Exceptiones
Item ſi a iudice ſuꝑ aliquo certo articl̓o appellauerit ad papam poteſt ipſum habere ſuſpectum. de appel. ad hoc. Item ſi ꝑ litteraslꝑnunciū non excuſauit ſe intereſſe nō poſſevel nō velle. de offi. dele. prudentiam.Item ſi nō eſt articulꝰ expreſſus. de reſcript̓.paſtoralis. in fi. nō poteſt cognoſcere de illoarticulo. de offi. dele. cū olimItem ſi iudiceꝫ ſimilis cauſa cōtingat. iudexpoteſt haberi ſuſpectus. de iudi. cauſam q̄Itē ſi ſit iudex ſociꝰ aduerſarij. de of. iu. deleinſinuante. qͥa ibi erat familiaris aduerſarij.Item aduocatꝰ ſit clericꝰ iudic̄. poteſt recuſari ne partē foueat eius cuiꝰ clericus ꝓcurator eſt. de appel. inſinuatū. Item clericꝰ noncōmenſalis poteſt eſſe aduocatus. de offi. iudi. c. j. Item ſi nō ſint ꝑſone ſecure in adeūdoiudicio eundo vel redeundo. iij. q. ix. hortamur. vt lit. non conteſta. accedens. de appellatione. ex ꝑte. Item ſi cōtra iuſticiā iuriſdictiIonem velit differre. ff. de iur. om. iudi. l. ex territorio¶ De exceptionibus contra aſſeſſorem.Si grauauerit alterā ꝑtē ſi mādati fi. ex. pōtappellari ab eiꝰ gͣuamine. de p̓ui. ex ꝑte. q̄ loqͥtur de iudicibꝰ. Itē ſi nō habeat ꝑſonā ſtandi in iudicio. vt ſi ſit excōicatꝰ vl̓ interdictusvel ſupēſus vl̓ ſuſpectꝰ. vt dictū ē de iudiceDe exceptionibꝰ contra auditoreSi grauauerit alterā ꝑtē ſi mādati fines excedit merito ſuſpectꝰ eſt. de offi. dele. ſuꝑ q̄ſtionū. Nota ꝙ in omnibꝰ caſibꝰ p̄t excipi contra auditorē qͣs ſupra diximꝰ. nō tn̄ recuſarivalet q̇ de ꝯſenſu ꝑtiū admittit̉. niſi in ſupradictis caſibus.¶ De exceptionibꝰ contra locumSi vltra duas dietas citet̉ extra ꝓuintiāpoteſt exciꝑe. de reſcrip. nōnulli. ⁊. c. ex ꝑ̄te.Itē ſi nō ſit tutū venire ad locū aſſignatumꝑtibꝰ venire nō tenet̉. de app. ex ꝑte. Itē ſi ſitlocꝰ imminutꝰ nec ſit ibi iuriſperitoꝝ cōpiavt R. eo. t. ſtatutū. li. vj. G¶ De exceptionibus contra citationem.Si ſit dies feriata vl̓ dn̄ica vel feſtū ſolenne.non valet ſi fiat citatio in diebꝰ feſtiuis. ẜm
ꝙ notauit hoſtien̄. de fer. cōqueſtꝰ.Item ſi ſit cōtra rem ruſticā ꝯuētꝰ. ff. de feri.l. ſolet. Itē ſi dilationē vl̓ tꝑs nō habuerit. xx.dieꝝ. iij. q. iij. §. offerat̉. hͦ tn̄ intelligas hodie eēin arbitrio iudicis eē. de appel. ꝑſonas. ⁊. c. ſe.de hoc notat̉. Item ſi valitudine vel tēpeſtate fuerit impeditꝰ. vel in flumine. ff. ſi qͣs cau.l. nō exigimꝰ. §. ſi q̇s. Itē ſi vocatus fuerit admaius tribunal. ff. eo. ti. l. ſi quis ſeruū.Item ſi ante reſtitutionē fuerit citatus nō tenetur reſpondere. de ordi. cogni. cū dilectꝰItem ſi fuerit veſpere citatꝰ non tenetur reſpondere. de offi. delega. conſuluitItē ſi pͥma citatio fuerit ꝑemptoria. de dilat̓.dilecti ⁊cͣ.¶ De exceptionibus contra excuſatores.Si ſit ſimpler nūciꝰ nō valet. extra de pͥui. exꝑte. ſicut mittit̉ excuſator ſic p̄t mittiꝓcuratorde do. ⁊ ꝯtu. cū dilectꝰ. Et hͦ intellige ẜm ꝙ d̓rde ꝓcu. qͣrelam. Itē ſi nō expreſſit cauſam abſentie iſtius que excuſat. de offi. dele. ſi ꝓ debilitate¶ De exceptionibꝰ cōtra actorēSi actor eſt ꝑiurꝰ nō poteſt habere rē illamquam petit. nec ipſam petere. de iureiu. querelam. Itē ſi ꝑpetuo renuciauit rei petite. dereſcript. ex ꝑte. Item ſi retro actitata non fuerint in ſcriptis redacta. de ꝓbat. quoniā contra. Item excōmunicatꝰ de offi. dele. prudentiam. §. ſexta. ⁊ de except. a nobisItem excōmunicatꝰ non p̄ſtat cautionemſtare mandatis eccleſie abſolui non debꝫ. deſen. excom. ꝙ in dubijs. Item ſi aliquis fuerit excōmunicatus ⁊ litteras ſpeciales ad aliquos iudicēs delegatos vel teſtes ſue abſolutionis non habuerit. de ſen. ex. ſicut nob̓Item ſi ſit abſolutꝰ ⁊ non ab eo a quo debetabſolui. de offi. ordina. prudentiā. §. ſexta. Sipluribus cauſis fuerit excōmunicatus. ⁊ abomnibus nō fuerit abſolutus. de ſen. excom.cum ꝓ cauſa. ⁊. c. officijItem ſi ſit libertus vel ſeruꝰ. de ſer. non or. d̓famulis. ff. de in ius vo. l. iij.Item ſi nō fuerūt ꝓſecutꝰ appellationē ſuaminfra terminū cōpetentē valet ſnīa ꝯͣipſuꝫ lata. extra de appel. romana. ⁊. c. ꝑſonas