Druckschrift 
Casus summarii Decretalium, Sexti et Clementinarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De appellatōibus in vi. et cle.

Et nota in principio huius capituliofficialē ep̄i eſſe ordinariū ⁊ in gl. Ut ſuperSi index reqͥſitus nō tradit apoſtolos ⁊ poſtea ꝓcedit in cā nō valet ꝓceſſus niſi appellatōi renūciatū fuiuꝫNoͣ gl. q̄ dicit ꝙ in apl̓is dꝫ exprimicā delationis vel repulſionis Cū appellatōibusIudex appellationis inique appellantem ante ſententiam remittere debetad iudicem principalem et in expenſis condemnare; ⁊ hoc ſi principalisiudex non detulerat appellationi. ſedſi detulerit non fiet remiſſio de neceſſitate In appellationibus interpoſitis antiquā iura ſeruantur. h. d. Ab eo quiSi appellans infra. xxx. dies inſtāternon petit apoſtolos appellationi renunciat ſi iudex modo debito reqͥſitus illos non tradat ſed poſtea ꝓcedat non valet eius ꝓceſſusNon ſolumInnouata ꝑ iudicē poſt diffinitiuaꝫſnīam a qua appellatū exiſtit reuocātur ſtatim ꝑ iudicē appellatōis etiaꝫſi ante appellatōem fuerit innouata.Attentata vero poſt appellationeman̄ diffinitiuā ſnīam nō reuocātur niſi primo de veritate cōſtiterit niſi ꝑinhibitōem debito modo factā attētata fuiſſent Nota glo. q̄ dicit de triplici attētatōe a iudice a tertio a reo ConcertationiQui appellat extra iudiciuꝫ infra. x.dies ex quo ſciuit grauamen appellare debet poſtea per remedium iuriscōis audietur ſed non ꝑ appellatōisremediū qd̓ eſt notandū Appellatio

Appellatio iudici porrecta licet cōram eo non fuerit lecta ex hoc impugnari non poteſt. Nota glo. que dicit hoc indiſtincte ſeruanduꝫ fore ꝙquando appellat̉ a iudice ſiue fit ī iudicio ſiue extra debet fieri coram iudice ſi haberi poteſt Si a iudiceSi iudex a quo ē appellatū a grauamine ⁊ ad audiendū reuocatōem velad docendū d̓ huiuſmodi grauamīete citauerit cum iudex deſinit tuꝰ eſſeꝯparere non teneris niſi ſolū ad hoccitatꝰ fueris ad audiendū reuocatōꝫEt ſi tūc nō cōparueris libere in cāꝓcedere poterit A collationeA collatōe bn̄ficij tibi facta per epiſcopum et capitulum ſi ep̄s interfuitvt ep̄s ad ip̄m ep̄m appellare nō potes. pōtes tamē ad eū appellare ſi interfuit vt canonicus ⁊cͣ. Licet abPer appellatōem interpoſitā a diffinitiua r̄uocari poteſt interlocutoriapͥncipali negocio preiudicans aliasnon. Uide glo. que ponit exemplumin dilatorijs vel in condēnatōibꝰ expenſarum ſuper eo ꝙ in exceptōe ſuccubuit vel propter aliā cām ſimilemTitulus de appellatōibꝰ ī cle Si a iudicibusSi a pluribus iudicibus fuerit appellandum et eorum copia ſimul haberi non poteſt coram maiori parteē appellanduꝫ ⁊ apoſtoli peti debēt