dicta a.Littera

id ē feīarum debiliū inſtatrices in ſum.C. de ep̄i. ⁊ cle. §. nunc de orphanatriphis. Uel aſſiſtoria .i. recluſa ab aſſiſtēdo: qꝛ quotidie aſſiſtit orōi ¶ Item aſſiſteriū apud grecos ē locus ī quo vnusſacerdos quīqꝫ accoliti quīqꝫ ml̓ieres q̄aſſiſtere dicūtur ſunt manētes vt .xxvij.q. ij. ſi qͥs rapuerit in glo.Aſſiſtrix id ē ancilla domino aſſiſtēs adſeruiendumAſſcripticius glebe dicitur ille qͥ aſſcriptus eſt glebe fundo ſiue ſolo terre ⁊ aſtrictus ꝑ ſcripturam in qua ꝓmittit dominō ſoli ſe nūqͣꝫ a ſolo diſcēdere. Et ex iſla ſcriptura aſſcripticius ꝯſtituit̉. ſꝫ tn̄ꝑ eam ſoluꝫ non ꝓbatur. īmo ẜm Azo.⁊ Hoſt. aliqn̄ ſcriptura eſt nccātia ī quaꝯfiteatur ſe eſſe aſſcripticiū Et a glebaquam colit nec volens recedere ꝑmitut̉nec inuitus p̄t compelli ad recedendū.nec ſine gleba p̄t alienari. ⁊ ſic idē ſuntaſſcripticius ⁊ partiariꝰ. ¶ Int̓ aſſcripticios glebe ⁊ origenarios colonos quidam hanc dicūt eſſe drn̄tiaꝫ: qꝛ aſſcripticij ſic inherent glebe. vt fine gleba nontranſferentur. Sed coloni origenacij n̄ſic inherent predijs quin qn̄qꝫ ſine p̄diis dn̄s fundi poſſit eos mutare ⁊ teanſferre ab vno predio ad aliud. Itē interſeruos ⁊ aſſcripticios ẜm Azo. ⁊ Hoſt.pene nulla eſt drn̄tia. C. de agri. ⁊ cen.l. ne diutius. li. xi. Ideo āt d̓r notanterpene. qꝛ ſetuus p̄t vendi ſine peculio. ſꝫaſſcripticius nūqͣꝫ ſine ſolo. ¶ Iteꝫ aſſcripucij in predijs quibus aſſcripa ſūtcontra dn̄i volūtatē ordinari pn̄t. ⁊ matrimoniū contrahere. vt in auten. de ſā.ep̄i. §. aſſcripticius. coll̓. ix. ſerui vero n̄C. de ep̄i. ⁊ cle. l. iubemus. inſti. d̓ iur.ꝑſonarū. §. i. ⁊ ibi. glo. in verbo. aut ſeruo. licet ſcd̓m canones ſi contrahāt matrimoniū tenet. Et aſſcripticij qꝛ tenentur colere terram dicūtur coloni. Et qꝛ

aſſcripti deputati ſunt ad hec faciēda exconditione ſua dicuntur aſſcripticij Etquia ex ſuo origine vel patrum vel auorū ſuorū ita adherent glebe vt vendi ſinegleba non poſſint: nec gleba ſine illis.ideo dicuntur origenarij Re. agricola⁊ jͣ. colonusAſſignare fit nudis verbis teſtamentovel codicillis. ff. de ver. fig. l. aſſignare.⁊. ff. de aſſig. liber. l. i. §. aſſignare. ⁊ no.Io. an. in ca. appellatio. de appel. li. vi.in glo. fi.Aſſignatiuꝰ liber. Re. jͣ. lihertusAſſecla id eſt ſeruus eo ꝙ ſequatur aliquem cauſa lucri. ſcd̓m Iſidorum. li. x.ethimo.Aſſeſſor dicit̉ quaſi aſſidens iudici incognitione cauſarum ſuum prebens cōſilium iudici. qui alio nomine dicitur officialis iudicis ⁊ ꝯfiliarius Itemdicitur domeſticus iudicis de hoc videazo. in ſum. C. e. ti. Qui videtur ponere differentiam inter aſſeſſorem ⁊ domeſticum iudicis ⁊ cauſidicuꝫ. ⁊ accu.C. de domeſ. ⁊ protec. in rubri. li. xij.Aſſidei ſunt iudei qui ſemper cultui diuino inſidebant.Aſellare eſt opus nature facere. vt dicitur dū aſellaret emiſit inteſtina.¶ A ante T.Attauus eſt paterabaui. Et attauia eſt mater abauie.Adnepos ⁊ adneptis eſt filiꝰ vel filia abnepous vel abneptis. Unde. Eſt auuseſt ꝓauus abauus attauus tritauuſqꝫ.Et ſic inde venit nepos ꝓ ab. at. tri. ſuſcipit hec vox.Attritus eſt afflictꝰ conſumptus exhauſtus imbecillis vel feſſus.Attilianus tutor dicitur ſcd̓m Azo. inſum. inſti. e. n. quia olim ex lege atuliaRome committebatur datio tutoris