Dicla.l.Littera

Indulgentia no. archi. ij. q. iij. ca. fi. ⁊de pe. ⁊ re. c. ij. li. vi.Indoles eſt quedam imago future virtutis ſcd̓m Iſid̓. proprie dicendo.Indignari ⁊ dedignare d̓frerunt. vt patet in ca. vera iuſticia diſt. xlv. vnde indignari ſapit virtutē. ſed dedignari arrogantiam.Indigena dicitur quaſi inde genitusvel quaſi in eo loco natus ẜm Iſid̓.Inditio eſt numerus annoꝝ conſiſtēsex tribus luſtris. Eſt autem luſtruꝫ quīqn̄niuꝫ ⁊ qualiter poſſit inueniri inditiohētur in glo. inditi oīs c. inter dilectosde fi. inſtru. Sic eī faciendū eſt. annisdomini addas tres ⁊ diuide totū ꝑ. xv⁊ id quod remanet completa diuiſionein numero diuidēdo hoc oſtendit inditionem in iſto ſeu ꝓ iſto anno.Induci ẜm glo. ſum. iij. q. ij. ſunt quintuplices .ſ. reſtitorie. preperatorie. citatorie. deliberatorie. iudicatorie ſiue executorie. Et ibi ponitur tempus omniuꝫquā glo. vide ſupra dilatioIndex eſt proditor dictus ab indicando ſcd̓m yſidorum.Indictum eſt quod indicitur id eſt notificatur ⁊ fit ab indicendo dictū ⁊ ſic fitindictū ſuper iudicium ne ꝓcedatur.Indicium eſt medium intellectuale veritatis eliciende ex aliqua ſingulari circumſtantia inſurgens. C. ⁊. ff. de rei vēdi. l. indicia. ⁊ dicitur ab indicando qͥaindicitur id eſt notificatur.In dieꝫ adiectio eſt qn̄ quis ita venditrem vt ſi quis circa certum diem meliorem partem obtulit conditionis ſcꝫ plꝰqͣꝫ prior emptor res venditori tradat̉.vt alij vendere poſſit cuicunqꝫ velit. vtff. eodem titulo.Inexpiabilis dicitur eo ꝙ nunqͣꝫ expietur id eſt purgetur ſcd̓m yſid̓.Inficiator id eſt negator. qꝛ non fate

tur ſed ꝯtra veritatē mendatio innitit̉.Inficiatio id eſt negatio. l. eaqꝫ. C. denego. geſt. ⁊ inficiari id eſt negare. Hīceſt quod dicitur aliquando de aliquibus actionibꝰ ꝙ creſcunt ꝑ inficiatiōeꝫquia ab initio competunt ad ſimplum:hoc eſt ad rem vel eſtimationem ſeu dānum datum. Et ſi ille hoc negauerit ⁊ d̓hoc conuincatur: comdemnabit̉ ad duplum. vt in actione depoſiti in eo quoddepoſitum eſt timore ruine incendij velnaufragij. vide ſupra de acti. actō ī ſcm̄Infans eſt paruulus circa ſeptē ānosvt. l. ſi in fanti. C. de iu. liber.Infamia eſt fame priuatio ſiue diminutio. Fama namqꝫ quādoqꝫ conſumiturvt ex toto pro extincta habeatur .ſ. cummaxima vel media capitis diminutio īteruenerit. Uel ſic infamia eſt communis opinio verbis pronunciata ex ſuſpitionibus orta. Item infamia eſt aliudqͣꝫ ſcandalum ⁊ plus importat̉ quia hocper purgationeꝫ tollitur. ſed in illo purgauo non indicitur de omni. ex litterisinglo. Item infamia eſt illeſe dignitatis ſtatus vita moribus reprobatus.Per oppoſitū fama deſcribitur Require ſupra fama. ⁊ de coha. cle. ⁊ muli. c.veſtra. in glo. notorium. Unde duplexē infamia .ſ. iurꝭ ⁊ facti. Infamia iuriseſt quā do ius dicit aliquem eſſe infamēSed infamia facti eſt quando apud bonos ⁊ graues viros eſt opinio de crimine alicuius. de hoc. l. i. de cauſis ex quibus infamia erogatur Infamia iurꝭ duplex eſt. ſcilicet ciuiſis ⁊ canonica. ⁊ infamīa iurꝭ ciuilis ꝯͣhitur ex ſentētia criminis publici. ſcꝫ diffinitiua. non auteꝫex ſententia interlocutoria nec arbitri.Etiam quandoqꝫ exſentētia crimīs priuati. vt furti vel iniuriaruꝫ. Etiam quādoqꝫ in facto abſqꝫ ſententia quis incidit in in famiam. Infamia canonica cō