a vinculo excōmuīcatōis ⁊ remittit̉ ad ſacerdotem ad recōciliandū ꝓ peccato inobedientie ꝓ quo fuit excōmunicatꝰ. Et hmoi reconciliationis formā ponit Guil. in ſpe. de ſentē.ꝓla. in v̓. debet aūt fieri abſolutio cū pſalmopenitētiali. Poſſit etiā forma abſolutiōis extendi ⁊ dilatari narrādo ꝓ̄ceſſum habituꝫ etꝯtumacie qualitate ⁊ alia. ſicut faciūt quidādelegati ſub hac vel cōſimili forma¶ N. p̄poſitꝰ vel decanꝰ eccleſie talis iudexdelegatꝰ ⁊cͣ. Uniuerſis ⁊ ſingulis prepoſitis.decanis. ſcolaſticis. cantoribꝰ. theſaurarijs.hebdomadarijs. plebanis. vicarijs. altariſtiſceteriſqꝫ diuinoꝝ rectoribꝰ ⁊ vices eoꝝ tenētibus ſeu gerentibꝰ. clericis ⁊ notarijs publicis quibuſcunqꝫ ꝑ talē ciuitate ⁊ dyoc̄. Magunt. ac al̓s vbilibet cōſtitutis q̇ p̄ſentibꝰ fūerint requiſiti Salutē in domino. ⁊ mādatiſnoſtris īmo verius apoſtolicis firmiter obedire Cū in cauſa que inter talē actore ex vnaparte. ⁊ talem reū ꝑte ex altera de ⁊ ſuꝑ tali revel debito vertit̉ coram nobis. ⁊ p̄dictꝰ actorp̄fato reo libellū in ſcriptis obtuliſſꝫ. Nos eidem reo diem talē ad rn̄dendū eidē libello. vl̓exceptiones dilatorias ſibi forſitan cōpetentes ꝓponendū ꝓ termino peremptorio duximus aſſignandū. Sed qͥa in termino hmōiidem reꝰ minime cōparuit ꝑ ſe vel reſpōſaleꝫ⁊ exceptiones aliquas p̄ponere aut predictolibello rn̄dere ꝯtumaciter nō curauit. Idcirco idem N. reꝰ ꝓ ꝯtumacia hmōi monitiōep̄miſſa ꝑ nos fuit ⁊ eſt excōmunicatōis vinculo innodatꝰ. Nunc aūt reus ipſe ſe repſentans corā nobis petijt humiliter ⁊ deuote abhmōi excōmunicalionis ſnīa ſe abſolui offerens ſe iudicio ſiſti ſeu de parendo iuris cautioni. etiā p̄ſtās ⁊ dicens ſe paratū pti aduerſe ſatiſfacere congrue de expēſis. Un̄ citatoadhuc ipſo aduerſario. ⁊ p̄ſente vel ꝯtumaciter abſentate. ac recepto ab ipſo excōmunicato pͥus iuramento ẜm formā iuris de parendo mandatis eccleſie. ⁊ cōgrua faciēda ſatiſfactione expenſaꝝ eū ab hmoī excōmunicatiōis vinculo abſoluimꝰ ⁊cͣ. vt ſupra. Et cautelam de cuſtodiēda ⁊ reſeruāda abſolutiōedat gloſa in. c. ꝓpoſuit. de cle. excōmu. miniſ.Et Guil. in ſpe. de ſen. plat̓. 5. nūc aūt. v̓. abſo-
27lutionē aūt. Dū vero excōmunicatꝰ ꝓdebi-Ito vel ꝓ re iudicata. vel ꝓ crimine vel offenſamanifeſta ſatiſfecit. tunc ſimpliciter abſolue6rit ſub hac forma:Formā abſolutionis ſuper debitovel. re iudicataOfficialis ⁊cͣ. Quia talis excōmunicatꝰꝑ re iudicata vel ꝓ tali manifeſta offenſa adinſtantiā talis de hmōi iudicato vel offenſaſatiſfecit. Idcirco eū abſolutionē petentē abſoluimꝰ in dei noīe in his ſcriptis. Mandātes ⁊cͣ. vt sͣ. De abſolutōe ad cautelā quo ⁊ īliter fiat. no. in. c. apl̓ice. de excep. ⁊ in. c. ſolet. d̓ſen. exco. li. vj. (¶ De proceſſu qui ſit ſimpliciter et̓de planoIſum eſt ſupra deꝓceſſu ordinario qͥ in cauſis reguvlariter obſeruat̉. Sꝫ eſt q̇dam ſpecialis ꝓceſſus qͥ obſeruat̉ quādo iudex ſimpliciter ⁊ de plano ſine ſtrepitū ⁊ figura iudicijꝓcedit. Et qͣs ordo tūc ſeruandꝰ ſit tradit̉ incleme. ſepe. de ver. ſig. qꝛ libellꝰ neceſſario nōoffert̉. Eſt tn̄ dādā petitio ſummaria in ſcriptis. vel faciēda verbo ⁊ in actis redigenda.Itē ꝓcedet̉ ſine litis ꝯteſt. ac ſine cōcluſione.que tria in ꝓceſſu ordinario ſunt de ſubſtantia. vt ibi dictū eſt. Poteſt etiā ferre ſnīaꝫ diffinitiuā ſtādo qd̓ in alijs nō poſſꝫ. vt etiā ibino. Et valet citatio ad ſnīam audiendā etiānō ꝑempt. que al̓s ſufficiēs non eſſet. Item īiſto ꝓceſſu fortius qͣꝫ in alio debet iudex amputare materiā dilationuꝫ. refrenare iurgiapartiū ⁊ teſtiū multitudinē. Et ꝓcedere p̄t tēpore feriarū. ⁊ in fauore hoīm introductorūEt ita ſunt plura in hͦ ꝓceſſu ſpecialia. ſcꝫ. xj.vel. xij. vt no. in illa cle. ſepe. de ver. ſig. in glo. j.Et ꝓceſſuꝫ hmōi aliqn̄ iudex tenet̉ obſeruare. aliqn̄ poteſt ſi vult. qꝛ ſi pͥnceps mādat ſicꝓcedi vt faciat in ꝯſeruatorijs ſtudioꝝ. tuncita iudex tenet̉ ꝓcedere. Ualet tn̄ ꝓceſſus ſiordo iudiciariꝰ ꝑtibus oīno nō ꝯtradicentibus fuerit obſeruatꝰ. vt ſepe. alleg. Sꝫ poteſtiudex ſic ꝓcedere ſi vult. ſcꝫ in cauſis pͥuilegiatis a iure ſuꝑ tali ꝓceſſu. Et iſte ſunt qͣttuorſpecies cauſe. beneficiales. matrimoniales.
ſꝫ