Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Item diligendus eſt ꝓpter gratiā quam nobis exhibuit per paſſionem ſuam nos redimendo de captiuitate demonū Quantū autem paſſus eſt longum eſt dicere Sed ſi ꝓpter nos non plus feciſſꝫ qͣꝫ hoc ſolum ꝙ poſtquāin magna feria quinta cenauerat cum apl̓is ſuis exiuit de eis in vnū ortuꝫad orandū et cum in oratōne poſitus cepiſſet cogitare hac nocte capierisCras ꝯſpueris ⁊ duceris per totam ciuitatē ſicut fur velatis oculis Crasaffigeris cruci ſicut vnus latro Cras videbis tuā dilectā matrē flere et ſtere turbatā ſub cruce incipiēs. p̄ nimia turbatione et āguſtia ſudore ſangui-neum ſudorē De iſto ſudore Rm̄i debet quilibet ponere vnā guttā ſupercor ſuū et nunqͣꝫ obliuiſci eius ꝓpter iſtum ſudorē debemꝰ eū diligere Itēdiligēdus eſt quia diligentes ſe cuſtodit a ꝑiculis Sicut habemꝰ exemplīde beato Felice de quo legit̉ Cū eſſet Ep̄s et orta eſſet maxima ꝑſecutioxp̄ianorū. Ipſe ſtans in platea ppl̓m ꝯfortabat vt eſſent conſtātes in fideQuod cum ꝑſecutores vidiſſent et eum caꝑe vellent ipſe per ꝑietes diruptos ꝑ modicū additū ſe occultabat. ſtatī intuitu dei telā aranee ꝓtenduntquā perſecutores vidētes ꝓſpiciunt neminē illuc putantes abſcōditū Al-tera nocte beatus felix inde abſceſſit et ſic mortis ꝑiculum euaſit. quis eumita cuſtodiuit niſi deus qui ſuos amicos vbiqꝫ cuſtodit. ipſe etiā diligentescuram ſegerit ꝙ non ꝑmittit eos fame mori et gelū Exemplū habemus inbeato maximo qui videns ꝙ pre ſenio ſuſtinere martiriū nō poſſet ſiluasadijt. vbi cum erraret fame et gelū afflictꝰ ē ad t̓rā corruit ſemiuiuꝰ Beatꝰ ātfelix ꝑſbr̄ qͥ ab eo ordinatꝰ tractꝰ ad iudiciū ſtricte alligatꝰ in teſticulis nudꝰdoleo ſupponit̉ ſꝫ deo volente cito reꝑit ep̄m in t̓rā ꝓſtratum. clauſis ocul̓ſtrictisqꝫ dentibꝰ iā pene mortuum Anxiatꝰ ergo circa illum cum in ꝓmtocibum n̄ hrēt quē ꝑiclitāti mīſtrare poſſet. de celo munꝰ miſſum ꝯtēplat̉ ecce em̄ de ſpina ꝓxima pēdentē vidit racemum de quo ſtatī in os eiꝰ exp̄ſſitvinum de qͦ refocillatꝰ mox fuit Quis hͦ fecit̉ niſi qui curam gerit ſuoꝝ amicoꝝ. Itē ī extremis de aicis diligētibꝰ eum curam hꝫ qn̄ oēs aīci deſerunthoīem de qͦ hēmꝰ exemplum in ml̓tis ſanctis qͦꝝ fine affuit Signa aūt qͥaliqͥs diligit deum multa ſunt pͥmum eſt ꝙ libent̓ audit de deo loqͥ qd̓ fitin p̄dicacōe. ſi ergo libēt̓ audis p̄dicationē. ſignum eſt ꝙ deum diligis ſecūdum eſt ſi tu libenter de deo loq̄ris qd̓ fit in oratione. qn̄ em̄ oras tunc cūdeo loqueris et deus tecum loqͥt̉ Tercium eſt ſi libēt̓ eum vides ocul̓ vbiem̄ eſt amor ibi ē oculꝰ qd̓ fit in miſſa ſi ergo libent̓ audis miſſā ſignuꝫ ē dilcōīs dei Quartum eſt ſi libent̓ ei ẜuis et ſine tedio. ſicut legit̉ de iacob ī gn̄Ꝙ ẜuiuit ꝓ rachael ſeptezānis et videbāt̉ ſibi dies pauci p̄ amoris magnitudinem ſic qn̄ tu ieiunas qn̄ deo ẜuis ſine tedio ſi tibi facilis labor prodeo videt̉ ſignum eſt ꝙ deum diligis Ergo ſilibent̓ munera das quod fitꝑ elemoſinaꝝ largitionem/ ſignum eſt ꝙ deum diligis. quia hilarem datorem diligit deus Rogemus ergo dominum.