Oculoſqꝫ depingūt/ qͣrū faciesnimio candore deformes / fiunttaꝙͣ ydola mēciūt̉ IIp̄as em̄nec ānoꝝ numerus / n̉ alia vetuſtas doce̓ poteſt/ ꝙ vetule ſint⁊ capillos cū perdiderīt / alieniscapillis v̓tice ſternūt / et p̄teritaiuuentutē in rugis. ānilibꝰ polluūt. Erubeſcat igiter mulierxp̄iana/ ſi naturā cogit indecorēſi carnis curā facit in ꝯcupiſcencijs O ignis iuuenū. fom̄ta libidinū. impudiceqꝫ m̄tis excidiū eſt ornatus iſte/ nec eſt xp̄iſed ant. xpriſti/ Vt inquit idemepiſtola q̄drageſimanona Vnde Ambroſius in ſuo exameroOmel̓. vltima. Noli dele̓ bonāpictuiā dei et aſſume̓ picturamme̓tricis. Illa pictura vicij eſtnon decoris/ fraudis / nō ſimplicitatis Fallit d̓cipit / vt neqꝫ illi placeas cui place̓ d̓ſideras tuoqꝫ diſpliceas creatori dū vidꝫopus ſuū deletū Nā artifex indignat̉ / ſi opus ſuū deleaʳ Graue igit̉ cinen/ vt putes qd̓ melius depīgat hō ꝙ deus. VndeGuill̓. pariſien̄. li. de vniuerſoNa̓rat d̓ qͣdā ml̓iere/ q̄ dū inſiſteret pectinacōi atqꝫ curioſitaticapilloꝝ / Alia quedā mulier apparuit Dicēs ꝙ maxi cruciatū tollerabat / qͥa hmōi curioſitati dum viueret inſiſteret / Nonig̉ in talibꝰ ſꝫ in v̓tutibꝰ creſce̓dnt/ vt noīe perpetuo hereditaripoſſint. Debent em̄ eſſe ſobrieii3caſte et tāciturne. Vn̄ Vale. liij. ca. i. Na̓rat ꝙ mulieribꝰ olīvſus vii ignotus fuit/ ne in aliud d̓decus laberēt̉. Vn̄ ecc̄i xxviMulier ebrioſa / ira/ mag et cōtumelia/ ⁊ tͣpitudo eius nō tegetur Nūc tn̄ illud ſenece epiſtola xcix. verificat̉ dicentis Mulieres inquit / non minus virispotāt / qͥnymo oleo et mero viros prouocat / ſuiqꝫ ſecus beneficium ſuis vicijs perdideruntet qd̓ feminarum eſt / exueruntmorbiſqꝫ viribus implicate ſūtQuamobrem Valerius libroixitiaſecundo capitulo primo dicit/ ꝙab exceſſibus caue̓ dn̄t/ quiaii adventtem plenum/ ſequit̉ voluptas Ideo teſte Iheroniino ep̄ii loxisttimelxxvij. Viri antiquitus cauebātne vxores vnium biberent. vn̄Valerius libro ſexto capitulodercio Na̓rat ꝙ Metellius vxorem fuſte percuſſam interemiteo ꝙ vnum bibiſſet Nec tam̄exinde rep̄henſus fuit/ quia iuſtum omnes eſtimabant/ illā debere violenter mori/ que ſobrietatem debitam violauerat/ vnde Auguſtinus nono confeſſionum Narrat / quomodo decrepita quedam mulier/ ſuam filiam adhuc̄ puellā r̓gebat / atqꝫcū maximo moderamine/ vt ſobrietatis inpoſterum cōſuetudoſibi maneret / Et narrat ibidemquomodo cū mater ſua quadāvice/ a mod̓ramīe ſolita r̓ceſſiſſꝫ