Ca. iiij.

ſuadet ꝟitatem ibi loqͥmī veritatem Tercio ſubdit rōnem ibi qm̄ ſumꝰ ¶ Dic̄ ergopter qd̓ qꝛ .ſ. vetus homo deponēdꝰ eſt ⁊nouꝰ induēdꝰ qͦrū vt̓qꝫ ꝯgnoſcit̉ ꝑ līguāſic̄ porcus oēponētes mēdaciū qd̓ ē pars⁊ ſignū vetuſtatis. deponētes dicit tanqͣꝫ.ſ. graue onꝰ qꝛ demergit hoīem in īfernūp̄s. ꝑdes oēs qui loquūtur mēdaciū Necdiſtīguit qd̓ mēdaciū qꝛ oē mēdacium generaliter eſt deponēdum ſiue ſit officioſuꝫfiue iocoſū ſiue ꝑnicioſum loqͥmī veritatēque eſt pars noue vite ⁊ hoc vnuſquiſqꝫſiue perfectꝰus ſiue imperfectus cum ꝓximo ſuo .i. cum quocūqꝫ homine fiue gentili ſiue iudeo quia ẜm Augꝭ. omnis homooī hoī ꝓximꝰ ē Et ita veritas debet eē Deoībus qꝛ fine mendatio In oībꝰ qꝛ in vnoqͦqꝫ Cū omnibꝰ qꝛ cum ꝓximo ſuo ⁊ vt iqꝫdebetis qm̄ ſumꝰ inuicē mēbra vnde nonoēbet vnꝰ deciꝑe aliū ſicut nec vnū memG brum decipit alterum¶ Et noͣndum ꝙ veritas de qua loquiturhic opponit̉ qͣdruplici vicio¶ Primo falſitati de qͣ. pͣs. Errauerūt abvtero locuti ſunt falſa.Scd̓o duplicitati ecc̄i. vi. ſic .n. ꝓbaturpcc̄or in duplici lingua¶ Tercio dolofitati pͣs. diminute ſūt veritates a filijs hoīm va. locu. v. ad ꝓximuꝫſuum la. do.¶ Quarto ſilatiōi de qua ꝓuer. xi. ſil̓atorore decipit amicum ſuum¶ Iraſcimi et nolite Hic diſſuadet ire viciū ⁊ prīo ire ꝓgreſſū. Scd̓o ire ſtatū ibiſol nō occidat Tercio ire dn̄iū ibi nolite locum. vel ẜm gl. diſſuadet. prīo irā ꝓgredientē. ſcd̓o ſtātem. t̓cio ꝑſeuerātē ¶ Dic̄ ergo iraſcimini hoc legit̉ tripliciter. prīo deira ꝑ viciū. ſcd̓o et t̓cio de ira ꝑ zelū prīomō ſic iraſcimini .i. ſi iraſcimini pͥmo motu ire. h̓ .n. ẜm gl. dicit ꝑmiſſiue qꝛ nō eſt īnr̄a ptāte tn̄ nolite peccare ꝓgrediēdo inactum peccati Mat. v. Oīs qui iraſcit̉ fratri ſuo reus erit iudicio ¶ Sol nō occidathͦ legit̉ triplicit̓. prīo mō de ſole materialiſic ſol nō occidat ſuꝑ irā vr̄am .i. ira vr̄anō duret vſꝫ ad occaſū ſol̓ q. ⁊ſi ira ſit ꝓgrediēs nō tn̄ ꝑmanēs Ecc̄i. vij. Ira in finu ſtulti reqͥeſcit. ſcd̓o mō ſol accipit̉ proſplēdoe̓ rōis ſic ſol n̄ occidat ſuꝑ irā vr̄aꝫ

Ad Ephe..i. nō ſit tāta ira ꝙ ꝑ eā obſcuret̉ ſplēdorrōis. t̓cio accipit̉ ꝓ ſole iuſticie .ſ. xp̄o ſicſol ⁊c̄. q. ⁊ſi iraſcimi tn̄ cauēte ne ꝓpt̓ iracūdiā ſol iuſticie vobis occidat ⁊ vos deſorat pͣs. ſuꝑ cecidit ignis ⁊ n̄ vi. ⁊ dicit iracūdia ⁊ nō irā qꝛ plus dicit iracūdia qͣmira. qꝛ ira dicit ip̄m actū ire. iracūdia ꝟoꝓnitatē ⁊ frequēciam Iob. v. virū ſtultuꝫinterficit iracūdia Nolite locū dare diabolo in ira ꝑſeuerando q. ⁊ſi ſit ira aliqͣdiuſtans nō tn̄ ꝑſeuerās ꝑ irā .n. ꝑſeuerātemeijcit̉ xp̄s de corde qꝛ in pace factꝰ eſt loceiꝰ et tūc habet locū oīabolꝰ ¶ Scd̓o mōlegit̉ de ira ꝑ zelū. vno mō de iraꝑ quāqͦs iraſcitur pcc̄is alienis ſic iraſcimi .ſ. cōtra peccātes ſicut phynees Numeri xxv.et tn̄ nolite peccare eos nimis dure arguendo Ecc̄i. Noli eſſe iuſtꝰ multum eſt eniꝫiuſtꝰ qͥ perit in iuſticia ſua. vl̓ ē ꝯtra qͦſdāp̄latos qui arguunt ⁊ inhibent peccata etip̄imet ꝯmittur inhibita Sol n̄ occidat ⁊c̄fic̄ pͥus Alio mō legit̉ de ira qͣ quis iraſcit̉peccato ꝓprio ſic iraſcimī vobis ip̄is peccantibꝰ et nolite peccare recidiuādo q. d.indignamī vobis tanta vehemēcia vt peccare defiſtatꝭ. ſol nō occidat ſuꝑ irā vr̄amq. ita iraſcamī ꝯtra peccata ꝓpria vt ſol iuſticie non occidat ſꝫ pociꝰ irradiet ſuꝑ iracūdiā veſtrā. Uel ẜm aliā litterā ſol nō occidet ſuꝑ irā vrām verū eſt ſi ita iraſcimiNolite locum dare diabolo intrandi ſcilicet ad vos ad peccata redeundo. ſed pocius refiſtitr diabolo et fugiet a vobis prisDe. iiij.¶ Qui furabat̉ Hic diſſuadet furtū et primo diſſuadet rapere aliena Scd̓o ſuadetcōicare ꝓpria ibi magis āt laboret. ¶ Dic̄ergo qui furabat̉ prius iam .ſ. de cetero n̄furet̉ .i. n̄ aliquo dolo quiſqͣm auferat exoxx. Non furtum facies quia maledictio veniet ad domum furis zach̓. v. magis autlaboret vnuſquiſqꝫ Hinc enim eſt occaſiofurti .ſ. ꝙ homines laborare nolunt et ſuaeis ocioſe viuentibus non ſufficiunt. Laboret inquam operando manibus ſuis qꝛqui non vult oꝑari nō manducet. ij. theẜ̓.ij. operando dico non praua opera vel lucra ſed qd̓ bonum eſt id ē vtile et honeſtūvt habeat non tātum vnde viuat. ſed etiāvnde tribuat nc̄itatē paciēti vt fic̄ aliendi