Forma libelli

de qͦibi ꝑ Io. an. ⁊ Hoſti. De q̇ etiā vide qͣl̓debeat fieri ſpecificatio. in ſpe. de li. ꝯcep. §. iuxta. v̓. Itē nō valet in actōe reali. Quia ſi fūdus vel p̄dini habexppriū nomē expͥmatur. ⁊duo fundi ꝓximi ſeu vicini. Dꝫ enī res deſigri ꝑ ꝯfinia. ⁊ ſi neceſſe fuerit ſubijciat̉ ocul̓ iudicis vl̓ aduerſarij. vt ibi no. Itē d̓r in li. ꝙ licet fundꝰ ad. N. ꝑtinuerit ⁊ ꝑtineat ⁊cͣ. ſi diceret̉ ꝑtinuerit nō addēdo ꝑtineat. an ſufficiatno. de cau. poſ. cū eccl̓ia. in glo. de reſti. ſpo. cūad ſedē. in glo. Ite poſſet addi ī libello .ſ. ꝑtinuerit iure dn̄ij vel qͣſi. vt in. c. abbate ſane. d̓re iudi. li. vj. Et q̇dā dicūt libellū al̓s nō eē admittendū. cū v̓bū ꝑtinere habeat latiſſimā ſignificatōꝫ. vt in. l. ꝑtinere. ff. de v̓. ſig. no. in. ca.cū eccl̓ia. de cau. poſ. Sꝫ Guil. in ſpe. de cau.poſ. ⁊ ꝓpri. in. §. ſequit̉ videre. v̓. alie ſunt reales. admittit talē libellū. ꝑ. c. int̓ dilectos. de fi.inſtru. cū ſil̓ibꝰ. Et dicit ibi Io. an. in addit̉.ſpe. ꝙ cōiter libellarij eū admitiūt. ⁊ videt̉ ꝙ īlibello nō expͥmit̉ cā petēdi. qꝛ hͦ nō oportꝫ inreali actiōe. Poteſt tn̄ actor ſi vult cām expͥmere. de re iudi. abbate. li. vj. Et an tutiꝰ ſit expͥmere cauſam. an no. no. de li. obl. c. ij. de or.cog. c. fi. Et ꝑ Io. an̄. Nā tutiꝰ eſt vno reſpectu expͥmere cām. qꝛ ſi ex iſta cauſa ages ſuccumbit. pōt eandē re poſtea petere ex alia caNec obſtat ſibi exceptio rei iudicate qꝛ lꝫ rōedominij fiat ꝯdenatio. nō tn̄ generalit̓ ſūpti.ſed ad cam exp̄ſſam licet remotā q̄ ad donationē limitati. de cau. poſ. c. fi. vt dicit Io. cal.contra T. ⁊ Pe. in. c. ij. de li. obl. Secꝰ ſi nullam cauſaꝫ exp̄ſſit. qͥa tūc videt̉ omne ius ſuum ī iudiciū deduxiſſe. Un̄ ſuccumbes poſtea nō audit̉. ſꝫ alio reſpectu tutiꝰ eſt nō expͥmere certā cauſam. de qͦ in. c. abbate ſane. d̓re iu. li. vj. ibi de hͦ qͥd iuris. Si cauſe q̄ erat ap̓ncipio deſerunt̉ pendēte lite. vl̓ nō erat a pͥncipio. ſꝫ ſuꝑuenerunt. an ex cauſis hmoi fieridebeat ꝯdenatio vel abſolutio. Et licet multiſunt modi acq̄rendi dominiū. vt inſti. d̓ reꝝdiui. §. ſingl̓oꝝ. ff. de acqͣ. reꝝ domi. ꝑ to. Tn̄multū difficilis eſt eiꝰ ꝓbatio. vt in. l. cuꝫ res.C. de ꝓbat̉. Unde dato ꝙ nullā cauſam exp̄mat actor in libel. in actōe reali. adhuc tamēvt debeat obtinere oportet ꝯſtare ꝑ ꝯfeſſionevel ꝓbationē de aliquo modo vel cauſa ſuf-

ficienti ad dominiū rei acquirendū vel tranſferendū. pro tanto eſt conſiliū legis. ꝙ qͣꝫdiupoteſt quis in cauſa intentare poſſeſſoriumnon agat de proprietate. vt in. l. is qui. ff. d̓ reivendi. Et noͣ. Bern̄. in. c. cum eccleſia. de cauſa poſſeſ. ⁊ proprie. Et etiā in ſpe. de acti. et petit. §. ſequit. in. ver. ſi autē velis. Uideamꝰ exemplū quomodo difficilis eſt ꝓbatio dominij. quia ſi ex cauſa emptōnis qͣs dicatur dominus alicuiꝰ rei oportet quattuor occurrere. Primo ꝙ contractꝰ preceſſit. Secūdo ꝙpreciū numeret̉ vel de eo fides habeatur. ſeual̓s ſatiſfaciat. Tertiū ꝙ traditio rei ſequat̉.Quartū ꝙ venditor fuerat dominus Iſtaergo omnia ꝓbari debent quod difficile eſt.de quo in ſpē. in loco prealleg. Poteſt tamēquis intētare publicianā in qua leuiores ꝓbationes ſufficiunt. quia nō eſt neceſſe probare venditorē fuiſſe dominū. quia publiciana competit ei qui ex cauſa emptionis velcuiuſlibet alterius iuſti tituli rem bona fidede aliquo accepit. credens eū dominū fuiſſe.licet in veritate non eſſet. De quo in ſpecu. d̓cau. poſſeſ. ⁊ proprie. in rubrica de ꝓprietate.§. nunc dicendū reſtat. ⁊ in. ca. abbate ſane. dere iudi. li. vj. Item dicit̉ in libello ꝙ reus detinet res ⁊ occupat ſi hoc in libello non eſſꝫ expreſſum. an in fi. lit̓. reus eſſet abſoluendus.Roff. tenet ꝙ non. ⁊ reprehendit iudiceꝫ quihoc facit ⁊ diſtinguit Quia autpoſſidet autnon. Si poſſidet eſt cōdemnandꝰ. Si non.adhuc exquo liti ſe obtulit cōdemnandꝰ eſtac ſi poſſideret. Iſtud dictū Roff. ponit Iohan. an. in addit. ſpe. de cau. poſſel. in rubricade ꝓprietate. §. j. Quo ad concluſione ſeu adpetitionē libri vt primo petit̉ per iudicem declarari rē ad N. pertinere. Item ſibi adiudicari. ⁊ Al. vt reſtituat ⁊ vacuū tradat ſeu dimittat cōdemnari. Uerbū adiudicari exponunt Io. Imo. ⁊ Archidya. in. c. abbate ſane. de re iudi. li. vj. id eſt. iudicare ad ſe ſpectare. Et dicunt ꝙ adiudicatio fit proprie in actionibus que mixtā habent cauſam. ſꝫ res alicuiuſque ab aliquo alio detinet̉ petitur reſtitui. ſed iure ciuili petit quis declarare reꝫ adſe pertinere. Concluſio ergo libelliomīa iſtacomprehēdit. ⁊ ita ſolet fieri. Et ita verbuꝫ re