AartiPoſitiones
aut eius partes actu diuiſe ꝯtinēt in ſe ꝑtes in quas p̄tdiuiſio ſine ſtatu ꝓcedere ẜm hoc inuenit̉ ibi infinitū. conſtat aūt ꝙ infinitū hꝫ rōnem ꝯtenti et entis in potentia.et ꝑ ꝯſequens rōnem partis cuius eſt ꝯtineri. ſil̓iter habet rōnem materie cuius etiā eſt ꝯtineri. et rōnem ignoti. qꝛ ens in potētia ſeu materia nō cognoſcit̉ niſi ꝑ actu.Correlariū ſecundū. Reliq̄ aſſertiones ſunt vere: quede infinito dicūtur famoſe. Patꝫ verbi gratia. qꝛ primaeſt ꝙ infinitū reꝑitur in diuerſis nō vniuoce ſicut vna natura. ſed qͣdam analogia. Patꝫ qꝛ infinitū inuenit̉ in magnitudine ⁊ motu et tꝑe. que nō ſunt eiuſdē generis. ſedmagnitudo ẜm ſe eſt diuiſibilis et motus ꝓpter magnitudinē. et tempus ꝓpter motū. Alia eſt aſſertio ꝙ ꝯſideratio mathematicoꝝ nō remouet̉. licet nō ponat̉ actu infinitū. Cuiꝰ cā eſt. qꝛ inter magnitudines finitas poteſtſaluari ſufficienter tota ꝯſideratio mathematicoꝝ. Ultima eſt. ꝙ cū ſint quatuor cauſe infinitū reducit̉ ad genuscauſe materialis. et patꝫ ex dictis. Correlariū terciumSoluere rōnes quorūdū ſuperius tactas nō eſt difficilequibꝰ nitebant̉ actu eſſe infinitū ꝯcludere. Patꝫ qꝛ q̄daꝫearū ſunt oīno defectuoſe. et q̄dam earum aliqua veritatem ꝯtinent. ſed inſufficientes ſunt ad ꝯcludendū ꝓpoſitum. ꝓut latius patet in fine tercij libri phiſicoꝝ vbi philoſophus ꝑ ordinē ſoluit qͥnqꝫ rōnes antiquoruꝫ Adrōnes ad pͥmā dicit̉. ꝙ licet infinitū in actu nō poſſet finiri neqꝫ a nobis ꝯprehendi. tn̄ bene infinitū a potentia. qd̓hic diffinit̉. Ad ſecūdā dicit̉ ꝙ extra finitū eſt ſemꝑ aliquid accipere qd̓ ſit extra naturā finiti. ſed extra infinitūeſt ſemꝑ aliquid accipere qd̓ tn̄ eſt de natura infiniti. et ſicdebet intelligi diffinitio. Et ſic pꝫ reſponſio huius queſitiet ꝑ ꝯſequens omniū q̄ſitoꝝ huius tercijImiliter aūt neceſſe ē phiſicū.Querit primo.Utrū ꝯſiderare locum: pertineat adphiſicū. Pro ꝑte vera ⁊ affirmatiuaeſt ph̓s in principio huius quarti. inquo hoc multipliciter ⁊ efficacit̓ oſtēdit Sed pro parte negatiua arguit̉. locus eſt mathematice ꝯſideratōis. ergo nō phiſice. Scd̓o ſic. oīs paſſio eſt in ſuo ſubiecto. ſed locus nō eſt in ente mobili. gͦ nōeſt paſſio eiꝰ Mīor ꝓbat̉. qꝛ ecōtra ens mobile eſt ī locoMaior. Conſideratōem a naturali ſcīa nōauferūt tria motiua ſciētie ꝯtraria. Minor.Oſtēdit antiquorū ſophiſtica ratio: ꝙ ad phiſicū ꝑtinet loci ꝯſideratio Concluſio. Igit̉de loco tanqͣꝫ de paſſiōe rei phiſice: ſpectat naturalem ꝯſiderareQaior pꝫ ex tribꝰ rōnibꝰ q̄ ex littera eliciūtur ꝯtra illa tria motiua. Prima rō. qꝛ ea q̄ ſunt cōia oībꝰ naturalibus maxime ꝑtinēt ad ꝯſideratōem naturalis ph̓ie. ſedlocꝰ eſt coīs oībꝰ rebꝰ naturalibꝰ. gͦ. Maior ꝓbat̉. qꝛ talia ſunt ꝑ ſe. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝑtinēt ad eādē ſcīam q̄ eſt de rebꝰ naturalibꝰ. Minor ꝓbat̉. qꝛ oēs res naturales ſunt locabiles. Secūda rō. qꝛ ſcīa naturalis ꝯſiderat de motu. ſedpͥma ⁊ cōiſſima ſpēs motꝰ eſt motꝰ localis. qͥ p̄ſupponitlocū. Tercia ro. qꝛ plurima difficultas eſt circa certā notitiā de loco. nō em̄ antiqͥ defecerūt aut p̄termiſerūt ꝯſi
deratōem loci ꝓpter facilitatē notitie de loco. ſed qꝛ nonpotuerūt attingere Minor pꝫ. ꝟbi gr̄a antiqͥ ſic arguebāt. qd̓ nō eſt nuſqͣꝫ eſt. gͦ qͥcqͥd eſt alicubi eſt. In iſto argumēto ſunt duo ꝯſiderāda. Primū ꝑtinet ad formamqꝛ arguūt a deſtructōe an̄tis ad deſtructiōem ꝯn̄tis. etſic ꝯmittit̉ fallacia ꝯn̄tis. Secūdū ꝑtinet ad materiā. qꝛantique eſtimabāt hāc paſſionē. ſcꝫ eſſe in loco. eſſe ꝯuertibilem cū ente. Sed hec ſophiſtica rō ſubſeruit p̄ſenti ꝓpoſito. qꝛ pͥmi philoſophātes nō poſuerūt aliqͣ entiā niſicorꝑa ſenſibilia ſenſu tactꝰ. quo dato oē ens eſſꝫ ens naturale ꝓprie loquēdo. Patꝫ gͦ ꝙ locꝰ hꝫ ꝑſeitate ad omneens naturale. Un̄ ſi poſitio antiquoꝝ eſſet vera. tūc ph̓iſica eſſet pͥma ph̓ia. eo ꝙ entia naturalia eēnt pͥma entiaEt qͣꝫuis hoc ſit falſum. tn̄ ꝑ ip̄m ꝓbat̉ aliqͦ mō ꝓpoſitū.Ex his pꝫ ꝯcluſio. ſcꝫ ꝙ locꝰ eſt adeqͥta paſſio rei naturalis. loquor aūt de re naturali ꝓprie inqͣꝫtuꝫ ē mohilis⁊ qͥeſcibilis ẜm ꝙ natura ſtricte diffinita eſt ī ſecūdo huiꝰCorrelariū. Cōſideratio de loco hꝫ difficultates: ꝓpter varias ꝓprietates loco inexiſtētes. Patet ꝑ Areſto.in textū. qꝛ quidā poſuerūt locū eē materiā. qͥdā formaꝫ.qͥdā dimēſionem ſeparataꝫ. innitētes tn̄ ꝓprietatibꝰ loci.tiā priores antiqͥ nihil certi tractauerūt de loco. ⁊ hoceſt ſignū ꝙ ꝯſideratio de loco hꝫ difficultatē. Ad rōnes. Ad pͥmā d̓r ꝙ diuerſe ſcīe pn̄t idē ꝯſiderare diuerſimode ⁊ eqͥuoce. et ſic eſt in ꝓpoſito Ad ſecūdā d̓r ꝙ locus eſt paſſio extrinſeca entis mobilis. gͦ nō oportꝫ ꝙ ſitin corpore locato ſubiectiue. ſed eſt ſubiectiue in corporelocante et ꝯtinet locatumUtrū potioresQIIITIIIITVIAVVIones et expenetie: cōuincant locū aliquid eſſe Pro ꝑte affirmatiua eſtph̓s in littera. qui ꝓbat locuꝫ eſſe tribꝰ rōnibꝰ. Sed ꝓꝑte negatiua poſſet argui ſex rōnibꝰ ph̓i quibꝰ ꝓbat locuꝫnō eſſe. videant̉ in textu.Maior. Rationes vere et experientijs cōſone: ꝓbant locū aliquid eſſe Minor. Omnes rōnes ſunt ſophiſtice: que nituntur ſimpliciter ꝯcludere locū in rebus nō eſſe Concluſio Facile eſt igitur ex diuerſis apparētijs eliin rerū natura locū exiſtereMaior ꝓbat̉. qꝛ videmus ſibi inuicē corpora ſuccedere in eodem vbi. ita ꝙ vbi prius fuit aqua poſtmoduꝫerit aer. prout conſtat per experientiam. Et ergo poteſtelici talis ratio. ſicut tranſmutatio ẜm formā arguit materiam. ita tranſmutatio ẜm locum arguit locum. ſed exprima tranſmutatiōe ꝯceſſum eſt eſſe materiaꝫ. ergo vigore tranſmutatiōis ſecūde debet ꝯcedi locū eſſe Secūda ratio. quia ex motu corporum ſimpliciū ꝯcludi poteſt eſſe quādam virtutē ſeu potentiā localem. ⁊ per conſequēs poſſumus ꝯcludere locum in rerū natura exiſtere Tercia ratio. quia antiqui poſuerunt eſſe locū. namqui vacuū poſuerūt neceſſario ꝯceſſerūt eſſe locū. vt patet ex diffinitione vacui. Similiter heſiodus et alij theologantes poete principiuꝫ et primū omniū poſuerūt eſſelocum. et ita dederūt loco quādam mirabilem prerogatiuam. ſcꝫ ꝙ eſſet principium ꝯſeruatiuū aliorum a quoalia dependebant. et nō econtra Minor probatur. qꝛlocū eſſe eſt ſimplicit̓ verū et per ꝯſequens rōnes peccatque ſimpl̓r ad oppoſitum laborant. Et ergo rōes Areſtotelis que vident̉ pretēdere locū nō eſſe ſunt ſophiſtice.