. eccl̓. vijnoli velle mentiri om̄e mēdaciū. Exſpoliantes veterē. Hic monet declinare generaliter omnia mala tam maiora qͣꝫ minora. vbi monet exuere cl̓pe vetuſtatē ſcd̓o induere gracie nouitatē ibi.induētes nouū. tercio ſubdit huiꝰ nouitatis cōmuneꝫ dignitatē ibi. vbi nō eſt maſcul qī pͥmo monet eos exui euidēt̓ ibi. expoliantes vtiliter ibi. veterē hominē. integraliter ibi. euꝫ actibus ſuis Dicit ergoexſpoliātes. q. deponite omnia mala. vosdico expoliantes vos veterem hominemid eſt habitum peccatorum ſiue veteremvitaꝫ tanqͣꝫ ſcilicet veterem tunicā can. vexſpoliaui me tunica mea quomō īduarilla et hoc cum actibus ſuis fingulis. vtnullus actus peccati remaneat in nobis Et induentes nouū. Hic monet induere gracie nouitate vbi tangit nouitatis