.Ad Ephe.¶ Ca
¶ Exrttala Peuli An ephetioꝝ¶Pulius epeſtolus chyjſtIeſu Hanc epiſtolā ſcribit apl̓us ad epheſios Epheſij ſūt aſyani ab aſyaminore que eſt pars grecie. hi non fuerunt per apoſtolum paulum in fide fundati. ſed confirmati Iam .n. antequā veniret ad eos erant ꝯuerſi vt haberi poteſt Actꝭ. xix. Fc̄ꝫeſt cum apollo eſſet corinthi ⁊cͣ. poſt ꝯuerſionem vero ſuā ⁊ apl̓i ꝯfirmationem infide ꝑſtiterunt nec pſeudo receperūt nonergo rep̄henſione ſꝫ ꝯſolatiōe digni erāt
Idcōpaulꝰ eis non increpatoriā. ſꝫ ꝯſolatoriam ſcribit cpl̓am Scribit aūt eis abvrbe roma ꝑ tytum diacōnum Intentiovero eius eſt eos in bonis habitis confirmare ⁊ ad vlteriora ꝓuocare Modꝰ eniꝫagendi patet ex diuiſione epiſtole Primoenim ponit ſalutatiōem in qua ſuū affc̄mad eos demōſtrat Scd̓o gratiarum ectionem in qua eos in bonis habitis confirmat ibi bn̄dictꝰ deus vſqꝫ ad iiij. capitulūTercio exhortatiōem in qua eos ad vlteriora bona prouocat a capitulo qͣrto vſqꝫad locum illum capitulo ſexto De ceterofratres confortamini in domino Quartoepiſtole concluſioneꝫ in qua eos ad certamen ſpirituale confortat a loco illo de cetero vſqꝫ in fineꝫ. In ſalutatione. pͥmo ponitur ꝑſona ſalutās. Scd̓o ꝑſone ſalutate ibi ſanctis omnibus Tercio forma ſalutationis ibi gracia vobis In prima pͥmonominat ſalutantis perſonam ibi paulusScd̓o perſone autoritatem ibi apoſtoluscriſti Tercio autoritatis datorem ibi pervoluntatem dei Dicit ergo paulus eſt nomen humilitatis a paululuꝫ. Apoſtoluseſt nomē dignitatis quia. qui ſe humiliatexaltabitur Lues xviij. Apoſtolus inquā
ex ¶ Irtu non ſathane ſit pleupo. I. Eaꝝxi. Miniſtri ſathane ⁊eͣ. Apoſtolus inquaꝫ⁊ hoc non meis meritis ſed voluntate d̓Econtra de multis Oſee. octauo. Ipſi regrauerunt ⁊ non ex me. Sanctis omnibus qui ſunt epheſi et fidelibus ſuppleſcribit. Uel ego paulus ſcribo ſanctꝭ. exercicio virtutū quo ad mores. Fidelibus rectitudine cognitionis quo ad fidem Uelſanctis id eſt maioribus et perfectis fidelibus id eſt minoribus ⁊ imperfectis. fidelibus inquam ⁊ hoc in criſto ieſu glo. oꝑaiu criſti non meritis ſuis¶ Gracia vobis et pax Hic ſubditur ſalutatiōis forma in qua implicantur tria donum qd̓libet gratificancia. doni ſufficiencia ibi gracia et pax Datoris potēcia ibi adeo patre. Mediatoris excellencia ibi etdomino Ieſu Tunc enim gratum eſt donum quando ſufficiens eſt quod dat̉. quādo a potente vt a rege datur. quando peſolennem nuncium vt per filium datur¶ Dicit ergo gracia ſcilicet iuſtificationisa culpa ⁊ pax id eſt tranquillitas mentis⁊ reconciliatio ad deum quo ad liberationem a pena debita pro offenſa vobis ſupple ſit ⁊ hoc a deo patre veſtro a quo bona cuncta procedunt Iac̄. .i. Omne datuꝫoptimum ⁊cͣ. ⁊ domino Ieſu criſto fine qͥnulla bona dantur Ideo fere omnes orationes finiunt̉ per dominum noſtrum iſum criſtum. Spiritumſanctum nō nominat quia cum ſit nexus patris ⁊ filij intelligitur in extremis vel ītelligitur in donisſibi appropriatis que ſunt gracia ⁊ pax¶ Denedictus deus Hic gracias agendoeos in bonis habitis confirmat ⁊ hoc tribus modis Primo ratiōe ſumpta ex parte criſti a quo bona multa adepti ſunt capitulo iſto. Secundo ratione ſumpta exparte ipſarum qui de preterito ſtatu malo ad bonum preſentem tranſlati ſunt capitulo ſecundo Tercio ratione ſumpta exparte apoſtoli cuius miniſterio ⁊ diligencia in bono ſtatu poſiti et confirmati ſūtcapitulo tercio. ¶ In prima gracias ogendo tangit. Primo beneficia exhibita humano generi generaliter. Secundo beneficia exhibita ipſis apoſtolis principaliter