Dilatoria ſolutio
¶ Forma replicatōis cōtra exceptionem recuſatōis iudicis.¶ Coraꝫ vobis honorabili dn̄o iudice vosextali cauſa vt ſuſpectuꝫ recuſando ꝓponitprocurator ꝓcuratorio noīe talis actoris. etdicit replicando ꝙ exceptōes hmōi friuole ⁊fruſtratorie nō ſunt admittende. nec ip̄e revos ⁊ veſtrā ꝑſonaꝫ poterit taliter recuſare.Cum et ſi p̄dictꝰ actor ſit ꝯſanguineꝰ veſter.tn̄ qͥa etiā ipſe reus eſt cōſanguineus veſteridcirco par affectōnis cauſa ſuſpitōeꝫ tollitUel ſic. Licet ip̄e actor veſter dicat̉ amicusqꝛ tn̄ ſi aliqua inter vos ⁊ eum eſt amicicia.iſta eſt leuis et modica. et talis n̄ eſt propterquā merito debeatis vt ſuſpectꝰ recuſari. cūnō omīs amicicia ſufficiēs ſit cauſa ad iudicem recuſandū. Quare p̄dictus petit procurator quatinꝰ p̄aſſertis exceptōnibꝰ non obſtātibꝰ pronūcietis decernatis et declaretis.li. p̄dicti actoris fuiſſe ⁊ eſſe reſpondenduꝫ etin cauſa hmōi ꝓcedendū ad vlteriora. Ipſumqꝫ reum ad hͦ cogendū fore atꝫ cogatis.et eū p̄dicto actori in expēſis legitime ꝯdēnetis. ¶ Hec replicatio colligitur ex nota. in. c.accedens. vt lit. non cōteſt. et ex nota. in. c. poſtremo. de appel. in glo. v̓. ſed vſqꝫ ad quē gradum. ⁊cͣ. de offi. delega. inſinuante. glo. j.¶ Contra exceptione declinatoriā fori pōtactor ſic replicare.¶ Replicando ꝯtra exceptōnes p̄tenſas talis rei procurator ꝓcuratorio noīe tal̓ actoris ꝓponit ⁊ dicit. ꝙ exceptiōes hmoi p̄tenſenō ꝓcedūt nec ſunt admittende. ſꝫ tanqͣꝫ fruſtratorie ⁊ friuole repellende. Nam licet conuentus ſit laicꝰ ⁊ cauſa ꝓphana. locuſ tamēdomicilij rei eſt d̓ veſtra iuriſdictōe temꝑaliUel ſic. de cōſuetudine tn̄ longeua et p̄ſcpͥtalegitime vobis iuriſdictio competit ⁊ cognitio ī hac parte. Uel ſic. Ipſe tamē ſecularisiudex rei eſt ſepius ſuꝑ hoc ꝓ parte actorisinſtanter et humiliter requiſitꝰ. q̇ tn̄ ip̄i actori iuſticiā mīſtrare neglexit vel recuſauit. ⁊cͣ.Quare petit vt ſupra dixi in ꝓxima replicatione. Iſta replicatio fundat̉ ſuꝑ. c. licet. d̓ foro comꝑe. et. c. ſi duobꝰ. de appel. cū ſimilibꝰ.Et poſt iſtam replicatōnis oblatōem aliqn̄reus petit copiam et terminū ad duplicādū
Uel ſi renūciet duplicationi ⁊ petit interlocutoriā. totum debet ſcribi ꝑ tabellionē ī act.Et poteſt colligi forma ſcribendi ex p̄cedentibꝰ. Que aūt ſit replicatio et qūo debeat eētalis ꝙ afficiat tollat ſeu elidat vel viciet ipſam exceptionē ſicut exceptio actionē l̓ actūviciat cui opponit̉. plene no. ꝑ Io. an. in. c. anobis. de excep. ⁊ in. c. vlt̓. et de ordi. cogni. Etd̓r ꝙ replicatio eſt allegatio actoris ꝑ quamreſoluit̉ exceptio. inſti. de repli. in pͥn. Uel latius ſumendo omittat̉ verbū actoris. Und̓replicatio eſt etiā exceptio. Et d̓r qͣſi exceptionis excluſio. ff. e. l. penul. Et tantū de exceptionibus dilatorijs iudicij. ⁊cͣ.¶ Exceptio dilatoria ſolutionis.E dilatorijs ſolud tionis q̄ debent ante lit. ꝯteſt. proponi. et ſi de ea ꝯſtet videlicet ꝙ differenda eſt ſolutio. tunc impedit proceſſuꝫ etinducie duplicabunt̉. qͥa petijt plus tempore. de plus peti. c. vnico. Si non ꝯſtat ꝓbabitur poſt lit. ꝯteſt. ꝑ Inno. et alios in. c. paſtoralis. de excep. Et in ſpe. de excep. §. nūc vidēdum reſtat. in prin. Et formā poſtea videbiſEſt etiam exceptio anormala. vt eſt exceptōexcōmunicatōnis in vim dilatorie oppoſitaEt d̓r anormala quaſi ſine regula. quia nōſequit̉ normā aliaꝝ exceptionū. q̄a in qualibet parte lit. et poſt lit. ꝯteſt. vel etiam an ſententiā poteſt opponi. vt in cle. vnica. d̓ excep.et. c. pia. eo. ti. li. vj. Si tamen reus omittat eāopponere malicioſe et doloſe vt actor fatiget̉talis ꝯdemnabit̉ actori in expenſis. vt in ca.exceptionē. de excep. Et poteſt eadē exceptiobis opponi. ſꝫ vltra duas vices nō opponiturvt in. c. pia. e. ti. li. vj. Poteſt ergo ſic opponi ⁊formari talis exceptio.¶ Procurator talis rei ꝓponit excipiendoet dicit ꝙ vos dn̄s iudex ad inſtantiaꝫ talisactoris in cauſa quā mouet ſeu mouere intendit p̄dicto reo coram vobis procedere nōpoteſtis. nec eū ad agendū ſeu cauſam inceptam ꝓſequendā debetis admittere ſeu audire. nec ipſe poteſt ī iudicio ſtare tāqͣꝫ actorꝓ eo qͥa ꝑ talem iudice ordinariū vel delega
G