Atte̓damus igit̉ qm̄ ſic̄ dr̄ Seneẜ xij Abrahā terrā ꝓpam atqꝫcognacōeꝫ dimiſit et ad mandatū dn̄i ad alienā terrā ꝓfecius eſt Quāꝓpter bn̄dictōeꝫ d̓iꝓmeruit Sic̄ em̄ xp̄ianus r̓līqͣre debet demū ꝓp̓am voluntate et quoſqꝫ amicos et parētesut dn̄icō precepto obediat. Nāxp̄s dicit q̄ nō odit preꝫ ⁊ mnr̓eꝫadhuc aūt et a. ſua. nō p. in.eſſe di. Sed que eſt terrā adqͥm̄ꝓficiſci debemus niſi celeſtisgl̓am cuius ſpē tamꝙͣ fidelesperegrim viuere debemus. Qūteſte apl̓o non hēmus hic̄ manentē ciuitatē ſed futurā īquirāmus Sed qd̓ eſt ꝙ Abrahamaltare dn̄o edificauit nnſi ꝙ fideles peregrini in hac mortaſiuita d̓ino cultui inſiſtere debētqm̄ eccīa ſcōꝝ inqͥt ꝓph̓a Sednūquid Abraha vxorē ſuā noluit vxorē vocari. Nrā ſiquidēvxor caro niā eſt cui deus aīamniram deſponſauit Sed dū peregrinamur in egipto ſcꝫ in hocmortali mūdo nram carnē tāꝙͣvxorem amare nō debemus ẜpocius amore quodam natua̓lit non carnali ip̄am diligere tenemur Qm̄ reſte apl̓o ſo. viijSi ſpū carnis inqnanita mortificaueritis viuetis. Quid eſtpharao niſi dyabolus qui nrāꝫcarnē ſub uigo tenere cupit etad peccatū inducere intēdit Sitn̄ vir idoſt ſpiritus iuſtus fierit ſicut erat abrahā deus phara onē ſcꝫ denionē cōcutit et abeius ſeruatute hoīeꝫ eripit Qm̄non vidi iuſtum derelictum teſte propheta Exhijs igitur patꝫqualiter ſit peregrinandum nōincarne ſed iu ſpiritū non hicmanendo ſed cor ad celeſtia erigendo. Exꝑimur em̄ ꝙ plantavalde creſcit ſi in aliena terraplātata fuei̓t nec poteſt ī ꝓpriaterra ſcꝫ vbi ſemīata ē ſeu pͥmoplātata ſic germiae̓ ſit̄ maliena Ideo criſtus dicebat. Nemo ꝓpheta acceptus eſt in priaſua Vt igit̉ in v̓tutibꝰ ⁊ gracijsꝓficiamus Ideo mundi huiuscaducitate ſpreta ad regnū celeſte toto mentis affectū ꝑegrinus dnii qͣetā maſione nō habꝫdū ad tmnū qͥetis tendit ſedqͣntū ambulat ſemper meditat̉et cū hoſpite ſepe rōnem ponitSic em̄ congruit ut cū deo ſepeꝯputemus nūc delicta fatendonūc bn̄ficioꝝ inpedēdo laudeset qͣntū ambulamus ſcꝫ qutūproficimus quantum melior ainur frequenter meditari debemus. Nam ſicut narrat Sen̄libro de ua capitulo primo phiHſophus quidā dc̄s Sextusomni die ꝯputabat ſua meritaatqꝫ demerita vt ſciret dequāto melior aut deterior eēt Pl̓iini tn̄ ſine ꝯſideracōe vie ꝑegnāt̉ qͥa ſue vite qͣlitatē nō cōſiderāt Alij vero tarde ābulātes