Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iuitia ins p̄ ira tū in

humana rep̄hēdit̉ Cū dicit qꝛ ſi ꝯgnouiſſes et tu ⁊cͣ. ſolent em̄ execari ī hacſpūalit̓ triplicit̓. pͥmo diuicijs. ſecūdo delicijs. tercio honoribus. ſic excecatꝰfuit quidā miles de qͦ dicit beda quidā rex angloꝝ cōradꝰ noīe habuit militē ſibi: valde dilectum. ſꝫ vanitati deditū quē cū rex ſepe āmoūiſſet vt addeū ꝯuerte̓t̉ iſte ſe in ſenio. vel in īfiruitatibus hoc factuꝝ ſpoſpōdit. cui r̄xſcis ne ſi deꝰ te tā diu expectare ꝑmittit. ac ille ſpero ꝙ faciet iā erat excecatus his tribꝰ tandē infirmatꝰ et a rege ſepe āmonitꝰ ait. nō ꝯuertar niſi pͥusꝯualeſcāne dicat̉ ꝙ forte ꝓpt̓ timorē hec feceri Cui rex ꝙ ſi dn̄s nō dabittibi ꝯualeſcere. ac ille ſpero ꝙ faciet et ſic rex triſtis receſſit. venerūt duo angeli expādentes corā eo librū in qͦ ſcripta erāt q̄dā boͣ oꝑa q̄ fece̓at. pꝰ qͦsml̓titudo demonū intrās vnꝰ ad angelos dixit nihil hētis in iſto milite quitriſtes abierūt. demōes āt corā eo librū magnū expāder̄t in qͦ ſcripta erātoīa mala q̄ fecerat. et q̄ſita a maiore ſnīa rn̄der̄t alij in manu tua ē ille iuſſitvt vnꝰ ferro candēti ꝑ ꝟtutē cor eiꝰ trāſfige̓t. et alt̓ ꝑ plantāſibi obuiaret. iteꝝ rex veīt et hortat̉ eū more ſolito. cui iſte. o dn̄e iā ē nimis tarde iā em̄ ſipueīt ſn̄ia et lata ē. et hͦ iōi. qꝛ diuicijs. delicijs et houoribꝰ q̄ apd̓ vos habuifui excecatꝰ ſperās me iſta ſēꝑ hītuꝝ et hec dicēs miẜ miſe̓abilit̓ exſpirauit.Dominica vondecima.vo hoīes aſcēderunt in tēplū vt ororet lucexviij. iſti duo hoīes ponūt̉ nob̓ tāqͣꝫ in ſpeculū et in exēplū ẜm hͦ in hͦ pn̄tieuāgelio duo nōri pn̄t. pͥmū ꝙ peccatores qͣꝫtūcūqꝫ mali nec ſꝑnere nec iudicare debemꝰ. ſecūdo ꝙ qͣꝫtūcūqꝫ mali de mīa dei nō dn̄t deſꝑae̓ Circa pͥmū noͣndū ꝙ peccatores ſꝑne̓ nō debemꝰ hoc face̓ debemꝰ iō. qꝛ qͥ hodiemalꝰ cras p̄t eē bonꝰ et eꝯtrario. vl̓ qͥ hodie hoīcidā ē vl̓ fornicator forte d̓dei ꝓuidentia cras erit de ordine angeloꝝ Et qͥ hodie eſt bonꝰ forte antemortē adiudicabit̉ patibulo infernali. vt patet in iſtis duob̓ſdicit hodier-nū euāgeliū. et iō nl̓lꝰ p̄ſumere debet d̓ ſāctitate qͣꝫ diu viuit qꝛ cui mō videt̉ ꝙ ſit liber de tēptacōe diaboli iſte forte in poteſtate eiꝰ ē. hͦ figuratū hēmꝰiere. qͥ ex mādato dn̄i ad vnā ciuitatē filioꝝ iſrl̓ iuit ꝓ eo ꝙ fiduciā hūiſti ītuis municōibꝰ et in theſauris tuis. tu qͦqꝫ capieris ab hoſtibꝰ tuis Qd̓ tūcꝓph̓a dixit ad iudeos hoc mō dicit ad xp̄ianos. et maxime qͥ iā ſꝑnūt hoīnes vn̄ dicit tu ꝯfiſus fuiſti in municōibꝰ tuis .i. in orōibꝰ tuis qͥbꝰ muniūt̉ homines ꝯtra demones. et in theſauris tuis .i. in oꝑibꝰ tu qͦqꝫ capieris ab hoſtibꝰ .i. demonibꝰ qͥ te ducēt et̓nā captiuitatē Itē nec aliquē ſꝑnere dēmꝰ et hͦexēplo dn̄i qͥ cū peccatoribꝰ ſepe māducauit et bibit. debemꝰ enī ſcire ꝙ ali-qͥs in ſeculo p̄t duce̓ tā religioſā vitā ꝙ p̄t ſaluari. et aliqͥs in clauſtro tā ſecl̓arē ꝙ p̄t dāpnari Et iō religioſus quādoqꝫ dāpnat̉. et ſecularis ſaluat̉vt de pafūcio. qͥcū orae̓t vbi ſecl̓ares ſil̓ eēt rn̄ſū ē ei ꝙ qͥdā noīe ſiphoria