Capl̓m. ij.
Ad Coꝝ.
.ij.
que ē iniquitas cāt Rōnis duplicacō q̄ ēincorrigibilitas Iō dic̄ triſticiā ſuꝑ triſticiā Et cōtriſtāciū ꝯdicio de qͥbꝰ debereteē iocūditas iō addit d̓ quibꝰ oportueratme gaude̓ Scripſi dico cōfidēs nihilominus in oībus vr̄is qꝛ gaudiū meū oīm veſtrū eſt .i. veſtrū reputatis Fraterna .n. caritas ꝯmunicat et gaudia et dolores Ro.xij. Gaudere cū gaudētibus ⁊cͣ et ideo debetis laborae̓ ad hoc qd̓ ad gaudiū meūſpectatNā ex ml̓ta tribulatiōe Hic affectū ſuūexprimit et hoc nō vt ꝯtriſtēt̉ ſꝫ vt corrigātur vbi tangit tria. ſuā ſolicitudinē. ſuamintentionē. ſuā affectionē. ſolicitudo laborioſa Nā ex ml̓ta tribulatiōe ⁊ē Intenciobenigna qꝛ nō vt ꝯtriſtemī Affectō caritatiua qꝛ vt ſciatis quā caritatē ⁊ē Circa ſolicitudinē tangit duo. pͥmo laborē multūScd̓o laborꝭ. iudiciū ibi ꝑ ml̓tas lacrīas¶ Dicit ergo nā. q. et reuera triſticiā habui Nā ex ml̓ta tribulatiōe exteriori ī corpore ⁊ āguſtia cordis īteriori in mēte. jͣ. Aforis pugne. intꝰ tīores. ſcripſi vobis qd̓pꝫ qꝛ ꝑ multas lacrimas .i. cū ml̓tis lacrimis ſcripſi Ie̓. ix. quis dabit capiti meo aquā et oculis meis fontē lacrimaꝝ ⁊ plorabo ⁊cͣ Et dico nō vt ꝯtriſtemī rememorando cām triſtīe mee Sed vt ſciatis qͣmcaritatē .i. quātū deſideriū vr̄e correctōishabeā abūdācius in vobis qͣm in ceterisvel abūdancius qͣꝫ putatꝭ. qꝛ vob̓ de iuremeo dimiſi .ſ. nō accipiēdo de vobis ſūptus Infra. xij. Alias eccīas ſpoliaui ⁊cͣyfelix p̄dicator et p̄latus cuius Emulaciobona Solicitudo effectuoſa Cōpaſſio lacrimoſa Intencio recta Affectio caritatiua Suꝑerogacio diſcreta Emulacio in āguſtia Solicitudo in ſcriptura Cōpaſſioin lacrimis Intēcio ī nō triſtatis Affectōin caritatē. Suꝑerogacio in abūdācioricaritate notatur¶ Si qͥs āt ꝯtriſtauit me. Suꝑius on̄t ꝙideo nō venit qꝛ volebat eos adhuc īcorrectos amplius offende̓ Hic on̄t ꝙ pociꝰvult his qui ip̄m offendūt ꝑcere vbi pͥmolatenter tangit publici fornicatoris offenſam Scd̓o dic̄ ſufficere penaꝫ excōmunicatiōis ei impoſitā ibi ſufficit illi qͥ hmōi ēTercio monet eos vt prebeāt ei veniaꝫ ibi
ꝓpter qd̓ obſecro vos Quarto on̄t ſe ꝓpt̓eos ei feciſſe indulgēciaꝫ ibi cui āt aliqͥddonaſtis et ego In pͥmaʳ pͥmo on̄t ꝙ illefornicator contriſtauerat eū. ſcd̓o ꝙ ⁊ aliqͦs illoꝝ ibi ſꝫ ex ꝑte ¶ Dic̄ ergo ſi quis qita ſcpͥſi vob̓ vt n̄ ꝯt̓ſtemī lꝫ āt aliqͥs vr̄mme ꝯtriſtauerit n̄ facio vim Si qͦs enī cōtriſtauit me vt .ſ. ille publicꝰ fornicator ꝙͣn̄ noīnat ne ꝯfūdat nō me ꝯtriſtauit ſolūſup̄ ſꝫ etiā vos ex ꝑte .i. aliqͦs vr̄m nō oēsbonos .ſ. hoc āt dico vt nō onerē vos duplicit̓ legit̉ vl̓ onere pene et tūc legit̉ yronice .i. vt nō imponā vobis oībus hͦ onusꝙ dolueritis de pcc̄o eiꝰ qd̓ vtiqꝫ debuiſſetis vl̓ onere culpe ſic vt nō onerem vosomnes onere .ſ. culpe dicendo nullum veſtrū doluiſſe de pcc̄o eius quod vtiqꝫ cl̓paeſſet. q. d. nolo hoc pone̓ ſuꝑ oēs boni .n.doluerunt¶ Sufficit illi qui hmōi eſt Hic dicit ſufficere pena excōmunicationis ei impoſitaꝫUbi pͥmo oſtendit ꝙ pena ei illata debetſufficere Scd̓o ſb̓dit rationē quare ibi neforte In pͥma implicat quatuor Grauitatem culpe ibi qui huiuſmōi eſt Illationeꝫpene Ibi obiurgacio hec. Formam illatonis ibi que fit a pluribꝰ Effectū emūdationis ibi ita vt ecōtra ¶ Dicit ergo ſuffic̄q. lꝫ āt me ⁊ vos ꝯtriſtauerit tn̄ ſufficit illiqui hmōi eſt .i. qui tm̄ deliqͦt obiurgaciohec .i. excōmunicacio et increpacō que fita pluribꝰ ꝯgregatis traditus eſt ſathane.i. coꝝ. v. Amb̓ Magnū dolorē patit̉ qͥ delictum ſuuꝫ vidit plures horrere Sufficitdico ita vt econtrario magis donetis id ēqͣꝫto plus obiurgaſtis tāto magis ꝯdonetis offenſam remittendo eph̓. iiij. Donantes inuicē ⁊cͣ ⁊ cōſolemī de ſpe venie exhortādo Conſolemī inquit. Amb̓ ꝑ exemplūDauid et aliorum quibus indulta eſt venia. ⁊ ꝑ ꝟba dn̄i dicētis Nolo mortē peccatoris ⁊cͣ Eze. xviij.¶ Ne forte abūdanciori Hic ſubdit ratōeꝫqͣre debet ſufficere obiurgacio dicta. ſcꝫne cadat in deſꝑationeꝫ ꝑ nimis aſꝑampenitenciā vbi implicat tria Deſperādi libertateꝫ ibi forte Deſperationis cauſaminductiuā ibi abundanciori triſticia Ipſādeſperationē ibi abſorbeatur ¶ Dic̄ ergone q. cōſolemī inqͣꝫ ne forte qui eiuſmodiq. I