Sermo

de beneficia xp̄i recogitare. Exo. Reuertaturvnuſꝗſqꝫ in domū ſuaꝫ. ¶ Sextus eſt deſiderij ſublimatio. Eccl̓i. pͦ. Ad loca vnde exeuntfluīa reuertunt̉ ⁊c. ¶ Septimus eſt dei in hacvita ꝯtēplatio: ſiue vite ꝯtēplatiue exercitatio.Ezech̓. pͦ. Aīalia ibant ⁊ re. Ibant ꝑ actionēſalutaris miniſterij. Reuertebant̉ ꝑ iuge exercitium ꝯtēplandi. Tertia ꝯſideratio.Irca tertiam ꝯſideratōeꝫ: q̄ eſt de calumnioſa iudeoꝝ aggreſſione: cumdicit̉. Circundederūt eum iudei. vbiſunt tres concluſiones.¶ Pª ꝯº eſt: ꝙ oīs cōuerſus ſi mox oēs carnis ſtimulos cupit ꝯculcare: ⁊ ſummā virtutūſubire ꝯtēdat: ſi forte adhuc aliqua aduerſa decarnis moleſtijs tollerat: nō frangatur: qꝛ diſpenſator bonoꝝ nouit aduerſitates reprimerevitioꝝ: ſucceſſione virtutum. Nam tunc magis grauari ſe impulſu vitioꝝ agnoſcit: dū acceſſerit ad cognitionē dei. Et hͦ eſt qd̓ dicitur:Circūdederunt igit̉ eum iudei. Iudeus interꝑtatur ꝯfitens. vn̄ ꝑ iudeos intelliguntur illi:ꝗ querunt gl̓iaꝫ ꝓpriam: ſeipſos ꝯfitentes. vn̄ſic iudei ſunt cogitatiōes: cor iuſti eleuantes inſuꝑbiam: ponētes ante oculos eius dignitate.¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ tales cogitatiōes ſunt ſtatim reprimende: qꝛ ducerent nos in deſꝑationem .ſ. delendo in nobis cognitioneꝫ dei. Sicut pꝫ ꝑ Ber. di. forte aliꝗs in ſe reuerſus: cogitans poſtponere carnalē ꝯuerſionem: ignorans bonitatē dei. Et qͣꝫ multus ſit ad ignoſcēduꝫ: nō ne ſua carnalis cogitatio arguet eū. d.Quid facis? Uitaꝫ iſtam vis ꝑdere: ⁊ futurā:Peccata tua maxima ſunt ⁊ multa: non ſufficis ſatiſfacere: ꝯplexio tenera eſt: vita delicata:ꝯſuetudinem difficile vinces. Et ꝓ hijs ⁊ ſimilibus deſꝑatꝰ reſilit miſer ignorans dei bonitem: q̄ neminem vult ꝑire. Ipſi imaginanturipſum ſeueꝝ ⁊ implacabilem: ꝗ̄ eſt miſericors.vn̄ ſeꝗtur. Quouſqꝫ aīam noſtraꝫ tollis; vbiCriſo. dicit eos hͦ feciſſe adulatorie: vt euꝫ peraliquam captionē inuenirent. vn̄ dicūt. Si tues xp̄s: dic nobis palā. Qd̓ ſi dixiſſet ꝙ ſic: fuiſſent calūniati: qͣſi ſibi arrogaſſet regiā ptāteꝫ¶ Tertia ꝯͣº eſt: ꝙ ẜm Ber. tria ſunt gna cōgitationum: a ꝗbus multa ſollicitadine cauereneceſſe eſt volentibus ad deum reuerti.¶ Prime ſunt cogitatōes ocioſe: ⁊ ad reꝫ nōꝑtinentes: quas tam facile abijcere qͣꝫ reciperepoſſumus. ¶ Alie ſunt violente magis: q̄ .ſ.ad neceſſitatem naͣe ꝑtinent. Que ſi paꝝ nob̓

inſiderēt: auelli nequeunt ſine leſione. Sepeeniꝫ ſic afficit nos cogitatio de neceſſarijs viteꝙ de cordibus nō poſſunt eradicari. Planeopꝫ reprimere quē extinguere non poſſumusappetitū. ¶ Tertiuꝫ genꝰ īmundum ⁊ fetidūeſt: qd̓ nulla rōne eſt admittenduꝫ: ⁊ ille ꝑtinetad luxuriā ⁊ ad alia vitia. O pꝫ ſi mundas volumus hr̄e aīas: hijs cum multa indignationeoccurrere: vt nullus eis detur acceſſus.Quarta ꝯſideratio.Irca quartā ꝯſiderationē que eſt dec fructuoſa xp̄i informatōe: cum dicit̉Rn̄dit ih̓s ⁊ dixit. Loquor vob̓ ⁊cͣ.vbi occurrūt tres concluſiones.¶ Prima ꝯº eſt: ꝙ docet nos vitare incredulitatem: qꝛ hec facit nos indignos dei gr̄a: cuꝫhēat rōeꝫ grauiſſimā peccati. Nā omne pctm̄ꝯſiſtit formal̓r in auerſione a deo. Et tanto aliquod pctm̄ eſt grauius: qͣꝫto ꝑ ip̄ꝫ hō magis adeo ſeꝑat̉. Hoc aūt fit ꝑ pct̄m̄ infidelitatis: qꝛveram dei cognitionē nō hꝫ: ſed falſam: ꝑ quāab eo elongamur: ⁊ nō ad deū appropinquamus: nec ille deū cognoſcit: ꝗ falſam opinionēde eo habet. vnde patet ꝙ peccatuꝫ infide itatis eſt maius oībus peccatiſ: q̄ ꝯtingunt in peruerſione moꝝ. vn̄ ex euidentia veritatis: ⁊ allegatione opeꝝ ptātis execrat̉ eoꝝ incredulitatem di. Loquor vob̓: ⁊ non creditis oꝑa: q̄ egofacio in noīe patris mei: hec teſtimoniū perhibent de me. q. d. Ex verbis meis poteſtis mecognoſce̓ ꝑ fideꝫ: quā neglexiſtis. q̄ tn̄ nō ē exꝑte credibilis: ſꝫ ex ꝑte vr̄i intellectus. Rō eſtNam ẜmo ꝗ ꝯfirmat̉ ꝑ miraculum eſt credibilis: ſꝫ ẜmo meus ꝯfirmat̉ per oꝑa: q̄ ego facioin noīe patris mei. Igit̉ ⁊cͣ .ſ. teſtificant ꝙ a d̓oſum: qꝛ nō pn̄t fieri niſi a deo: cum ſint tranſcēdentia curſum naͣe. vn̄ ꝑꝑ infidelitatē merito ame eſtis elōgati. vn̄ ſubdit̉. Sꝫ vos nō creditis: qꝛ nō eſtis ex ouibꝰ meis. Hec dicit ꝑꝑ eaqꝛ eos videbat ad ſempiternū interitū ordīatos¶ Scd̓a ꝯº eſt: ꝙ tria ſunt: q̄ faciunt nos dignos gr̄a d̓i .ſ. fidelis adheſio. 2ᵐ xp̄i imitatioAm eſt finalis ꝯtinuatio. vn̄ dicit. Oues meevo. me. audi .ſ. credēdo qꝛ fides ex auditu. Etego co. oues meas: a malis diſcernēdo. Scd̓aThi. 2. Nouit dn̄s q̄ ſunt eius. Et ſe. me .ſ. ꝑimitationē. Matth̓. 16. Qui vult ve. poſt me⁊c. Et ego vitā eternā do eis: ⁊ nō peribunt.Ioh̓is. 6. Oīs ꝗ credit in me: hꝫ vi. eter. q̄ ſolum dat̉ ꝑſeuerantibus. vn̄ Augu. Hec voxq ꝑſeuerauerit ſolū audit̉ ab ouibꝰ p̄deſtinatis