Druckschrift 
Sophologium
Seite
61v
Einzelbild herunterladen
 

37T1Quia teſte ſen̄ ī edipp̄o. Quidverba q̄ris veritas odit morasNon dꝫ eciā in ſingul̓ ꝓpoſitisniſiſte̓ multū. alias em̄ qd̓ p̓ncipalit̓ intēdit / p̄termitteret Vnd̓Varro in ſuis ſiijs. Nuſquā deueīet/ q̄ tot rudes ſequi calles.Nec dꝫ orator detrahe̓ veritatinutibꝰ aut verbis / Nā ſepe veritas offenditur ex modo narrandi. Vnde Therencius in phormionē. Nichil eſt quin malepoſſit narrando depuari. Et tul.li. de paradoxis. Nichil eſt tāincredibile/ quod non dicendofiat ꝓhabile. Nichil tam horridum atqꝫ incultū quod nonſplendeſcat oracōe Sed oratorattendat ne ſua eloquencia ſicabutaʳ. debet em̄ plano vti ſermone. quia teſte qͣntiliano li.i. Orator vri debꝫ publica forma. vſitatis em̄ tucius vtimurnouaqꝫ verba non ſine ꝑiculofinginius. Rurſus fore debetbreuis. quia teſte tullio rethorica pͥma. Breuitas eſt cū nullū niſi certū aſſumi verbū qd̓oratori fatere ꝯgruit. Nec licꝫabuti ea re qua ceteris beſtijsp̄ponimur ſcꝫ eloq̄ncia. Vn̄ tul.ni ꝓlogo rethorice Vnd̓ homines multis in rebus melioresſunt beſtijs. hac in re maximevidentur veſſe beſtijs ꝙ loquipoſſunt. Quare michi qd̓damp̄clarū vide. adeptus qui in eare hominibꝰ ancellit qua in rehoīes p̄ſunt. Et igỉ eloq̄nciacum ſit dos oratorū erubeſcantſi abutanʳ illa. ſceleratoꝝ adherēdo inpietati. qd̓ fortaſſꝫ plurimi faciunt. Vnde pſanctus inaulularia. Da michi aduocatigraciā Et ſubdit. Vende vocemvende linguā nec tamen eis qbuſdam ſufficit vt ſuū vendāteloqͥum ſed eciā vendunt ſilenciū. Vnde refert Helymandusiili. xi. ꝙ cum demoſcenes arixxjvgſtodiū auctorem fabularū mt̄rogaſſꝫ q̄ntū mercedis pro ſuispclfabul̓ accepiſſꝫ Reſpondit. Talentū inqͥt accepi. Cui demoſcerimranes. plus recepi vt tacerē Vndecum demolcenes a ſenatū athemenſiū in patrocinium et aduocatum peteretur ꝯtra philippūregē macedonū Rn̄dit ſe gui infirmitate detentū Itāqꝫ nō ſolūeloqͥis / ſꝫ eciā ſilencijs / muneraſibi vendicat oratores. cauſaſqꝫꝯfeſſas eciā ꝓtegūt. de quibusqͣntilianus c. xij. Qui vero confeſſum defendit / non abſolucōꝫſceleris petit / ſꝫ litē. Vnde Ouidius li. de ponto. Non eſt ꝯfeſſa cauſa tuenda rei ſcilicꝫ peccatis. Vnd̓ Symachus li. epiſtolaꝝ. poptimis viris ſi qͥs interuenit nō magis illoꝝ dꝫ iuuarecōmodꝫ ꝙ ſuū ꝯmendare iudidiciū Cuius ꝯtrariū plurimi faciūt nō erubeſcēdo īpiaꝝ cauſarū ſe fore deſenſoe̓s nuncupari¶De eqͥtate iudicioꝝ. C. iij.