Cū inquit culpa aīm teneatneceſſe eſt vt breuitatē vire ſueaſpiciat / ne innocētē mortē cūctis īminētē iniqͥtas rapiat. Etidē Grego. moraliū xxi dicit.Inminēte tempeſtate et fluctibꝰ tumētibꝰ nulla nauigatibꝰrerum temꝑaliū cura nulla carnis delectacō ad mētē r̓dūcaturOmneſqꝫ res indeſpectū veiūtſi ceſſet amor viuendiſſi timorp̄cogitet̉ mortis hāc ſiqͥdem r̓cogitabat Iob dicēs. Nūdusegreſſus ſum Iob pͥmo. Nectn̄ ex morris cōſideratōe debetaīmus deſperare aut iraſci ſſꝫ pocius ī v̓tutibꝰ ꝓſperari. vn̄ Snjli iiij de naturalibꝰ q̄ōnibꝰ circafinem ſic inquit Cur em̄ iraſceris ſuſtine paululū ecce venitmors q̄ nos pares faciet. Et epxcv Mors om̄s equat / et om̄sparit̓ morimur et Ecci ix Sicegreſſus ē nūdus deutero inr̄isſic reuertetur Outinā mortismemoria nobis adeſſet / tūc em̄indeſinent̓ bn̄ agere ſollicitaremur / et in noſtre vite diuinitatem minime cōfidentes tāꝙ nūc morituri eſſemus ſic aduite fulure ad ep̄cōn ꝓperaremus. ideo ſapiens Ecc̄i nonodicebꝫ Quodcūqꝫ pōt manustua inſtant operare. Et ibidemMane ſeīa ſemē tuū ſcꝫ dum viuas vt verificet illud ꝓphe. veniēt cū exultacōe portates maſuos. v n̄ apl̓s ad gala. vltīo.Dū tēpus hēmus operemur bonū qm̄ iſta vita eſt mors viuēciū vt vita moriēciū vt īquitAuguſti. li. iiij confeſſꝫ. IdeoIob iiij dicebat. Greues dieshoīs ſūt Et ibidē vn̄ dies meiꝯſūpti ſūt abſqꝫ ulla ſpe. vndeAuguſti. de verb̓ dn̄i ſermoē xviGreuis inquit eſt vita / et ip̄abreuitas ſemꝑ inc̓ta. Et ibidēſermoē vij Quid eſt diu viueren̓diu torquei̓. Et ſꝫmoē xl diuviuere qͥt eſt niſi adfinē curreteicat mtͥiiNā vitā iſta ſil̓is eſt morti utV lidipoīt eciā Sn̄ epͣ lxxxiiij. Quiaꝙ viuimus ꝓxim̄ ē nihilo. Siigi vita breuis eſt / et mors ineuitabilis cur igi de ſepulturafelici nō ꝯſideremus Quis eſtEm̄ q̄ non videbit mortē inquitprophet a Omnes eium morimur et quaſi aqua dilabimurinterram/ ut dicitur ij Regumdecimoqͣrto. vnde in qͦdā veterilibello narrat hij ſtoria de qͦdāiuuene q̄tiore mortis ductusrl̓ionem ingreſſus eſt/ cuius pr̄dolens acceſſit ut ip̄o inuito dereligiōe exͣhere voluit Cum tn̄iuuenis hoc vidiſſꝫ dixit pr̄i ſuoꝙ faceret quicquid vellet dumīnodo tāmen ſue patrie vnamconſuetudinem tolleret. Cunqꝫpr̄ īte̓rogaret/ q̄ eſſet iſta cōſuetudo Filius rn̄dit / ꝙ hec cōſuetudo erat vt iuuenes ſic̄ ſenesinorerētꝭ Quo audito pr̄ in t̓ ligiōe filiū ſuū ꝑmanere dimiſit