Capitulum .iij.
ad Corinth̓ l.
ꝑ ſanctoꝝ imitacōꝫ .i. Mach̓. ij. mem̄toteopeꝝ que fecerunt in generacionibꝰ ſuisde hac ſanctificacione. i. Coꝝ. viij. ſanctificatus eſt vir infidelis ꝑ mulierem fidelemid eſt ꝑ eius imitacionem.¶ Decimo miſſa celebrari ꝑ aſſiduaꝫ deilaudem et graciarū actioneꝫ. pͣs. immoladeo ſacrificiū laudis de hac ſanctificacōeij. Pet̓. iiij dn̄m xp̄m ſanctificate in cord.¶ Nemo ſe ſeducat. Hic oſtendit quō nonviolabunt nec deſtruent edificiū ſpiritualeſcilicet ſi errorem deponant et primo monet vt caueāt decipi Secūdo on̄dit modūcauendi ſcꝫ ſi deponant ſapienciam mūdiibi ſiquis videtur inter vos Tercio on̄ditper rationē ꝙ talis ſapiencia debꝫ deponiibi ſapiencia enim huiꝰ mūdi Quarto cōfirmat hoc autoritate duplici ibi ſcriptū ēenim cōprehendaꝫ. ¶ Dicit ergo nemo. q.et qͥa violans templū dei ꝑdetur nemo ſeſeducat. Iaco .i. fallentes voſmetipſos ⁊cͣqui enī ſeipſum ſeducit libenter alteꝝ ſeduceret. Gall̓. vi. qui ſe exiſtimat aliquid eſſecū nihil ſit ipſe ſe ſeducit Sꝫ pocius ſiquisinter vos videtur ⁊ nō eſt. talis enī ſapiēspocius eſt apparens qͣꝫ exiſtēs Sapiēs eēin hoc ſeculo id eſt ẜm ſapienciā huiꝰ ſecl̓iſtultus fiat apud ſe ſenſū ſcꝫ fidei ꝯtrariūdeponēdo. Infra. iiij. nos ſtulti ꝓpter xp̄et hoc vt ſit ſapiens ſapiēcia diuina vereſcꝫ credēdo. Luce. xix. legitur ꝙ zacheusaſcēdit ſuꝑ ficū fatuā vt viderꝫ ih̓m id eſtfactus eſt ſtultus ẜm mūdū vt eſſet ſapiēsẜm deū Sapiencia enī qͣſi et merito hͦ faciendū eſt ſapiencia enī huiꝰ mūdi de quaIacobi. iiij. nō eſt iſta ſapiencia deſurſū q̄pocius debet dici aſtucia Augꝰ. ſapiencisaliquādo ponit̉ ꝓ aſtucia abuſione verbinon ꝓprietate. ſtulticia eſt apud deū quiadeus facit ꝯtrariū iudicio mūdane ſapiencie Uidet̉ ſapiēcia dilatare orrea ad capiendos fructus et tamē diuiti hoc ꝓponētioc̄m eſt. Luce. xij. ſtulte hac nocte repetētanimā tuaꝫ ⁊cͣ. Iſaie. xix. ſtulti principesthaneos ſapientes ꝯſiliarij pharaonis.¶ Scriptum eſt enim. Hic ꝓbat ꝙ ſapiencia mundi ſtulticia eſt apud deum dupliciauctoritate vbi oſtendit primo ꝙͣ ſit falſaquātū ad intellectū ꝑ auctoritatē. Iob. ij.ꝙ vana quātū ad affectum ꝑ aucͣtoritatē
Ss. ibi et iterū domīꝰ nouit cogitaciones¶ Dicit ergo ſcriptū eſt enī. Iob. v. vbi hahemus qui apprehendit ſapientes in aſtucia eorum et confiliū prauoꝝ diſſipat Cōprehendam .i. falſos oſtendam ſapienteshuius mundi in aſtucia eorū. faciēdo ſcꝫaliter qͣꝫ ipſi credant poſſe fieri. Iſaie. xl.iiij. conuertens ſapientes retrorſum et ſcienciam eorum ſtultam faciens Et iterumſcriptum eſt in pſalmo. nouit dominus cogitaciones ſapientum licet eas a dominovelint abſcondere. Iſaie. xxix. ve qui ꝓfūdi eſtis corde vt a domīo abſcondatis cōfilium et ponit hic ſapientū loco eius qd̓ ēhominū quia homo eſt animal racionalediſcretum quoniā vane ſunt Ideo ſapaufert ſe a cogitacōnibus que ſunt fine intellectu¶ Itaqꝫ nemo glorietur. Hic ad derdum errorem monꝫ vt de cetero in hornibus ſpem non ponant vbi primo poniadmonitionem Secundo admonirationem ibi omnia enim veſtra ſunt Tertio rationis recapitulacionem vt addat.ibi omnia enī veſtra ſunt vos autē¶ Dicit ergo. Itaqꝫ quaſi et quia munſapiencia ſtulticia eſt apud deū. Itamo glorietur vt in hominibus vtſatis vel doctoribus quia ſcilicet ſit bapſatus a Paulo vel ab Apollo Sed irdeo qui eſt autor gracie Homo autiniſter ſolum¶ Omnia enim veſtra ſunt. Hic ponit rationem admonitōnis que talis eſtſgloriandum niſi in rebus excellencioribꝰnobis. ſꝫ que data ſunt nobis in ẜuiciūrſunt excellenciora nobis ergo in talieſt gloriandum ſed chriſtꝰ eſt nobis excellencior et ideo ī eo gloriandum eſt Eeſt quod dicit om̄ia quaſi nec debetiriari. omnia enim veſtra ſunt ad ſeruiendſcilicet vobis data. Romanorū. octauligētibus deum omnia cooperanturnum Omnia inqͣꝫ et hoc ſiue paulꝰ qui eſtde maioribꝰ ſiue appollo qui mīor eſt plo ſiue cephas qui maximus eſt omniunſiue mundus ad vtendū vel elementa midi ad ſeruiendum ſiue vitā preſens ad mirendum ſiue mors id eſt finis vite preſetiap fcipiē qū pl̓ pire . ooētoꝝ queriato