LXXIX17 2

qꝛ ſemꝑ preſens eſt per eſſentiā. Quantum inſe eſt: nunqͣꝫ deeſt ꝑ gratiā: ſꝫ dei ꝓpriuꝫ eſt appropinquare ad aīam: qꝛ ꝑ hͦ facit eā appropinquare ſibi. Ideo dicit̉ pͥma Ioh̓is. 2. In hͦ eſtcaritas dei ⁊cͣ. vnde dicit̉ appropīquare iheroſolymis .ſ. aīe peccāti pergratiaꝫ p̄ueniendo.¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: qꝛ talis appropinquatio fitꝑ meritum paſſionis xp̄i: ideo dominus ⁊ redemptor noſter īminente tꝑe paſſionis ſue: vtpaſſionē ſuaꝫ oſtenderet voluntariā: ad locumaſcendit: in quo erat paſſurus: ⁊ ſe preſentemexhibuit. vnde ⁊ tp̄s: ⁊ locus: ⁊ genus mortisnon ẜm euentuꝫ caſualē: ſed ẜm ipſius p̄uiſionem fuerunt. Preuidit enim vbi: ⁊ quando:⁊ qūo: ⁊ quo genere mortis moriturus eſſet.¶ Tertia ꝯº eſt: ꝙ volentes eē ꝑticipes meritipaſſiōis xp̄i: neceſſarie ſunt eis tres ꝟtutes .ſ.ꝯfeſſionis puritas: obie humilitas: ⁊ mīe ſb̓limitas. Debemꝰ .n. ꝑ ꝯfeſſionem pctā nr̄a pure detegere: p̄ceptis ſuperioꝝ humil̓robedire:alioꝝ neceſſitatibus ꝯpati: ⁊ miẜicorditer ſb̓uenire. Cōfeſſioneꝫ debes tibijp̄i: vt ꝗ peccādote inꝗnaſti: ꝑ ꝯfeſſionē te mundes. Ob̓iaꝫ debes ſuꝑiori tuo: vt ei obedias. De ip̄is .n. ꝙꝓ nob̓ vigilat: ⁊ mīaꝫ d̓bes ꝓximis tuiſ: vt eorum neceſſitatibus iuxta vires tuas ſuccuras.Thob̓. 4. Si multuꝫ tibi fuerit: abundantertribue ⁊c. ¶ Primā ꝟtutem .ſ. ꝯfeſſioneꝫ deſignauit bethphage: qd̓ interpretat̉ domꝰ orisvnde dicit̉ in glo. ꝙ erat viculus ſacerdotum:quoꝝ offm̄ eſt reciꝑe ꝯfeſſionem. Matth̓. 16.Quodcunqꝫ ligaue. ⁊c. ¶ Scd̓aꝫ virtuteꝫ deſignat bethania: q̄ domus ob̓ie interpretatur.vnde in cathalago pctōꝝ ponit apl̓s parentibus nō obedientes. Qd̓ non ſolum intelligitde parentibus carnalibus: ſed etiaꝫ ſpūalibusꝗbus obediendū eſt in p̄ceptis ⁊ in cunctis penitentijs: qꝛ inobedientes nō ipſis: ſed deo cōtradicunt. ¶ Tertiam virtutē deſignat monsoliueti. In hͦ notat̉ ꝙ mīa eſt virtus excellensPer monteꝫ .n. eminentia: ſicut per oliuetuꝫmia intelligitur. Ideo aūt hec virtus excellit̓:quia in ipſa maxime imitatur deus. vnde Luce ſexto. Eſtote miſericordes.Scd̓m pͥncipale.Irca ſcd̓m vbi ꝓponitur nob̓ ſufficicentia patientis: cum dicit̉. Tun miſit ⁊c. vbi ſunt tres concluſiones.¶ Prima ꝯº eſt: ꝙ in hac vita ſolum eſt licitūmeritorie ꝯꝑari: qꝛ nunc ſolum eſt tp̄us mīe:poſtmodū eꝗtatis. vnde Iſi. Tm̄ in hac vita

licituꝫ eſt oꝑari bonū. Illic nanqꝫ oꝑatio nonexpectat̉: ſed retributio meritoꝝ. vnde dicit̉.Tūc. q. d̓. ꝙ hoc preſens meritorium ante tempus paſſionis erat ei prenunciatum.¶ Secunda concluſio eſt: ꝙ per paſſionē xp̄ivenit nobis tēpus reconciliationis in quo prōptiſſimus ad gratiā conferendā fuit. Nā hoīefacto inimico diſpoſuit tota trinitas illi nō recōciliari niſi per aliqd̓ obſequiū alicuiꝰ ꝑſone magis dilecte: qͣꝫ fuerit tota offenſa diſplicēs. Talem autē ꝑſonam non habuit natura humana:qꝛ fuit tota inimica. Ideo placuit naturam humanam vocare ad amicitiā ꝑ obſeꝗum mortisxp̄i .ſ. ꝑſone magis dilecte. vnde apl̓us. Cuminimici eēmus: recōciliati ſumus ꝑ mortē filijeius. vn̄ dicit. Miſit. q. d. ꝙ deus pater miſitfilium ſuum reconciliatorē. vnde ſufficientiammerentis oſtendit Damaſ. di. Caro xp̄i ⁊ aīaerat quaſi inſtrumentum deitatis. Et quia inſtrumētum agit vi pͥncipalis agētis: iō dicit ꝙea q̄ hoīs ſunt: ſuꝑ hoīeꝫ agebat. vn̄ actio xp̄iqͣꝫuis fuit humana: potens tn̄ agebat in ꝟtutedina. Et iō potens ſuꝑ totaꝫ naͣm. Et qꝛ oēshoīes ſunt vnus hō in naͣ cōi: ideo xp̄i meritūad oēs ⁊ etiam ad ſingulos ſe extendebat.¶ Tertia ꝯº eſt: ꝙ lꝫ meritum ſit efficaciter apaſſione xp̄i: nihilominus tamen fit etiam ſalteꝫ diſpoſitiue per virtuoſas oꝑationes. Ideodebitores ſumus virtutum meritoꝝ ac ꝑfectionum: qꝛ ad hec cumulanda tp̄s vite accepimꝰ.Et ideo egreſſa anima ꝯſumata vita corporalipetetur ab ea que ſint eius ꝑfectioneſ: que merita ⁊ demerita. Luce. 16. Redde rōnem villicationis tue. vnde dicit. Duos diſcipulos: ideſt omnes virtutes diſpoſitiue merentes. Etmiſit: qꝛ nobis non ſunt innata: ſed a deo donata. ¶ Et nota ꝙ omnes virtutes dicunturduo diſcipuli: qꝛ in eaꝝ actione dꝫ eſſe geminadilectio .ſ. dei ⁊ ꝓximi. Et in oꝑatione dꝫ eſſeduplex mundicia .ſ. mentis ⁊ corporis. Et indocente dꝫ eſſe veritas duplex .ſ. doctrine ⁊ vite. Et ideo etiam additur. Ait illis .ſ. doctrinavera ⁊ vita.Tertium pͥncipale.Irca tertium vbi ꝓponitur nobis illorum pro quibus paſſus eſt indigētia: cum dicit̉. Ite in caſtelluꝫ qd̓ ⁊c.vbi ſunt octo concluſiones.¶ Prima concluſio eſt: ꝙ caſtrum realiter dicitur locus munitus vel preſidium: quo inimicis reſiſtitur: ⁊ hoſtes impugnantur.

y 4