DictaC6Littera
ideo perſonales actionēs dicebantur cōditiones. Deinde prefata ſolēnitas indeſuetudine trāſijt. hoc nomē tn̄ adhucremāſit vt ꝑſonales actiones adhuc dicantur ꝯdictiones qͣꝫuis nō ſit ncc̄e hācſolēnitatē obſeruare. ⁊ hec verba ꝯdicere ex hoc datur ītelligi ꝙ cōdictō noneſt aliud niſi ꝑſonalis actio. Et cōdicereapud antiquos erat talem formā verborū vt condictionē indebiti. vel ꝯdictiōꝫob cām datoꝝ vel ſimilem formam verborū tanqͣꝫ nomē actionis exprimere:qd̓ hodie ſublatū eſt Uerū ꝙ hodie resꝓprie nō cond̓r niſi a fure quia nemo cōdicit rem ſuā niſi a fure. §. Idem iulianus in l. ſi duo patroni ff. de iureiu. Aliter etiā ſumitur ꝯdictio in ti. de cōdi.appo. Et differut conditio facti ⁊ ꝯditōiuris in teſtamentis. vnde ꝯditiōes facti dicūtur que apponūtur a teſtatore ſiue ſunt condictionales ſiue poteſtatiueEt vocātur facti qꝛ hn̄t voluntatem teſtatoris que eſt facti qꝛ oēs potenue aīe.ſ. volitiua. appetitiua. concupiſcibilisſunt facti. vt in li. bone fid̓i. ff. de acqui.re. do. ⁊ de hijs no. in. l. multū ītereſt.ff. de condi. ⁊ de mon. vbi illa d̓r factiſi nauis ex azia venerit. ſi titius cōſul factus fuerit. Et illa eſt iuris ſi quis ſe filium familias exiſtimet cū pater familiaſſit. Et ibi hic intereſt: qꝛ in conditionefacti non ſufficit vera exiſtentia niſi occurrant opinio ⁊ ſciētia heredis vt adire poſſit. ſecus in conditionibus iuris.vbi ſufficit exn̄tia ⁊ purificatio ſine opinione ⁊ ſcīa. Ex quo infertur ꝙ mitiusagitur cum lege qͣꝫ cum homine. l. celſꝰff. de arbitri. l. multum intereſt preallega.Conducere d̓r ille qui rem aliquā ab aliquo data mercede vel ꝓmiſſo accipitvtendam. Unde. Conducit qui dat: qͣlocat accipit illud
Conducti actio cōpetit ei qui ꝯduxit alocante vel locatore fundū vel prediumaut domū. ⁊ cōpetit ei ad hoc ꝙ liceat ſibi vti vel habitare in re conducta. Iteꝫeidem competit actio ꝯͣ locatorē actioēꝯtraria ſi aliquis expēſas nccārias ibid̓fecit. aut vtiles. Re. ſupͣ. actio.Confeſtim intelligit̉ cū prius l̓ qͣꝫpriuspoterit. l. ij. §. penul. ff. ad trebel.Confeſſio ē duplex iudicial̓ ⁊ penitentionalis. Et ad hoc ꝙ ꝯfeſſio iudicialisp̄iudicet dꝫ hrē hec ſex. Un̄ Maior ſpōte ſciens ꝯͣ ſe ius ſit ⁊ hoſtis. Nec natura neget fauor aut lis ius ve repugnet.Uide hoc cuꝫ alle. ſinguloꝝ in gloẜ. ca.nos in quemqͣꝫ. ij. q. i. in verbo cōfeſſū.⁊ de confeſ. c. ex ꝑte. glo. i. ⁊ in ſum. hoe. n. §. qual̓r. Et confeſſio iudicial̓ eſtcerta ⁊ clara aſſertio .i. rn̄ſio eius de qͦqueritur iure coram legittimo iudice facta. Et ſit in iure tripliciter .ſ. ore. factieuidentia. ⁊ interpretatiue .ſ. contumacia. c. nullus dubitet de preſump. Et p̄iudicat dum ſit in iure .i. in iudicio coram iudice competenti. ⁊ aduerſario p̄ſente: quod intelligitur ꝑ dictionem hoſtis ſupra poſitam Item fiat per lit. conteſta. Nec ſit contra naturam vt eam occidiſſe q̄ viuit. nec de religioſa. nec ī cāfauorabili ſcd̓m bern̄. in glo. preallegEt confeſſio facta in penitentia ſacerdoti non facit fidem coram iudice ſeculaxiC. de ep̄i. audi. l. archigerunus. ⁊ ibiper doct. ſicut nec preiudicat confeſſioextra iudicium facta niſi cauſa adijciat̉vt confiteor me debere tibi centuꝫ ex cāmutui. C. de non nu. pec. l. generaliterglo. notabilis. iij. q. ix. cap̄. teſtes. §.de hijs.Cōfeſſoria actio Re. ſupͣ. actio ꝯfeſſo.Confiſcari eſt fiſco applicari vel in fiſcūinduci. Unde fiſcus eſt regius ſaccus.in quem ſaccuꝫ reducuntur bona dam-