dicta. a.Littera

qͣꝫ ẜm can. Ad hec de offi. dele. c. paſtoralis. §. preterea. Uel ſic. Appellatio ēab audientia minoris iudicis ad maiorem ꝓpter grauamen illatū vel cōminatum ꝓuocatio. de appel. vt debitus. ⁊c. cum ceſſante. Et ſi extra iudicium appellatur. tūc eſt ſuperioris īuocatio ſeuꝓtectio ab iniuria vel grauamīe irrogādo. c. cum ſit romana. e. ti. de ap. re la⁊ recu. Et appellatio ⁊ recuſatio ſūt paria. de ap. ſuper eo. ij. rn̄ſo. Et hoc quoad modū. Sicut nō admittitur fruſtratoria appellatio ita nec recuſatio Differunt tn̄. quia recuſo ſi non grauor nō tamen appello a iudice in queꝫ cōſenſi niſi grauer ⁊cͣ. vt de offi. dele. c. ſi ꝯtra. inglo. fi. li. vi. Et nota aliqͦs caſus in quibus non appellat̉. vnde appellare vetātſcelus excellentia pacta. Cōtemptus ꝑtis ⁊ interdictio facta. Arbitriū res queperit ē ſi lōgius acta. Scelus qꝛ ī notorio delicto non appellat̉. c. cuꝫ ſit romana. §. preterea de ap. ⁊. c. conſuluit. e.ti. Item excellētia iudicis vetat appellari. qꝛ a papa principe ſenatuſcōiultoprefecto p̄torio non appellat̉ ẜm Goff.in ſum. Pacta qꝛ ſi paciſcant̉ ꝑtes neappellant nō poterunt appellare. ff. a qͥbus ap. non licet. l. i. Contemptus ꝑtis qꝛ contumax non auditur appellansxxiij. q. iij. de illicita. niſi veniat adhuciudice ſedente pro tribunali. ff. de in inte. reſtit. l. vltima. Uel niſi eſſet contumax in exhibendo. l. creditor. §. miſſusff. e. ti. Interdictio facta. quia quandoinhibetur a papa appellatio appellarinon poteſt niſi expreſſa cauſa probabili ⁊ probata coram eodem iudice a quoappellatur. Arbitrium quia ab arbitrionon appellatur. C. de arbi. l. i. Sed peutur reductio. l. penultima. C. eo. ti. ⁊in ſum. Goſ. Res que perit. naꝫ ſi resex dilatione pateretur detrimentum ſic

ꝙ eſſet peritura. nō admitteretur appellatio in cauſa. Si longius acta. naꝫ annus datur a iure ad proſequendum appellationem. ⁊ decennium ad appellandum a tempore ſententie vel monitionis. de ap. romana. li. vi. de teſti. ſignificarunt. ij. q. vi. anterioꝝ.Appellare eſt a minore iudice ad maiorem prouocare. Et licet ẜm leges regulariter ſolummodo appelletur a ſententia. ⁊ ſic in iudicio. tamen ẜm cano. appellatur etiam extra iudicium. ij. q. vi.omnis oppreſſus. ⁊ tunc paſſim id eſtſine aſſignatione grauaminis admittit̉ſeu permittitur quis appellare. ca. cumſit romana. §. ſi vero eo. ti. Secus ſi appellatur in iuditio. c. vt debitus. eo. a.Et eſt inductum appellare ẜm leges vtiniquitas vel impericia iudicantium corrigatur licet nonnunqͣꝫ bene latas ſentētias ſuperior in penis reformet. de appellatio. cum ſpeciali. §. porro. vbi diciturappellationis remedium non ad defenſionem iniquitatis ſed ad preſidium innocentie inſtitutum. vel ideo. vt homines oppreſſi releuentur. ij. queſt. ſexta.ad romanos. ſecundo. Et quis poſſitappellare. a quo. ad queꝫ. quando. qualiter. quotiens. infra quod tempus. ⁊a qua ſententia. vide. ij. q. vi. per totuꝫ⁊ Gof. in. ſum.Apoſtoli ſcd̓m Hoſtienſem dicunturlittere teſtimoniales. quia teſtificanturde appellatione. ⁊ ſcd̓m eundem in ſpecu. in quarta parte in tractatu libel. §. ſequitur. verẜ. apoſtoli. Ibi vide quidſint apoſtoli. vnde dicantur. ⁊ de quadruplici eorum ſpecie ⁊ eorum formisNam alij ſunt apoſtoli conuentionalesſcilicet quando pars admittit appellationem ſiue in iudicio iudice refutante ſiue tacente. vel extra iudicium. vt cap̄.ſepe require. ij. ⁊ oblate. de appel. Alij