9 40Lilter adicta.D.
licet ſint inequaliter dn̄i. eis acquiriturequaliter ſicut vni inſolidum noīatī ſtipulacete. ſi ꝑ vtrūqꝫ .ſ. noīa ꝓpria ⁊ appella aue. refert qd̓ nomē precedat. anꝓpriū vl̓ appellatiuū. nā ſi ꝓpriū p̄cediteis. equalit̓ acquiritur. ſi appellatiuump̄cedit. tūc acquiritur eis ꝓut ſunt dn̄il. ſi ſeruꝰ ꝯmunis. ff. de ſti. ſer. Itē ibiiudex p̄cipit ſetuiēt vt citet petrū iohānis. ip̄ē citat petꝝ martini ſub noīe petriiohānis Dicit̉ ꝙ ſi hic citatꝰ ſub noīepetri litigabat cora illo iudice. ⁊ in illolitigio iudex fecit eu citari. valet citatioqꝛ ꝯſtat de corꝑe ⁊ ꝙ de illo tā iudex qͣꝫꝑs litigās egit Idē dic ſi non litigabatcorā illo ſꝫ cōit̓ ſic vocabat̉. qꝛ tā iudexqͣꝫ ꝑs liugās ſe retulit ad illud corpusqꝛ ſic coīter vocabatur licet in rei verreate alio noīe vocetur. idē ſi nō ꝯmuniterſic vocetur. ſed eſt de illo maleficio vl̓ debito. de qͦ q̄ritur reputatus obnoxiꝰ. qꝛtā iudex qͣꝫ ꝑs aduerſa de tali ſentit Nōobſtat de yſaac qui bn̄dixit iacob. ⁊ animus referebatur ſuꝑ eſau Nam aīmusſuus ferebatur ſuꝑ illo corpore quoderat Iacob. licet crederet ꝙ eſſet elau⁊ ideo tenuit bn̄dictio in iacob q̄ ꝓcedebat ex aīo ⁊ fcō ipſius yſaac bn̄dicētisSecꝰ īcitatōe q̄ fit ꝑ ſeruientē ⁊ nō ꝓcedit niſi ex aīo iudicꝭ. l. fi. C. d̓ exhi. reoDenuciare ē ctime alicuiꝰ ſuꝑiori nūciare. ita ꝙ prepoſitio de augeat denūciationeꝫ. vt in fi. ff. depoſiti. l. i. in princi.Hoſti. āt in ſum. ti. de accu. ⁊ rubri. dedenū. §. j. dicit. denūciatio ē crimīs alicuiꝰ apd̓ iudicē ſine inſcriptōe legittīefcā delatio. ad pm̄am agendā vel aliamlegitumā pena īponendā. vel etiam advtrūqꝫ. ⁊ in. §. ie. ipſe diſtinguit quandam denūciationē dicēs: ꝙ qͥdā eſt denūciatio penitentalis ⁊ euangelica. ⁊ad iliā quilibꝫ admitt̉. Quedā ꝟo iudicial̓ ⁊ canonica. ⁊ ad illā nō q̄ libet ad
mittitur vide ibi de illa. ⁊ in repor. io.an. c. nouit. de iudi. ⁊ goff. in ſumma.ti. de accu. dicit ꝙ mādatū euāgelicū ſipeccauerit. ij. q. j. extēditur ſolum ad illos qͥ in igrātū ſunt poſiti ſiue clerici ſiue laici. ar. xxxiij. q. iiij. duo iſta nomīaxviij. q. iiij. de p̄ſbi. Quo ad alios āt ēꝯſiliū. ⁊ hͦ eſt veꝝ in pctō ꝯmiſſo. nā incōmittēdo oībꝰ eſt p̄ceptū. xxij. q. v. hͦvidet̉ Et dicit goff. ſe approbare dictūIo. an. ⁊ ꝙ qui libꝫ admittat̉ ad denūciandū dū bono zelo denūciet. de ſen.⁊ re. iudi. cū. i. ⁊ a. ſed licet infames ⁊irregu lares. non tn̄ admittuntur criminoſi. qui ſua crimina non correxerint. p̄ſumitur ꝙ malorelo denunciēt alienadiſtīguit tn̄ dicēs denūciatōeꝫ de pctōcōmiſſo eſſe euāgelicā. ſed cōmittendocanonicam ad quam quilibꝫ admititurvt de cogna. ſpi. tua. Et ſufficit qualiſcunqꝫ noticia. vt in. c. hoc videtur p̄all.Nec turpitudo proprie obſiſtit in ſponſalibus Preterea nec impedit iuramētum p̄cedes. xiij. di. nerui. Et no. ꝙ nōſequitur iſte denunciatus eſt excōmunicatus publice. ⁊ ne dum in iudicialibꝰſed etiam in extraiudicialibus euitari. ⁊a legittimis actibus remoueri debꝫ. ergo eſt excommunicatus. quia forte excōmunicatus non eſt. vt ſi poſt appellationem legittimā ſententia lata ſit in eūnon tamen fuit vt debuit ꝓſecutus appellationem eandem infra tempus abhomine vel iure ſtatutum ad ipſam proſequendam. ca. licet de ſen. excō. li. vj.Deniqꝫ no. archi. xiiij. di. deniqꝫDeplano aliquid dicitur fieri quod iudex ſine figura ⁊ ſtrepitu iudiciario facit. de cuius verbi ſignificato habes hodie plene de ver. fig. in cle. ſepe. archide elec. ca. indemnitatibus. li. vj. ſuꝑverbo ſtrepitu ⁊ figura Et de accuſa. ca.ſicut olim. vbi ſtatuūtur ꝑſone ydonee