Actus

ſuum. ⁊ h̓ habet generalis ꝯſuetudo. ita no.ꝑHoſti. in. c. quia. depba. Tamē meliꝰ eſt ꝙꝑ litteras ſuas reſcribat die ⁊ formā ſue citationis facte. maxime qn̄ fit citatio vt die. x. vl̓xij. cōpareat ⁊cͣ. Qualit̓ aut debeat citari capitulū no. in. c. bone. jͣ. de elec. qꝛ ipſum capl̓mcapitularit aggrauatū citari dꝫ ſi pōt reꝑiriSi nō poteſt reꝑiri ꝯuocari. vel ſi nolūt aggregari. tūc faciat homo qd̓ poteſt. Un̄ citet̉publice in eccl̓ia. vt ibi d̓r in glo. q̇ incipit. Etſic citēt̉ et̄ ſingl̓i n̄ tāqꝫ ſingl̓i. ſꝫ tāqͣꝫ illi ex qͥbꝰꝯſtituit̉ capl̓m ⁊ q̇ vna cū alijs faciūt capl̓mal̓s citatio nō valeret. qꝛ cauſa capituli noneſt cauſa ſinguloꝝ. vel ecōuerſo. xij. q. ij. q̇ manumittit̉. Et no. in. c. bone. iam alleg. Factaigit̉ citatione ſi fit ꝑ nunciū redeat nūciꝰ adiudicē. referēdo ſibi in p̄ſentia tabellionis qͣliter vbi ⁊ qn̄ ⁊ ad qͥd̓ reū citauit. Et iſta nucij relatio eſt in act̓. ſcribēda. Et poteſt ſic ſcribere tabellio. Anno dn̄i ⁊cͣ. die tali coram tali iudice ī mei notarij p̄ſentia talis nūcius retulit ſecitaſſe talē inuentū ⁊ ꝑſonalit̓ apprehēſum. vel ſi nō fuit apprehēſus retulit ſe dixiſſeꝓcuratori tali vl̓ familie ſue ꝙ die tali. tali hora cōpareret corā p̄dicto dn̄o iudice ad ꝓcedendū ⁊ ad ꝓcedi videndū in tali cauſa q̄ vertitur inter ip̄m ⁊ talē ſuꝑ tali re. vel ad iurandū vel ad iurare videndū de calūnia. vel advidendū iurare teſtes ⁊cͣ. Ille v̓o cui cōmittitur citatio faciēdā ꝑ lrās ſolet in cedula affixa citatione vel in ipſa citatōis carta a tergoſcribere ſub hac forma. Ego N. plebanusvel rector talis eccl̓ie talē ẜm formā preſentismādati vel citatiōis citaui tali die vt tali diecōpareat corā tali iudice in cā tali ꝑ ſe vl̓ perꝓcuratorē. iuxta p̄ſentiū lrāꝝ ꝯtinentiā et tenore. vel recognoſco me lrās p̄ſentes tali dievel tali publicaſſe ⁊ intimaſſe ⁊ eſſe fidelit executū ipſum citādo. ꝓut recepi in mandatis.In cuiꝰ teſtimoniū ſigillū meū pn̄tibus eſtappēſum. Utrū aūt ordinariꝰ poſſit citare ſb̓ditu ſuū extra iuriſdictionē ſuā ꝑ nunciū vellrās. le. ⁊ no. ꝙ ſic in. c. romana. in. §. ꝯtrahentes. de fo. cōpe. li. vj. Quia igit̉ citatꝰ ſic ꝑ iudicē ⁊ de ipſiꝰ mādato debet in termīo coraꝫipſo iudice cōparere. Et hͦ ſi eſt iudex ordinarius ſuꝰ iſte q̇ citat ſeu citare mādat vel dele-

gatus. ⁊ h̓ expͥmit̉ in citatiōe. vt sͣ dictum eſt.Uel ſi etiā nō eſt ſuꝰ ꝓpriꝰ iudex ordinariuſhabet tn̄ al̓s iuriſdictionē ordinariā. ⁊ ī citatione expͥmit̉ talis cauſa. q̄ ſi v̓a eſſet deberetcora eo rn̄dere. ſcꝫ qꝛ dicit eū ꝯtraxiſſe vel deliquiſſe in terra q̄ eſt ſcꝫ de iuriſdictiōe citātis.de quo plene ꝑ doc. in. c. ij. de dila. Al̓s ſi noncōpareret ꝯtumax reputaret̉. Si v̓o citatioeſſet talis qͥ nō artaret ad veniendū. ⁊ ꝑ cōſequens nō inferret ꝯtumaciā. ſicut eſt citatiotemeraria q̄citatū nō artat. vt in. c. bone. ij. d̓elec. ꝯcord̓. cle. paſtoral̓. de re iudi. v̓. notoriuꝫqppe. Et nōnulli ſunt caſus in q̇bus citatusvenire nō tenet̉. de qͥbꝰ in glo. notabili. i. c. vemens. de accu. ⁊ ibi ꝑ Io. an̄. ſuꝑ ea. Et ſoletde hͦ tradi vna general̓ regula in. c. ij. de dila.videlicet ꝙ vbicūqꝫ in citatōe ponit̉ aliquidiniuſtū vl̓ mhoneſtū. vel tale ꝙ certū eſt citato cōpetere exceptionē declamatoriā iudicij.Ut ſi citat̉ ſpoliatꝰ ꝙ rn̄deat ſpoliatori ī cauſa ciuili. vl̓ aliter ī cauſa crimiali. vel militi alterius negocia ꝓcurāti. ex qͣ talis error exprimit̉ in citatōe ire nō tenet̉ citatꝰ. Et ide ſi al̓seſt notoriū ẜm aliqͣs. de qͣ dicendū vt ibi. Aliqui tn̄ diſtinguunt. qꝛ aūt ipſo iure deficit iuriſdictio citantis. vt ſi laicus clericū citaret. ettunccitatꝰ ſi iſtud eſt notoriū venire non tenetur. nec valet ꝓceſſus cōtra eū. aut ope exceptionis poteſt citatꝰ ſe ſubtrahere a iuriſdictionecitatis. ⁊ tūc tenet̉ ſe ſubtrahere ⁊ comparereª ⁊ exciꝑe al̓s tenebit ꝓceſius ꝯtra euꝫ.de quo ꝑ Io. an. in addi. ſpe. de cita. §. j. Contumax eſt q̇ trinis edictiſ vl̓ vno ꝑemptoriocitatꝰ nō venit. vel venit ſed nō obedit. vel illicētiatꝰ recedit. extra de exceſ. p̄la. c. ex litteris.Ita diffinit Guil. in ſpe. de ꝯtu. §. j. Hoſti. inſum. diffinit ſic. Cōtumacia eſt erga iudiceꝫvel p̄latū cōmiſſa inobediētia. Et dic̄ cōmiſſa qꝛ ſꝑ obediendū eſt. de quo de tem. ordi. adaures. in glo. ⁊ ſuꝑ ea. Et diuerſi ſunt modiꝯtumacie. de qͦ in. c. ij. de do. ⁊ ꝯtu. in glo. ⁊ ſuper ea. in. c. quoniā frequent. vt lit. nō ꝯteſta.in. §. j. Quia ſi latitat vl̓ impedit necitato adeū ꝑueniat. vel minꝰ inſtructꝰ comparet ⁊cͣ.De quo etiā in ſpe. de ꝯtu. §. j. Itē ꝯtumaciaeſt multiplex. Aliqua eſt ꝯtumacia v̓a et v̓e.que al̓s d̓r euidens vel notoria. vt qn̄ citatuſ