Copitulū xi.
tem ⁊ſi nō omnes felix qui habet p̄dicatiōis officiū. diligenter exequit̉ miniſteriūponit ſe in exemplū ꝟtutꝭ ꝑducit ad fineꝫſalutis¶ Si .n. amiſſio eorum Hic oſtēdit ꝙ valde vtilis eſſet iudeorū ꝯuerſio ⁊ ꝓbat hoca minori. vbi pͥmo ponit an̄s Scd̓o ꝯn̄sibi q̄ aſſūptio ¶ Dicit ergo ſi .n. amiſſio q.⁊ id̓o laboro qꝛ eoꝝ ꝯuerſio vtilis eſſꝫ adinformatiōem genciū. Si .n. amiſſio id eſtīfidelitas eorū ꝑ qͣm ꝑditi ſūt Iere. l. grexꝑditꝰ factꝰ eſt populꝰ meꝰ. recōciliato eſtmūdi id eſt occaſio recōciliatiōis genciuꝫde vniuerſo mūdo q̄ aſſūptio .i. cuiꝰ valoris erit aſſumptio reliqͦrū iudeoꝝ niſi vitaid eſt iuſtificatio gēciū ꝑ ꝟbuꝫ doctrine etexēplū vite. vita inqͣꝫ ex mortuis .i. ex morte qͣgentes erāt pͥus mortue hͦ dicit qꝛ iudei aꝑti erant ad alios ꝯuertēdos ꝓpt̓ noticiā ſcripturarū vt tangitur de appollo.Actuū xviij. Orige. abſurdum videreturſi offenſio illorū recōciliatiōem mūdo donauerit. ſi aſſūptio eorū mūdo nō maiꝰ aliqͦd largiret̉. bonū enim eſt cauſa boni perſe ſed malum non niſi per accidens¶ Qd̓ ſi delibatio ſancta eſt Hic oſtenditcaſū iudeorū reꝑabilē per naturaꝫ ſpēi. ⁊pͥmo ex ſcītate apl̓oꝝ ⁊ alioꝝ ex iudeiſ credencium Scd̓o ex ſcītate patrū antiqͦruꝫibi ⁊ſi radix ſcā ⁊ ſcd̓m hoc ponit duas fimilitudines vnā delibationis ⁊ maſſe. aliam radicis ⁊ ramorū. pͥma ꝓpter apl̓osScd̓a ꝓpter ꝓph̓as ⁊ pr̄iarchas ¶ Dicitergo ⁊ſi delibatio. q. ⁊ patet ꝙ poſſibiliseſt eorum aſſūptio ad ſalutē ꝙ ꝓ qꝛ ſi delibatio eſt ſcā .i. pauci de illis aſſūpti ſcīficati ſunt vt apl̓i ⁊ alij diſcipuli ⁊ diciturdelibatio illd̓ modicū qd̓ d̓ aliqua maſſaſumit̉ ad guſtandū ⁊ exꝑienduꝫ ſicut modicum vini de dolio. vnde illi pauci de iudeis ad deum conuerſi vocātur delibatōOſee. ix. quafi vuas in deſerto īueni iſrael⁊ qͣſi pͥma poma ficulnee .i. in cacuminevidi patres eorū Si ergo iſti pauci ſcīficati ſunt et maſſa .i. totū genꝰ poterit ſcīficari Eſt ergo rō talis Si ꝑs alicuiꝰ tociꝰ eſtſcā ⁊ mūda ⁊ totū p̄t eſſe ſcm̄ et mūdumSed aliqua ꝑs de ppl̓o iudeorum ē ſcā etmūda vt apl̓i. ergo ⁊ iudei pn̄t ſcīficari etmūdari. ⁊fi radix ſcā ⁊ pr̄iarche a quibuſ
ad Roma.humorem fidei trahunt ⁊ rami poteruntſcīficari .i. qui de genere eoꝝ excreuerunt⁊ in eoruꝫ fide fundati ſunt Oſee. xiiij. erūpet radix eius vt libani. ibūt rami eiꝰ æſtergo ratio tali?. Si radix arboris eſt bona ⁊ rami poſſūt eſſe boni Sed radix populi iudeorum in pr̄iarchis ⁊ prophetisfuit ſcā ⁊ bona. ergo ip̄i iudei qui ſunt fic̄rami procedentes poſſunt eſſe ſcī ⁊ boniaſic reſtat pͥncipale ꝓpoſituꝫ ꝙ gentiles n̄debēt cōtemnere iudeos ꝓpter caſum eorum Tuꝫ quia caſus eſt particularis Tuꝫquia vtilis Tum quia reꝑabilis¶ Notandū eſt hic ꝙ eccleſia vl̓ vir iuſtꝰarbori ꝯꝑatur propter multa¶ Primo ꝓpt̓ pedis .i. fidei īmobilitatemvnde hic de gentili inſerto arbori credencium dicitur tu autem fide ſtas non ſic illi de quibus ſap̄. iij. adulterine plantationes nō dabunt. r a. necScd̓o ꝓpter ſtipitis id eſt ſpei erectiōeꝫ⁊ ꝓceritatē dan̄. iiij. arbor alta ⁊ magna⁊ ꝓceritas eius tangens celuꝫ nec ſic illede qͦ Iob. xix. qͣi auulſe arbo. abſtulit ſpē¶ Tercio ꝓpter radicis ⁊ carita (Im.tis humorē eph̓. iiij. in caritate radicati ⁊fūdati ſꝫ heu. Oſee. ix. ꝑcuſſꝰ eſt effraymvento ſcilicet tentacōis radix eoꝝ exiccata eſt.¶ Quarto propter ramoruꝫ id eſt proptervirtutum cardinalium expāſſionem oſeevltimo. Erumpet radix eiꝰ vt lybani ibūtrami eius. ſed heu quia in multis confringuntur rami inconſummati¶. Quinto propter florum id eſt morumpulcritudinem ⁊ honeſtatem. Ecc̄. xxiiij.Flores mei fructos honoris ⁊ honeſtatisſed heu. Iſa. xl. exiccatum eſt fenum ⁊ cecidit flos¶ Sexto propter feliorum id eſt verboruꝫſanitateꝫ Apoca. vltimo. folia eius in medicinam.Septimo propter fructuum id eſt opeꝝvtilitatē Mathei ſeptimo Arbor bona fructus bo. f. ⁊ econtra¶ Octauo propter vmbre id eſt miſericordie protectionem Oſee vltimo. Cōuertentur ſedentes in vmbra eius. ſed heu d̓ mitis dicitur canonica Iude arbores autumnales infructuoſe ⁊cͣ