Druckschrift 
Sophologium
Seite
62v
Einzelbild herunterladen
 

Si autē veritari melius ꝓlarefacilius credat / peccatū non eſtAaut ſi amicoꝝ iuſtas cauſas ſedulius foueat naturale eſt / Siautē omnibꝰ paribꝰ cauſ equabeneficia inpendat/ hoc ceterismelius et ꝯmendabilius eſſetRurſus caueat iudex iracundiaVnde Claudianus. Ne cunctos paucorū crimine dampnesQui frui pena ferus eſt. Legūqꝫ videt vindictam p̄ſtare ſibicum viſcera felle canduerunt.Proxmius ille dijs quē rationon ira mouet. Nā qͣtuor ſūt abono iudice vitanda ſcꝫ ira. muuus. timor / et fauor. quoꝝ occaſione iudicia/ vel ſubuertunt̉/ velad tēpus indebite p̄termittūt̉Periuria quoqꝫ ſepius fiūt / etȳdictoꝝ occaſione aggreganturContra que omīa loq̄n̄s Ouidius li. i. fine titulo ait. Nonbene ꝯdūcti vendunt ꝑiuria teſtes. Nec bene ſeu licite iudicis archa patet Non obeſt tāmenſſi iudex qͣndoqꝫ ſit tardusqntū leges ꝑmittūt/ vt veritasclarius innoteſcat. Quia teſtecod̓ oiūdio li. ij vbi ſupͣ. Culpanͤ ex facili/ ꝙͣuis maīfeſta ꝓba De inuericordiā et iuſticiaCapitulum quartuIſticia ſine miſericordia iuſticia non eſt / qͥaiuſticia veros termīoshabꝫ qui miſei̓cordiā ſubintrae̓ꝑmittūt. Veꝝ ꝙ ſub p̄textu iu-6ſticie/ ſuas crudelitares iudicesqn̄qꝫ exercēt nec ſe riment caſuros aut alijs indigere poſſe.Vn in ꝓu̓. ſapientū diʳ. Bōnap̄ſidia ꝯꝑat mifericordia. Abalio eſi expectes qd̓ alteri feceris. Habꝫ in aduerẜ auxilia qͥmiſeris et ꝓſperis cōmodat Vn̄qͥntilianus c. v. Maliena fame ſui quiſqꝫ mileret̉ Nam qlibꝫ timere habet / ne famēs ſibiꝯtingere poſſit. Hoīm enim eſtmiſeros fieri poſſe. SSe igiʳ hominem abnegat / qui alteri nonꝯꝑatiʳ. Vnde Sen in herculefurēte. Quemcūqꝫ miſeꝝ videris / hominem ſcias. Ideo Caſſiodorus ep̄. xxxviij. Procliuiorinqͥt ſꝑ ad miſei̓cordiā via doīsmentibꝰ patꝫ. Et Iactacius lide vero cultu. ullius oꝑa indige̓ ſe putat/ qui ſuā alteri denegat. qui ꝑituro ſuccurre̓ poteſtet non ſuccrrit: occidit. VndeOuid̓. li. de ponto. Regia credemichi res ē ſuccurre̓ lapẜ Animadutat igi iudices vt reos miſericordit̉ puniat / ne ſint de numero eoꝝ/ de quibꝰ Galtherusin alexādreydos. Deſperare inqt ſolent alios in temꝑe duroqd̓ multi faciūt deſperacōis occaſionem criminoẜ attribuentes. Attendāt em̄ illud tullij inoracōe ſua ꝓligacō. Nulla inqt de v̓tutibꝰ plurimis adminiſtrabilior nec gratior / miſericordia. . Homines enim ad eos.