Libellus ſpoliationis
¶ Deinde Anno quo ſupra die tali. tali hora comparuit in iudicio coraꝫ iudice p̄dictotalis p̓ncipaliſ. vel talis eius ꝓcurator. ⁊ libellum eius in ſcriptis obtulit infraſcripti tenoris. Ex aduerſo talis p̓ncipalis vel talis etuſꝓcurator coraꝫ p̄dicto dn̄o iudice eo adhucſedente ꝓ tribunali petes p̄dicti libelli copiādecerni. ⁊ terminū competentē ad deliberandū ſibi poſtulauit ꝑ ipſum dn̄m iudice aſſignari. cui ipſe iudex copiā libelli fieri ⁊ dari.ꝑ me notariū decreuit. ⁊ inducias petitas ſibi cōcedendo. ⁊ talē die ⁊cͣ. ad ꝓponendū omnes dilatorias exceptiones ſibi forſitan competētes. Alioqn̄ dicto libello rn̄dendo ꝓ termino ipſaꝝ ꝑtiū vel eaꝝ ꝓcuratoꝝ d̓ ꝯſenſuꝑempt. aſſignauit. Acta ſunt hͨ ⁊cͣ.¶ Corā ordinario tabellio breuiter ſic ſoletſubſcribere diē porrectionis libelli ⁊ dilatiōꝫreo datam iſto modo¶ Exhibito hoc libello ꝑ talē actorē vel taleꝫeius ꝓcuratorē in p̄ſentia talis rei vel ipſiusꝓcuratoris. Anno tali. die tali reſpondebit̉ ꝓparte ipſiꝰ rei. vel ꝓponent̉ omnes dilatorievel declinatorie exceptiōes die vel feria tali ⁊cͣ¶ Reus accepto libello ⁊ obtentis inducijscōſulat aduocatū ſuꝑ eo. Et quomodo ī deliberādo debeat ſe reꝰ habere. tradit Guil. inſpe. de act. ⁊ pet̓. §. in anterioribꝰ. Et ſi reꝰ cōuenit̉ in actione reali. ſed ipſam re petitaꝫ abeo non poſſidet nec detinet veniat in termīoſtatuto corā iudice dicēdo ſe n̄ poſſidere necdetinere re petitā in libello. ⁊ res eſt expedita.quia tunc dimittet̉. ff. de rei vendi. l. in rem. deappel. ex ꝑte. de quo de excep. ca. vlti. ⁊ de re iudi. abbate ſane. li. vj. Si aūt poſſidet. ſꝫ nomine alieno habet paratū auxiliū. in. c. quoniāfrequēter. §. ꝙ ſi ſuꝑ. vt lit̓. nō ꝯteſt. quia habꝫfacultatē nominādi dominiū in iudicio ⁊ ſeexonerādi. vt ibi. Sed ſi poſſidet nomine ꝓprio. tūc offerēdo ſe defenſioni videat ſi habeat aliquas exceptiōes ꝯtra iudicē. ꝯactoreꝫ.vel contra eiꝰ ꝓcuratorē. vel cōtra libellum ⁊eiꝰ formā. iſtas in termio ſibi aſſignato omnes ꝓponat. vt no. in alle. c. paſtoral̓ ¶ Proquo ſciendū ꝙ exceptionū diuerſe ſunt ſpecies. quia alie ſūt ꝑemptorie. aliedilatorie. alieanormale. alie mixte. vt no. de except̓. excepti-
onum in glo. ⁊ ꝑ Hoſti. in ſumma. eo. ti. §. ij.Pleniꝰ in ſpe. eo. t. §. j. ij. ⁊. iij. ⁊ ibi in addi. tangunt̉ etiā alie diuiſiones. quia alie ſunt ꝑpetue. alie tꝑales. alie ꝑſonales. alie reales. de qͣibi. De ꝑemptorijs videbimus ſuo tempore¶ De dilatorijs ad p̄ſens videndū. Un̄ dicunt dilatorie qͥa cauſam differūt. inſti. eo. t.§. appellāt̉. Et dilatoriaꝝ alia eſt dilatoria iudicij. alia ſolutōis. Dilatoria iudicij eſt multiplex. quia alia petit̉ rōe iudicis. alia ratōneactoris. alia rōe ipſiꝰ rei excipiētis. vt qꝛ eſt pͥuilegiatus vel al̓s habꝫ ius reuocādi domūvt de fo. cōpe. c. vlt̓. Alia rōe ꝓcuratoris. aliarōe reſcripti. alia rōe loci. alia rōe tꝑis .ſ. feriarum. alia rōe loci qꝛ extra dyoc̄. alia rōe cauſe. alia rōe libelli. alia rōe fori. j. De quo ī ſpe.de excep. §. j. v̓. dilatorie v̓o. Et iſte regulariterꝓponēde ſunt an̄ lit̓. ꝯteſt. poſtea v̓o non. niIſi in certis caſibꝰ. de offic̄. dele. inſinuante. Etquādo plures cōpetunt que illaꝝ debeat primo ꝓponi. no. in. c. alle. paſtoral̓. de excepti. etc. inter monaſteriū. de re iudi. Et magna eſtdiuerſitas inter doctores de exceptōe recuſationis an illa debeat eſſe pͥor. Tamē Io. an.ibi in nouella dicit ꝯcluſiue ꝙ omīs exceptioꝑ quā negat̉ iuriſdictio iudicis p̄cedit exceptionē recuſatōis. Utilis tamē eſt ꝓteſtato d̓tali exceptione recuſatōis. ſed non neceſſariaAlias tn̄ exceptiones q̇ non afficiūt iurildictione p̄cedat recuſatio. Et hoc dicit tenēdūpoſt factū. ante factū cōſulit cū Tan. cuiusopinio ibi habet̉ in glo. quicūqꝫ. c. inter monaſteriū. Si ergo reus habet exceptionē inducente nullitatē iuriſdictōis. puta ꝑ quamreddit̉ reſcriptū nullū. vel ꝑſona iudicis inabilis. vt ſi dicat̉ reſcriptū impetratū ab excomunicato ꝓpter qd̓ eſt nullū regularit̓. de reſcrip. c. ipſo iure. li. vj. Uel iudicē excōicatumfuiſſe tꝑe impetrati reſcripti in quē nō caditiuriſdictio. vel ſimilē exceptionē iſtā pͥmo ꝓponat. qꝛ pus eſt mittēdā ſecuris ad radiceꝫſcꝫ ad iuriſdictione. vt. iij. q. vj. §. exceptio. ſi nhabet talē. habet tn̄ aliā ꝯtra ꝑſonaꝫ iudicisactoris ⁊ ꝓcuratoris. Tūc pͥmo ꝓponat exceptionē recuſatiōis ꝯtra iudicem. vt no. inc. paſtoralis. ⁊. c. inter. sͣ alleḡ. Uel melius ꝓponat eas ſimul diſiunctim ſeu ſubalternatī