De ſubſtitutione
Sunt aūt hͨ noīa ꝑtiū. vncia. ſeſcuns. ſextāsquādrās. triēs. qͥncuns. ſemīs. ſepcūs. Bes.dodrās. dextrās. denꝰ. as. vt inſti. eo. ti. §. hereditas. ff. e. ti. l. ſeruū. §. vl. Seſcuns ꝯtinet vnciam ⁊ dimidiā. Dicit̉ ei ſeſcuns qͣſi ſemī ⁊ vncia. ⁊ eſt tertia lr̄a eiꝰ ſ. ⁊ nō x. Sextās qͣſi ſextā ꝑtē ſigͥficat .i. duas vncias. Quadrans qͣrta ꝑtē ſignificat .i. tres vncias. Criēs .i. tertiaꝑte. ⁊ ſic qͣttuor vncias ſigͥficat. Et iſta qͣttuor noīa ſumūt interptatōꝫ ex eo ꝙ quota portionis hereditatis ſigͥficāt. ſequētia v̓o noīahn̄t ethimologiā qd̓ ex eo ꝙ certū numeꝝ vnciaꝝ ſignificāt. Dicit̉ ei quincūs nō qꝛ qͣntaꝫꝑtē hereditatis ſigͥficat. ſꝫ qꝛ quinqꝫ denotatvncias. ſemīs ꝯtinet dimidiaꝫ hereditatis .i.ſex vncias. ſepcuns ſeptē vnciaſ. bes octo. dodrans nouē. dextras decē. denꝰ vndecim. asduodecim. Attēde ꝙ nō oēs vncie q̄ ſigͥficāt̉ꝑ iſta noīa ꝯtinent̉ in aſſe qꝛ ſic as ꝯtinerꝫ. lx.vj. vncias ⁊ dimidiā. Iō aūt eis ponūt̉ ꝑtesqͥa q̄libet eaꝝ p̄t ī aſſe teneri. hac rōe hō riſibilis actor legis acq̇lie ⁊ penalis d̓r. Nec p̄termitiēdū eſt ꝙ as qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ nūmo. Und̓d̓r nōne duo paſſeres aſſe veniūt. ſꝫ pōdꝰ d̓rlarge oē qd̓ in ſtatera poſitū pēdet. ſꝫ h̓ ſtricteaccipit̉ ꝓ pōdere duodecī vnciaꝝ. Inde etiād̓r dypondiū ꝓ pōdere. xxiiij. vnciaꝝ Ind̓ tripondiū. ꝓ pōdere. xxxvj. vnciaꝝ. ſi ī tot vnciaſteſtator ſuā hereditate diſtribui vellet. Naꝫetiā ī pauciores p̄t eā velle diſtribui. vt ſi duos ex aſſe inſtituit heredes. Tertiū aūt inſtituit ex dimidia ⁊ iexta ꝑte aſſis in. xx. vnciasas diuideret̉ ⁊ octo vncias ferrꝫ ille qͥ ſcriptꝰeſt ī dimidiā ⁊ ſexta. ſcripti āt ex aſſe ferrēt. xijvncias. vt. ff. eo. ti. l. interdū. §. ſꝫ ſi duos. hodīetn̄ hmōi ſubtilitatis diuiſio nō ml̓tū vſitataeſt ſꝫ ẜuata diuiſiōe aſſis in. xij. nihilominꝰ ſiopꝰ fuerit q̄libet ꝑtiū hereditatis vlteriꝰ diuidi poterit. ⁊ illd̓ cōiter ſeruat̉. de hac tn̄ diuiſione latiꝰ Azo determiat ī ſum. C. eo. ti. Quelibet aūt ꝑſona p̄t heres inſtitui ⁊ hꝫ factioneteſtamēti in paſſiua ſignificatōe q̇ nō vetat̉a iure caꝑe. poterit igit inſtitui liber hō ⁊ ſeruus ſi ſit ſeruꝰ eiꝰ q̇ p̄t inſtitui. Ite pat̓fami.filiuſfamilias. mutꝰ. ſurdꝰ. furioſus. ꝓdiguſmiles. honoratꝰ laycꝰ. clericꝰ. monachꝰ. ciuitas. imꝑator. imꝑatrix. fiſcꝰ. eccl̓ia. locꝰ quili
bet venerabil̓. vt inſti. de hered̓. qͣlita. ⁊ differē.§. teſtamēti aut factionē. ⁊. l. cū heredes. C. qͥ teſta. fa. poſ. Etiā incerte ꝑſone inſtituūt̉ diuini iuris intuitu. vt. C. de epiſ. ⁊ cle. l. id qd̓. et. l.nulli. ⁊. l. ſi qͣs ad declinādā. al̓s enī certus heres debet demōſtrari. Itē ſeruū ꝓpriū nedūſed alienū etiā illū q̇ nulliꝰ eſt inſtituere poſſum. inſti. eo. ti. §. ſeruꝰ alienꝰ. ff. e. l. ſeruus hereditariꝰ. Itē ſi ſeruū ꝓpriū inſtitui heredeꝫſemꝑ videro eū inſtituiſſe cū libertate. vt iſti.eo. in pͥnci. ¶ Sciendū tn̄ ꝙ qn̄qꝫ etiā cuꝫ libertate nō pōt inſtitui heres ſeruꝰ a dn̄a ſuaſcꝫ cū ipſe de adulterio accuſatꝰ cōmiſſo cuꝫgna ſua q̄ rea fuit eiuſdeꝫ crimīs poſtulata.vt. ff. e. l. his verbis. §. interdū Et inſti. e. §. ē autem. Itē nō poſſunt inſtitui deportati. Iteꝫdānati in mētalluꝫ. Itē ⁊ banniti qͥ impunepoſſunt puniri q̇ equiꝑant̉ deportatis. Sil̓rhoſtes imperij ⁊ romane eccl̓ie. Itē heretici īfideles apoſtate collegia illicita nō habentiaſpeciale p̓uilegiū. In incerte ꝑſone qn̄ no p̄tendit̉ fauor pietatis. Itē nō pn̄t inſtitui nali ex damnato coitu. de qͥbꝰ ꝑ doctores. in. l. q̄cōtra legū. ⁊. l. ſi q̄ris. C. de inceſt. ⁊ inutilibusnuptijs. Sil̓r ꝑ auten. licet. C. de naturalibuſliberis ⁊ matribus eoꝝ In qua d̓r ꝙ nati exdānato coitu oī bn̄ficio excludūt .i. nulla vianec inſtitutōis nec ſubſtitutōis ſuccedūt.Diceres qͥd ſi auꝰ l̓ pater donat nepoti ſpurio ex legitimo filio nato vl̓ econtra. vel ſi donat nepoti legitimo ex filio ſpurio in vtroqꝫ.caſum dicit Roffredꝰ donationē nō valereniſi ꝓbet̉ talē nepotē aliqͣ ẜuitia feciſſe auo ꝓpter qͥ p̄ſumi poſſꝫ donatōꝫ fuiſſe factā. vt dicit in qͣdā qͣſtione q̇ incipit neraciꝰ. Iacobꝰde beluiſu idē tenet ī qͣſtione quā diſputauiteo. ti. l. j. Idē tenet ſpec. eo. ti. de ſucceſſiōe ab īteſtato. §. j. v̓. q̇d ergo. v̓. qd̓ de legitiatis. Specu. tn̄ in ti. de inſtru. edit. §. cōpedioſa. v̓. qd̓ ſipat̓ natural̓ ⁊cͣ. allegat pl̓es leges q̄ tn̄ nō faciunt directe ꝓ illo ꝓ qͣ adducit videlicꝫ ꝙ valeat inſtituto Cū pat̓ habēs filiū baſtardū īſtituat ī vna vncia. ⁊ naturalē ⁊ legitimū ī oībus alijs bonis. Sꝫ bn̄ facit textꝰ ꝓ eo ī aut̓.de teſtamēto īꝑfecto. col. viij. pͥmū dictū communiꝰ ē apd̓ doctores d̓ rigore iuris. vltimūaūt dictū ſpeculatoris ꝯtinet eqͥtatē