De alphabeto abbreuiaturarū
Aliud exemplū. Inſti. de iu. na. gen. ⁊ ci. §. ſꝫquotiēs .i. inſtitutis de iure naturali gentiū⁊ ciuili. para grapho allegato. Itē inſti. d̓ here. inſt. §. hereditas .i. de heredibꝰ inſtituēdis.ꝑagrapho q̇ incipit. hereditas. Et ſic de alijſexemplis accipiendū eſt. Et hec d̓ nominibꝰdiuiſionibꝰ ⁊ exemplis ipſoꝝ libroꝝ legaliūꝓ nūc ſufficiāt. ¶ Ut tn̄ pleniꝰ noſcant̉ hi libri. Nota ꝙ digeſtū vetꝰ ſic īcipit. Iuri operam datuꝝ pͥus noſſe oportet vn̄ nomen iuris deſcēdat. ⁊ pͥmus titulus eſt. de iuſticia ⁊iure. Inforciatū vero ſic incipit. Dotis cauſa ſemꝑ ⁊ vbiqꝫ eſt p̄cipua. Et primꝰ tituluseſt. Soluto matrimonio quēadmodū dospetat̉. Sꝫ digeſtū nouū incipit. Hoc edictoꝑmittit̉ vt ſiue iure ſiue iniuria fieret opus ꝑnunciationē inhiberet̉. Et eſt pͥmus titulusDe noui oꝑis nunciatione. Codex incipit.Imperator cūctos populos. Et pͥma rubrica eſt de ſum. tri. ⁊ fi. ca. Premittit̉ etiā prohemiū. Hec q̄ neceſſario. Autenticum incipit.Occupatis nobis circa totiꝰ rei procuras.Et eſt pͥma rubrica. Si heres ſoluere legatūnoluerit. Decima collatio q̄ etiā liber d̓ vſibus feudoꝝ dicit̉ ſic incipit. Quia de feudotractaturi ſumꝰ. videamꝰ primo q̇ feudumdare poſſunt. Et prima rubrica eſt de his qͥfeudū dare poſſunt. ⁊ qualiter acquirat̉ et retineatur. Inſtituta v̓o ſic incipiūt. Imperatoriam maieſtatē non ſolū armis decorataꝫſed etiā legibus oportet eſſe armatā. ¶ Notandū etiā eſt. ꝙ quidā liber volumē appellatus eſt. ꝯtinēs in ſe aliqͦs p̄dictoꝝ librorū totaliū ⁊ aliquos partialiū. videlicꝫ Inſti. Auten. Uſus feudoꝝ. ⁊ tres vltimos libros Codicis. ſcꝫ. x. xj. ⁊. xij. q̄ raro ledi ꝯſueuerunt. ⁊ titulos habēt pleroſqꝫ rariſſimosPremiſſis itaqꝫ nominibus ⁊ diuiſionibꝰ libroꝝ vtriuſqꝫ iuriscū modis allegandi in ipſis. Nunc pro breuiaturis gloſaꝝ legendis ſubiungā q̇d̓damalphabetū in quo cōmuniores ſalteꝫ abbreuiature textus ⁊ gloſe iuris continebunt̉. qd̓ſic incipit. a. vel b. ⁊cͣ. Quecūqꝫ litterarum alphabeti poſita ſola in textibꝰ iuris maximedecre. ſignat nomen propriū viri vel mulie-
ris. vt Arnoldus. Bernardus. ⁊ ſic de alijs.vt de teſti. ex parte. A. id eſt. Ade. ⁊ ſic d̓ alijs¶ Ab. i. abbas .ſ. lapꝰvel de caſtilianoAc. vel accur. id eſt. Accurſius gloſator ī legibus. Hic duos habuit filios. vnus vocabatur Franciſcꝰ accurſij valens doctor in legibus q̇ gloſis patris ſui multas fecit additiones. Alius nomine Teruotus. fecit etiaꝫadditiones que dicuntur ceruotine. modicūtamen valenteſ. quarū vna ponit̉. C. de eden.in. l. j. ⁊ ſic filius poteſt in iure patrē reprehendere. vt. ff. de condi. ob. ca. in moribus ſecuſlicet poſſit daritutor patri furioſo.Al .i. albertus doctor legumAla .i. alanusAp. ſe. le. i. apoſtolice ſedis legatusAp. re. i. appellatione remotaAp. ob. re. id eſt. appellationis obſtaculo remotoAn. de bu. anthonius de butrioAr i. argumentūArchi. archidyaconꝰ magiſter Io. an. quigloſauit etiā ſextum et ſcripſit roſariū ſuperdecretoAdn. p̄. .i. ad noſtrā p̄ſentiamAut. vel auten .i. autenticū liber. vel autentica lex incorporataAꝫ.i. azo qͥ fecit ſūmā vnā in legibus ex qͣ ſumūt examinādi ꝯtinuatōes rubricaꝝBern. ber. i. bernardus gloſator decretaliūBar. brix. id eſt. Bartholomeus brixienſis.qui fecit additiones glo. ſuper decreto. quaſſi decretū habet ſic inci. glo. eius. Quoniamnouis ſuꝑuenientibus cauſis nouis ē remedijs ſuccurrendūBar. id eſt. Bartholus de ſaxoferrato leguꝫinterpresBal i. baldus ī vtroqꝫ iure ſcribēsBan i. bandinus doctorBaꝫ i. bazianusBo. me. i. bone memorieBul i. bulgarꝰ doctorBut i. butriꝰ .ſ. Anthoniꝰ de butrio