.D.dictaLittera

cis quo mādat bōna alicuius ꝓpter eius.ꝯtumaciā poſſideri. ⁊ illud diuiditur inprimū ⁊ ſecundū decretū. Decretu primū eſt primus iuſſus iudicis quo mandat bona ꝓpter ꝯtumaciā in penam contumacis detineri. Uel ſic deſcribit̉ primū decretū eſt alicuiꝰ rei ꝓhibite regulariter. vel ꝑmiſſe regulariter ī certo caſu facta prima ꝓhibitio vel ꝑmiſſio: referendo ſingula ſingulis. Secundū decretū eo dē modo deſcribit̉ niſi ꝙ ibi ponitur ſcūda prohibitio vel ꝓmiſſio. Ettaliter d̓r primū reſcriptū ſecūdi. Qn̄ꝫinterponitur primū decretū ⁊ nō ſecūdū. qꝛ in aliquibꝰ non ē opus ſecundo.vt no. in c. qm̄ frequenter. §. in alijs. vtli. non ꝯte. in glo. ſuper verbo ꝯſtituet̉.Et illud decretū habet locū in actioē reali vel perſonali. licꝫ diuerſimode vt dicto. §. ⁊. §. ſe. Et īponitur anteliteꝫ ⁊ pꝰ⁊ quouienſcūqꝫ aliquo contumace exiſtente adhuc non ita liquet de cā ꝙ diſfinitiua ſnīa valeat terminari. vt in dic.c. qn̄qꝫ preal. Decretu ſcd̓m eſt ſecūdꝰiuſſus iudicis quo licet bona alicuiꝰ ꝓpter contumaciā poſtideri que priꝰ d̓ primo decreto detinebantur. vt de eo quimit. poſ. c. inglo. vlt. Et hꝫ locum ſcd̓ꝫquoſdā in actionibꝰ ꝑſonalibꝰ tm̄. quiaſcd̓m ber. in glo. vbi ſupͣ. in realibꝰ ſolūlapſus anni conſtituit miſſuꝫ ex pͥmo decreto verū poſſeſſorē. nec eſt opus ſecūdo Scd̓m alios tn̄ hꝫ locū tā in realibꝰqͣꝫ in ꝑſonalibꝰ. De hoc plene no. ber.in c. contingit. de do. ⁊ cōtu. in glo. vl.Uel ſic ſcd̓m ludo. de roma. Eſt primaiudicis aggrauatio punitiua ꝯtumacieEt ſic ſuo modo diffinitur ſcd̓m decretu. ⁊ ſecundū non p̄t imponi niſi contralatitantem. Et lauitatio eſt debitorꝭ abſconſio fraudulenta in damnū creditoris. l. fulcimus. §. ſi quis poſſidet. ff. exquibus cau. in poſ. eatur: qd̓ eſt verum

niſi ꝑiculum ſit in mora. tūc em̄ interponitur ſecundū decretū ꝯͣ non latitantemdebitorē. Et no. Io. an. c. conſultatioībus. de offi. dele. in nouella. ⁊ bal. dic̄inc. i. de mi. ⁊ va. qui contu. eſt in vſibus feu. Sed vtrū ſecundū decretū ſitſnīa interlocutoria vel diffinitiua effectus eſt magnus. vt in c. cū ceſſante. deappellatōibꝰ. ⁊ lege quod iuſſit. ff. deappel. vbi per bar. ⁊ C. de epiſ. audi. l.ij. per bal. ⁊. l. ſi finita. §. ſi forte. ff. dedā. infec. vbi per dy. ⁊ varie loquūturSed ludo. de roma. dicit. ꝙ ſecunduꝫdecretū eſt ſnīa īterlocutoria. alle. glo.ſingulatem in. l. pn̄ti. §. cū āt in ꝟbo admodū. C. de hijs qui ad ec. confu. ⁊ ꝓbat rōibus. Nam ſnīa diffinitiua nō p̄tdari ꝯͣ minore vt in. l. cū ⁊ minores. C.ſi aduer. rem iudi. Sed ſcd̓m decretuꝫpatitur minor. l. ſi minor. C. de bo. au.iudi. poſſi. ergo non eſt diffinitius ſed īterlocutoria. Preterea diffinitiua nonfertur lit. nō ꝯteſt. l. fi. §. illd̓. C. de tēp.app. ⁊ l. ꝓbatam. cū ſil̓ibus. Sed ſecundū decretu ſic. vt in l. cū ꝓponas. C. debo. au. iudi. poſ. Ex hoc gͦ iuſtificat̉ dictū ſingulare. Inno. in. c. dilecto. de ꝟ.fig. vbi vult. ꝙ qn̄cūqꝫ iudici ꝯſtaret ſecundum decretum. interpoſitum eſſe īiuſtum poteſt illud reuocare. Quod etiam tenet Dartholus. in. l. non videt̉.ff. de iudi. licet canoniſte communiterreprobent prefatum dictum innocentij.⁊ male. Hec ludo. de roma in fuis ſingularibus. Et nōtandum ꝙ ſcd̓m Inno. ⁊ Hoſtienſem differunt decretumautoritas. conſenſus iudicū. vel collaudatio. Nam decretū eſt ſententia qua iudex contractū iuſtū futurū fore decernitaucͣtē ſuā interponē do vel īmittendū declarādo ⁊c̄. Sꝫ auctas eſt aſſenſꝰ autoriſabilis q̄ ꝯpent ſibi ex publico officō iudicis vel legittima admīſitatōe vt tuiori