Ad Roma.

Ca. xiiij.

¶ Ponū eſt non māducare poſuit apmonitōes ad faciendū. hic ponit rōnes ad ꝑſuadendū. ⁊ pͥmo ex ꝑte rei quā ꝑſuadetqꝛ bona. Scd̓o ex ꝑte eius cui ſuadet cuiſufficit d̓ cibis edēdis credulitas recta ibiTu fidē hēs penes teip̄m Tercio ex ꝑte infirmi ꝓ quo ſuadet qͦ peccaret cōmedendo q̄ credit illicita ibi. Qui āt diſcernit. inpͥma pͥmo tangit tria a qͦbus abſtinendūScd̓o tria ꝓpter que abſtinendū ibi. Offēdit ſcādaliſat̉ ⁊cͣ ¶ Dic̄ ergo. Bonū eſt. q.⁊ quia malū eſt māducare cū offēdiculo.bonū eſt nō māducare carnē aliquā ⁊ nōbibere vinū. Hec duo ponit tanqͣꝫ non exiſtentia de nc̄itate vite. qꝛ iniciū vite hōiniſaqua ⁊ panis Ecc̄. xxxix. Neqꝫ aliqͦd facere in quo fr̄ tuus offendit̉ .i. ꝑturbat̉ neſciens qͥd teneat vn̄ a fide diſcēdat Uel ẜmGilebertū ꝑturbat̉ vt tardius credat autſcādaliſat̉ .i. ꝯtriſtat̉ mala triſticia ſeculiq̄ mortē oꝑatur. ij. Coꝝ. viij Aut infirmatur .i. hefitat ⁊ dubius in fide efficit̉. Glo.Infirmat̉ qͥ non recedit. ſed dubitare incipit ergo infirmari eſt in aſpectu hefitantein fide ſcādaliſari. in affectu cōtriſtāte male offendere. in effectu a fide apoſtatante.¶ Tu fidē habes Hic ponit rōem ſumptāex ꝑte eius cui ſuadet cui ſufficit de cibisedēdis bn̄ credere. Ubi pͥmo on̄t ꝙ fratrifirmiori ſufficit de cibis bonā credulitatēhr̄e Scd̓o ꝙ nō oꝑtet eū corā infirmo cibos illi ſuſpectos edere ibi. Deatus qͥ nōiudicat. ¶ Dicit ergo. Tu fidē. 4. bonū eſtnō māducare ⁊cͣ. Et hoc potes bn̄ faceretu fidē hēs qua oīa credis eſſe munda penes teip̄m .i. in corde. Corde enim credit̉ad iuſticiā habe corā deo tm̄ non corā abſtinēte ne ei noceas .i. in occulto nō in manifeſto. i. ℟. xvi. Hō videt q̄ parent deꝰ ātintuet̉ cor. Ex hoc elicit̉ talis rō. nichil deperit fidei tue vel bono tuo ſi abſtinueris.ſꝫ deperit bono ꝓximi ſi comederis cū ſcādalo eius ergo dēs abſtinere corā ꝓximoBeatus qͦ nō iudicat ſemetip̄m .i. cōdemnabilē ſe nō reddit nocēdo alijs in eo qd̓ꝓbat .i. in eo qd̓ bonū iudicat in ſe Ul̓ ſicbeatus qͦ nō iudicat ſemetipſū .i. iudicio alioꝝ ſe exponit Ip̄e dico ꝑmanēs in eo qd̓ꝓbat .i. approbat nihil aliud faciēs qͣꝫ qd̓bonū exiſtimat.

¶ Notandū eſt hic ꝙ circa māducatōemmulta ſunt cauēda.¶ Modus illicitus adqͥſitōis. Osͣ. laboresmanuū tuaꝝ qꝛ mā. Tho. ij. videte ne forte furtiuus fit. nō .n. licet nob̓ de furto ede̓¶ Materia ꝓuocatiua libidinis. .sͣ. eodē qͥinfirmus ē olus māducet .i. qͦ ꝓnus ē adcaſū libidinis māducet cibos aridos¶ Suꝑfluitas ſaturitatis pͣs. māducauerūt ⁊ ſaturati ſūt nimis.¶ Periculū ſocietatis Tho. iiij. Noli manducare ⁊ bibere cū pcc̄oribus¶ Opp̄ſſio ſiue hebetatio ſēſus ⁊ rōis Ecc̄xxxi. vtere qͣſi homo frugi his q̄ tibi apponunt̉ vt nō cū māducas multū odio hēaris. Luc̄. xi. Attēdite ne gra.¶ Curioſitas p̄paratōis mat. vi. Ne ſoliciti fitis aīe vr̄e qͦd manducetis contra qd̓de filijs hely dicētibus. i. ℟. ij. Nō accipiāa te carnē coctā. ſed crudā.Scādalū fr̄is. i. Coꝝ. viij. Si eſca ſcandaliſat fr̄em m. nō mādū.¶ Inepta leticia diſſolutōis. i. Coꝝ. x. Sedit ppl̓s māducare ⁊ bibere ⁊ ſurrexerūtludere Ie̓ .i. effuſi eſtis ſic̄ vituli ſuꝑ herbā¶ Auiditas epulatōis ecc̄. xxxvij. noli eſſeauidus in om̄i epulatōe. Sic Eſau nimisauidus fuit māducādo lenticulaꝫ ꝓ quadedit pͥmogēiturā Gen̄. xxv.¶ Anticipatio hore ſiue tꝑis. Ecc̄es. xi. vetibi terra cuius rex puer eſt ⁊c) principesmane cōmedūt¶ Qui āt diſcernit Hic ponit rōem ſūptaꝫex ꝑte infirmi ꝓ quo ſuadet. vbi pͥmo dic̄ꝙ infirmus peccaret ꝯtra cōſcīam māducādo. ſcd̓o ꝓbat ꝙ hoc nō eſſet fine pcc̄oibi. om̄e āt qd̓ nō ē ex fide. vbi implicatiuenotant̉. iiij. mala Erronea ꝯſcīa ibi qͥ aūtdiſcernit. oꝑatō ꝯſcīe ꝯtraria ibi ſi mādūcauerit. ſeqn̄s pena ibi. damnatꝰ ē Penecā qꝛ nō ex fide ē ¶ Dic̄ ergo. qͥ āt. q. ille qͥoē btūs ē qͥ nō iudicat ⁊cͣ. qͥ āt diſcernit cibos .i. credit diſcernēdos. li māducaueritcū tali ꝯſcīa cibos qͦs reputat immūdosoānatus ē .i. dānatōeꝫ incurrit. nō ꝓptercibū. ſed ꝓpter ꝯſcīam. qꝛ nō ex fide .i. qͦacōtra ꝯſcīam māducat ſupͣ. Uel qꝛ nō exfide .i. qꝛ nō fideliter egit diſcernēdo ciboſOmne autē quod non eſt ex fide .i. qd̓ fitꝯtra credulitatē cōſciētie pcc̄m ē. etiāſi inh