dicta .c.Littera

duplicem contumaciā. Primo ſcꝫ veram ⁊ preſumptam. Secundo triplicēſcꝫ veram euidētem ⁊ preſumptā. vt inglo. notabili in cle. vnica. de do. ⁊ contu. que ē glo. fi. Et ꝑ Inno. in ca. quere la. de ꝓcura. Dar. in. l. fi. ff. de in īte.reſt. ⁊ in. l. ex conſenſu. §. ij. ff. d̓ appel.Cy. ⁊ pe. poſt iacōbū butriga. in. l. ꝓcurandum. §. finaūt reus. C. de iudi.Continue ⁊ cōtinuo non ſꝑ notat .i. ſtaum. ſed recipit interuallū. ff. de ver. obli. l. ſtipulatus ſum. ⁊. ff. d̓ ſolu. l. ticiaxvi. q. iij. volumus. ⁊ ꝑ Bar. l. celſus.ff. de vſucap. vbi ꝓbatis extremis probatur mediū. Etiā qualiter conunue intelligitur ponit Bar. ī. l. ſi quis ita. ff.de condi. ⁊ demon. Nā qui tenet̉ cumaliquo cōtinue morari. non tenet̉ quolibet momento cū eo morari. facit hocad queſtionem. Si teſtes debeant ꝓbare ꝙ ticius. x. annis ꝯtinue poſſedit fundum. ſufficit deponere ꝙ viderunt euꝫomni āno colligere fructus vel arare ⁊cͣ.licet non ꝯunue ſteterunt in conſpectuticij ⁊ fundi. tn̄ intel ligunt̉ contnue ꝑx. annos vidiſſe.Contradictor qn̄ dicatur legittimꝰ adcontradicendum alicui actui de mittendo aliquem in poſſeſſioneꝫ. vide Dax.in. l. a dyuo pio. §. ſuper rebus. ff. de reiudi. ⁊ Inno. in. c. cum ſuꝑ de re iudi.⁊ ſpecu. in ti. de acti. §. ſuꝑeſt.Cōpulatiua oratio d̓r ī qua plura copulantur vt in omnibꝰ verificet̉. ⁊ ideo adverificationeꝫ ipſius oīm concurſus exigitur ex ꝓprio ſignificato. Sed hūc cōcurſum quandoqꝫ diuerſimode ſignificat. ꝓut diuerſa materia vel aliꝰ quiuismodus ſignificandi ſignificare declaratverbi gr̄a. ibi lego ſtichum vel pāphilūſignificat vtꝝqꝫ eſſe in ſtipulatione veldiſpoſitione. l. inter ſtipulantem. §. ſedſtipulante. ff. de ver. ob li. l. ſcire dēmꝰ.

in prin. e. ti. ⁊. l. quotiens. ff. de leg. ij.Cōpulatiua etiam qn̄qꝫ ſignificat concurſum alterius tm̄ ꝓut ex ſignificandimodo concluditur. Et ad veritatē copulatiue requirit̉ vtrāqꝫ ꝑtem eſſe veramff. de condic. inſti. l. ſi heredi. ⁊. l. ſi isqui. ff. de re. du.Conuicium d̓r quaſi conuociū. a concitatione vel cōcentu .i. collectione vocūſcꝫ quando in vnum plures voces cōferuntur ⁊ iniuriam eſſe labeo ait. ff. de iniu. l. apud labionem. §. cōuiciumCōuenire eſt ſimul in vnū locuꝫ venireEtiaꝫ d̓r conuenire qd̓ alicui competitẜm conditionem ſuam. vt iſtud conuenit illi. Item cōuenire capitur qn̄qꝫ ꝓconuentione .i. pacto ex conſenſu d̓ a liquo faciendo. Conuenire etiā qn̄qꝫ ſumitur ꝓ alium in iudiciū vocare. vel facere euocare. Item eſt placere. Un̄ cōuenire inter aliquos ē complacere īterillos. vt cōuenit īter te ⁊ me vt des mihi hoc. Cōuenire mihi eſt cōgruere mihi vel adeſſe mihi quod me decet ⁊ honeſtum eſt.Conuenire me ē alloqui me ſuꝑ aliquofacto.Contuberniū eſt matrimoniū ꝯtractuꝫ⁊ ꝓprie ſeruorum. inſti. de nup. in glo.ſuper verbo ciues.Corā no. pau. in ꝯmento de confeſſ. c.exꝑte de elec. vt circali. vi. Et intelligitur ita vt preſentes intelligant. ff. dearbi l. diem. §. foꝝCornicularij dicunt̉ illi qui gerebantcornua vel aciem in bello vel qui ī auresiudicū vota ꝑtulerunt ſuaCornupeta. Re. ſupra bosCorona q̄ etiā clerica d̓r eſt ſignuꝫ regni ⁊ ꝑfectionis. cū ſit circularis carensangulo in ſignū carentie ſordium. quiavbi āgulus ibi ſordes. Se igit̉ ⁊ aliosvirtutibꝰ r̄gere ⁊ a ſordibꝰ mūdare dn̄tiij