orma appellationū

dominū Paulū diuina ꝓuidentia papā ſecundū ꝓuoco ⁊ appello. ⁊ apoſtolos primo.ſecūdo. tertio. ⁊ cū debita inſtātia mihi daripeto. ſubijciēs predictū N. reum cū adherentibus ſuis ꝓtectioni dn̄i epiſcopi vel dominipape ⁊ ſedis apoſtolice ſpeciali. Et proteſtorꝙ appellationē hmōi poſſim corrigere. emendare ⁊ innouare. ac eam intimare verbo ⁊ ꝓſequi ꝓut mihi videbit̉ expedire.Dicit̉ primo in forma. Corā vobis ⁊cͣ. qͥacoram iudice et eiꝰ preſentia eſt appellādum.vt. ij. q. vj. biduū. §. dies aūt. de appel. ſuggeſtūſi eius p̄ſentia poteſt haberi. vel niſi iuſtꝰ metus excuſet. tunc debet ꝓteſtari in p̄ſentia bonorum viroꝝ volens appellare iuxta formaꝫca. vlt̓. eo. ti. Et ſi ſunt plures iudices quoꝝ p̄ſentia ſimul haberi non poteſt. tūc fiat ẜm ꝙhabet̉ in clemen. jͣ. e. ti. quia tūc poteſt coramipſis vel corā maiori ꝑte eoꝝ appellari. ⁊ apoſtoli poſſunt peti ſeꝑatim. vt ibi. Aliqͣ in appellationibus ſolēt premittere cū appellationis remediū ad releuamen oppreſſoꝝ a iureſit inuentū. de appel. c. cū ſpeciali. §. porro. ⁊ in.l. prefectiptorio. ff. de minori. cum ſimilibusSed de hoc non eſt curandū. quia iſta ſuntverba iuris quoꝝ nō eſt neceſſaria ꝓpoſitioſed verba facti ſunt ꝓponenda. de quo in. c. ſiquis iuſto. d̓ elec. li. vj. Item dicit̉ ordinariovel delegato. quia debet expͥmi iudicis qualitas que cōſideranda eſt. maxime quādo ſuꝑappel. man. aper. impetrat̉. de excep. dilecte. deappel. ex inſinuatione. Poſtea fit mētio ī appellatione de ꝓceſſu cauſe ⁊ de grauamīe ſeuinterlocutoria. ⁊ cauſa iniqͥtatis grauamīsſeu interlocutorie exprimat̉. qꝛ hoc eſt neceſſeqn̄ ante ſnīam appellat̉. vt dictū eſt sͣ. Nā nōſufficit dicere appello a tali interlocutoria tāqͣꝫ iniqua ⁊ iniuſta. ꝙ tamen ſufficeret a diffinitiua. de quo no. in. c. pnl̓t. de no. ope. nunc̄.Itē dicit̉ in forma appellatiōis ꝙ iudex nonadmiſit exceptionē. ſed ea ſpreta ꝑceſſit. vel ꝙipſam interlocutoriā repulerit. Nā duobuſmodis iudex repellit exceptionē. videlicet tacite ⁊ expreſſe Tacite qn̄ exceptione neglectaiudex p̄cedit ad ea que ſe non compatiunturcū exceptione ꝓpoſita. de appel. ex ꝑte. ⁊ no. eodē ti. dilecto. Et in ſpe. de excep. §. ij. v̓. ⁊ no. ẜm

vbertū. N. no. etiaꝫ ꝑ Io. mo. in. c. j. de appel.li. vj. Et tunc poterit appellari hoc expreſſo inappellatione ꝙ ꝓceſſit iudex exceptiōe non admiſſa. Expreſſe repellit. puta quādo ꝑ interlocutoriā pronuciat ꝯtra exceptionē. Quidautē faciendū ſit quando iudex nō repellit expreſſe nec etiā tacite. puta ꝓcedendo vt dictūeſt. nec eniā admittit. ſed ſempeſt in deliberādo forte vt excipiens fatigatꝰ ⁊ vexatus laboribus et expenſis ex diuerſis terminis quosiudex ad audiendā deliberationē aſſignat cedere liti. vel ab exceptione recedere cogat̉. no.in dicto. ca. dilecti. de appel. quia vt recitat ibiOſtien̄. ſi iudex tertio requiſitꝰ humiliter expectato rn̄ſo ꝑe congruo nō reſpōderit. Expreſſo tali grauamine poterit appellari. de qͣplenius ibi. Itē dicit̉ in forma appellationiſꝙ a tali interlocutoria vel tali grauamine ⁊cͣappello. Poſſunt etiā plura grauamina exprimi in appellatione. ſed caueat appellās ꝙſint legitima ⁊ vera. Nā cancellaria vnuꝫ ſolum reſpicit grauamen. vel vnā appellatōiscauſam. de quo in. c. cū cauſam. de appel. ſuper alle. glo. Unde poſſet cancellariꝰ eligerecauſam forte falſam. ſuꝑ quolibet tn̄ grauamine dat vnū ſingulare vl̓ ſpeciale reſcriptūa deoſdē iudices. vt ibi no. Et ex ſola cauſa īappellatione expreſſa ⁊ nō ex alia p̄cedēti velſuꝑuenienti appellatio iuſtificari poterit vl̓impugnari. vt in cle. appellanti. eo. ti. Itē d̓rin appellatione ad talē ep̄m ſuperiorē vel adpapā appello ⁊cͣ. Et ſi ſimpliciter dicerꝫ appello. non expreſſo an ad ep̄m vel ad archiep̄mſeu ad papā ad quē videat̉ appellaſſe. vl̓ ſi dicat appello ad maiorē. no. in. c. vt debitꝰ. d̓ appel. Et dicit̉ ibi ꝙ intelligit̉ ad pximū appellaſſe. De quo etiā in ſpe. eo. ti. §. nūc tractemꝰv̓. ſed qͥd ſi qͥs. ⁊ ſequen. Utrū aūt valeat appellatio alternatiua videlicet ſub hac forma.Appello ad archiep̄m vl̓ papā qn̄ ab epiſcopo appellat̉. vel appello ad ep̄m vel archiepiſcopū cū appellat̉ ab inferiori iudice. no. d̓ offi. dele. ſi is cui. li. vj. in glo. penl̓t. ⁊ ſuꝑ ea. Etmelius in queſtione poſita ſuꝑ regula in alternatiuis. de regū. iu. li. vj. Et dicit̉ ibi ꝯcludendo ꝙ in pͥmo caſu. ſcꝫ quādo appellaturab ep̄o ad archiep̄m vel ad papā tenet appel-

1 3