LXAX178

Iimpiditate. Impuritatīs .n. ſapor ab aliquoimpuro reſoluitur. Unde ſi conſiderentur oīaprincipia hͦ corpus ꝑficientia: inuenitur in ip̄oſapor puritatis. Materia .n. huiꝰ corporis fuit puriſſimus ſanguis vteri virgīalis: virtꝰ ineo diffuſa ē virtus altiſſimi. Luc. pͦ. Efficiensipſuꝫ eſt ſpūs ſctūs. Aſſumēs hͦ corpus filiusaltiſſimi aīa de nouo a manibus trinitatis creata ⁊ puritati corpori diffuſa. Quid .n. īpuritatis in hͦ corpore cōicari poterit; Prorſus nihil. Hꝫ .n. puriſſimuꝫ ex oī parte ſaporē: ſi puris faucibus deguſtetur.¶ Scd̓o hꝫ ſaporem dulcedinis ex ſanguine.Nale .n. eſt ꝙ oīs ſanguis dulcis eſt ſaporis.Quanto igit̉ putas dulcedīs eſt ſanguis ſacramēti huius: ꝗ a tā dulci fonte manauit: ⁊ a tamdulcis fontis hauriēte ī taꝫ dulce vas ē trāſfuſus. Fons .n. huiꝰ ſacramēti eſt ſanguis ꝯtentus ī viſceribꝰ gl̓ioſe virgīs. hauriens eſt ſpūsſancti vas in qd̓ trāſfundit̉ corpus dn̄icuꝫ eſt:ex qͦ etiaꝫ manat in ſacramētuꝫ: ⁊ ex ſacramētoin corda fideliuꝫ: que oīa nihil hn̄t amaritudīsadmixtuꝫ. vnde ſpōſa de fructu arboris crucisloquēs dicit. Canti. 2. Sub vmbra illiꝰ quemdeſiderabā ſedi: ⁊ fructꝰ eius dulcis ⁊c̄. Et hocdicit ꝑꝑ ſanguinem de cruce ſtillantem.¶ Tertio hͦ ſacramentū hꝫ ſaporem aromaticum ex aīa que oībus virtutibꝰ ⁊ eſt ⁊ erit pleniſſima ſemꝑ. Unde d̓ ortū deliciaꝝ dr̄ cāt. 4.Ueni auſter ꝑfla or. me. ⁊cͣ. Per aromata ſignatur ſpūs ſctī aſpiratio: altiſſimaꝫ caritatem:⁊ deuotionē humidam pietatis ꝯſolatiōe reſoluens: ⁊ ſpirate faciens ortum iſtum vt aromaticus eius ſapor in omnem eccleſiaꝫ diffundat̉¶ Quarto habet ſaporem gratioſum ex deitate: Ioannis pͦ. Uidimus gloriam eius plenūgratia ⁊ veritate. Hic ſapor ꝓfertur omnibusdelectationibus. Hic eſt delectabilis ſapor ⁊ſufficiens oī deſiderio: ſi ꝯpleat̉ delectat aīaꝫ.¶ Quinto habet ſaporem celeſtem ex vnionedeitatis. Ex quo habet ſaporem inuſitatum interris: qui eſt ſapor celeſtium gaudioꝝ: quemchriſtus digne guſtantibus hoc ſacramentuminfundit: ⁊ hic eſt ſapor vite eterne. De quo ꝓuerbi. vltimo. Guſtauit ⁊ viditꝭ qꝛ bona ē ⁊cͣ.Hec eniꝫ eſt vinea engaddi. gaudiuꝫ eternuꝫinferens guſtui ⁊ ſaporeꝫ eternorum bonoruꝫ¶ Queritur vtꝝ debuit hoc ſacramentū in alimento inſtitui. Et videtur ꝙ nō: qꝛ ſicut videmus in alimento corporali: ſic de ſpirituali: ſedcorporale qd̓ eſt ꝯtra naturā non nutrit naturā

ſed ꝑimit. Igitur etiam alimentū ſpūale qd̓ eſtcontra rationem ſpiritus ipſum non nutrit: ſedperimit: euchariſtia eſt huiuſmodi ⁊c. ¶ Dicēdum ꝙ ratio huius ſacramēti hꝫ duplicē vitaꝫſcilicet īferioreꝫ: q̄ reſpicit cās inferiores ⁊ nales. ¶ Itē ſuꝑiorē que ꝯſiderat leges eternasLꝫ igit̉ ſacramentū hͦ ſit ꝯtra iudiciuꝫ rationisinferioris: nō tn̄ ꝯtra iudiciuꝫ rōnis ſuꝑioris:que iudicat ẜm rationē potētie: ſapīe ⁊ bonitatis dei. Debuit igit̉ inſtitui. qꝛ ſicut vitā corporis nō ſeruatur abſqꝫ alimēto corporali: ſic necſpiritualis abſqꝫ alimēto ſpirituali. Alimentūſpūale eſt euchariſtia. ¶ Utꝝ hec īſtitutio debuit fieri tꝑe gr̄e. Dr̄ ꝙ ſic: ⁊ hͦ ꝑꝑ duas cās.¶ Primo ꝑꝑ rem ꝯtentam in hͦ ſacramento:qd̓ eſt veꝝ corpus xp̄i: qd̓ tm̄ in tꝑe gratie fuit.Et ideo nō ante potuit inſtitui. ¶ Scd̓o ꝓptereius efficaciā: que eſt ꝑfectio ſiue ꝯfirmatio caritatis: que in noua lege abundauit. Et hec inſtitutio celebrata eſt in cena ꝓpter quatuor.¶ Primo ꝓpter corporalis pn̄tie ſubtractiōeꝫqꝛ non fuit ꝯueniēs ꝙ ſimul haberetur corpoliter ⁊ ſacramētaliter. Nec debuit etiam deeſſeqͣꝫtum ad vtꝝqꝫ: ſed manere cuꝫ diſcipulis debuit in altero illoꝝ. in ſacramētali pn̄tia in via:ſꝫ in corporali ī patria. ¶ Scd̓o ꝓpter veterisſacramenti terminationeꝫ: qd̓ in paſſione fuitterminādum. Non .n. ꝯueniens fuit vmbrāſimul ⁊ veritatē currere. Non etiaꝫ fuit conueniens vmbraꝫ ceſſare nōdum habita veritate.¶ Tertio ꝑꝑ paſſionis p̄ſentationē. Ideo enīpaſſione īminente inſtitutū eſt vt efficaciꝰ paſſioneꝫ impͥmeret. ¶ Quarto ꝑꝑ maiorē memorie ꝯmendationem: vt in vltimo receſſu traditum. Vnde comeſto agno paſchali ſtatim debuit inſtitui ſacramentum noſtre fidei ⁊ tranſitus noſtri. ¶ Utrum exiſtens in peccato mortali ſcienter communicando peccet mortaliter.¶ Dicendum qd̓ accedens ad ſacramentum:aut habet conſcientiaꝫ mortalis peccati: aut nōSi habet: aut illa conſcientia conſurgit ex certitudine ſufficienti: vt qui ſcit ſe fornicatum: ſicpeccat mortaliter. Aut conſurgit ex certitudine probabili: vt qui moroſe delectatus eſt:: timet conſenſum fuiſſe in mortale. Sic ſimiliterpeccat mortaliter. Aut conſurgit ex certitudineleui: prout homo conſentioſus timet de leui delectatione ꝙ ſit mortale: ⁊ ſic non peccat ſi conſcientia leuiter pungatꝭ. Si conſcientia formaliter pungat. Tunc ſtante cōſcientia peccatmortaliter: aut non hꝫ ꝯſcientiā pctī mortalis.

3 2