Ca. ix.

Ad Coꝝ. ij.

viculū ligat edificiū ſic gr̄a ligat deo ſpmn¶ Inſufficiēcie ſupplem̄tū .i. coꝝ. xij. Sufficit tibi gr̄a mea Sic̄ .n. fortis amicꝰ ſufficit ad adiuuādū īfirmū ſic gr̄a attentatuꝫ¶ Malicie purgamētū Ro. iij. gratis iuſtificati ꝑ gr̄am ipſiꝰ ſic̄ .n. radius ſolis purgat aere a nebulis ſic gr̄a aīam a pcc̄is¶ Eoquēcie ꝯdimētū Osͣ diffuſa eſt gr̄aſic̄ ſal et oleū ꝯdit cibū ſic gr̄a ꝟbū Coloiiij. Sit ſermo veſter in gr̄a ſemꝑ ſale ꝯd̓Hhuius vie tutamētū Eccl̓. xxxiiij. ꝑiclitatus ſū horū cā et liberatꝰ ſum gr̄a dei.ſic̄ amor domini reodit ẜuuꝫ tutū ſic gr̄aiuſtum¶ Moleſtie delectamētū. ij. thy. ij. Tu autēfili mi ꝯfortare in gr̄a ſic̄ gr̄a mulieris virū ſic̄ merellus egenū¶ Amicicie fundamētū. ꝓuer. xxiiij. Queviligit cordis mūdiciā ꝓpt̓ gr̄am la .ſ. haamicū rege ſicut ingratitudo tollit amiciciā ſic gratia fundat¶ Miſericordie incitamentū Sap̄. v. Gr̄sdei et miſericordia in ſāctos eius et reſpectus in electos illiꝰ ſic̄ diues ex gr̄a liberalitatis miſeretur alterius¶ Aliſerie decremētū. Ro. vij. Infelix egohō quis me liberabit de corpore mortꝭ. huius gr̄a dei ꝑ iheſū xp̄m Sic̄ littera regisliberat captiuū. ꝓuer. xxv. Gr̄a et amicicia liberant¶ Glorie argumentū Osͣ gr̄am ⁊ gl̓iamdabit dn̄s ꝓuer. xi. Mulier gracioſa inueniet gr̄am ſicut merituꝫ argumētū ē p̄miet maxime apud iuſtum dominum¶ Qui āt ēminiſtrat ſemē Hic on̄t elemofine vtilitatē in bonis tꝑalibus et hāc duplicē Prima eſt ſufficiēcia tꝑaliū ad viuēx iEEcd̓a etumpecia eoxūpē ap exoggrūibi et multiplicabit ¶ Dicit ergo qui āt. q.nō ſolū merces vite eterne dabit̉ āt ſꝫ etiādeꝰ qͥ adminiſtrat ſemen vn̄ fit elemoſinaſeminanti .i. elemofinas faciēti et panē .i.ncc̄ia vite ſic accipit̉ panis gen̄. 28. dixitIacob ſi dederis mͥ panē ⁊cͣ ad māoncandū nō ad luxuriādū p̄ſtabit nō dic̄ dabitqꝛ ꝓ ip̄o pane tenemur ei ſeruire et requirit ẜuiciū noſtrum. q. d. apl̓s fic̄ deus datvnde poſſitꝭ. elemofinas face̓ ſic dabit vn̄ſuſtentemī et iō iſto timoe̓ nō debetis abteme ſnis ceſſſare M eſcā depit rimenti

bus ſe Ergo deꝰ eſt principalis bonorumaucͣtor qꝛ ſemē amminiſtrat. homo ē diſpēſator qꝛ ſeminat Deus iteꝝ eſt remunerator qꝛ neceſſaria p̄ſtat et nō ſolū paneꝫ admāducādū p̄ſtabit ſꝫ et multiplicabit ſcm̄vr̄m vt poſſitis plures elemofinas facereyſa. xxx. Dabit̉ pluuia ſemī tuo. ꝓuer. xi.quidā diuidūt ꝓpria et diciores fiūt et augebit incremēta .i. volūtatē et facultatemoandi elemoſinas frugū iuſtīe veſtre id ēmeritoꝝ et p̄mioꝝ ex iuſtīa ꝓueniēciumIac̄. iij. Fructus iuſtīe in pace ſeminat̉ faciētibꝰ pacē Iuſtīa ergo eſt radix erūpēsIncremētū frugū eſt opus excreſcēs vt elemoſine et hmōi quas imꝑat iuſtīa. Augmētū incremēti ē ꝓfectꝰ meritoꝝ p̄miamultiplicans¶ Ut in omnibus locupletati Hic tangitvtilitateꝫ in bonis omnibus vbi implicattria ex elemoſina ꝓueniēcia. Primo abūoāciā generalē Scd̓o diſpēſationē liberalem ibi abundetis in omnē Tercio diuinūꝯmendationē ibi que oꝑatur ¶ Dic̄ ergoita augebit incremēta frugū in tantū vt īomnibus .i. in omni ſtatu veſtro locupletati ẜm veſtrā reputationē abundetis inomnem ſimplicitatē .i. ī ꝑfectam largitionem ſimplici aīo factā vl̓ in omnē ſimplicitatem .ſ. cordis oris et oꝑis vt in corde fitꝓmptitudo In ore māſuetudo In operemultitudo doni vt .ſ. detꝭ. ꝓmpte manſuete et abunde q̄ largicio .ſ. ſimplici animofacta oꝑatur ꝑ nos qui ſumꝰ miniſtri huius largitionis graciaꝝ actionē deo quisſuper hoc agimus gr̄as deo¶ Qui miniſteriū huius officij. Suꝑiusmonuit eos ad elemoſinas faciēdas ex vtilitate ī ſe ip̄is Hic monet ad idē oſtēdēsfructum et vtilitatē in alijs. vbi pͥmo on̄tmultiplicitatē fructuū Scd̓o ſuꝑ hoc lauoat deum ibi gracias deo In pͥma oſtēditfructū quadruplicē largitiōis elemofinarum Primo qꝛ ſanctoꝝ vitā ſuſtētat Secundo qꝛ ad graciaꝝ actionē ꝓuocat ibiſed etiā abundat ꝑ ml̓tos Tercio ad glorificādū deū et exorandum ꝓ dantibꝰ inuitat ibi glorificātes deū Quarto ad diligendum eos inflammat ibi defiderāciuꝫvos ꝓpter eminētē ¶ Dicit ergo ita agūt̉gracie deo ⁊ hoc ioeo qm̄ miniſteriū huiꝰ