Sermo

Et hoc eſt qd̓ dicitur. Nemo tamen palam loquebatur propter metum iudeorum. Naꝫ illavox: ſcilicet bonus eſt: erat multitudinis: ꝗ nōaudebant palam loqui ꝓpter metum principūSed illa vox: ſcilicet ſeductor eſt: erat principūqui etiam propter turbam non loquebant̉ palam: quia turbe eum vt prophetam habebant.De quo Criſoſtomus. Qui principabanturcorruptionem habebant. Qui autem ſubijciebantur: ſani quidem erant iudicio. ſed libertatem dicendi non habebant. Quam libertatemnobis concedat ih̓s xp̄s paſſus pro nobis.¶ Feria quarta dominice in paſſione.Sermo ſeptuageſimus quintus.Acta ſunt enfcenia in iheroſolymis ⁊ hyems erat. Ioh̓is. Io. Secunduꝫ qd̓ dicit Bernar.in ſermone quodaꝫ. Quotiens peccantē videris fratrem continuo debet procedere compaſſionisaffectus. Ne ergo quis dura ceruice beneficiocompaſſionis abutatur ⁊ zelus iuſtitie abijciat̉Ideo oportet ſpiritū diſcretiōis adeſſe: vt ſicutcompatiebatur fratri: ita etiam comꝑatiatur iuſtitie dum ſit. Et ideo Bernar. in li. de correctione dicit. Arguere interdum eſt neceſſariuꝫFerueat igitur in nobis amor iuſtitie: ⁊ odiuꝫiniquītatis. Nemo fratris vitia diſſimulet di.Nunꝗd cuſtos fratris mei ſum ego? Eſt ergoconſentire ſimile cum arguere poſſis: ⁊ ſcimuſqꝛ ſimilis pena debetur facienti ⁊ conſentientiUidēs igitur ſaluator iudeos letitie tꝑali deditos que final̓r aufert a nobis gaudiuꝫ eternuꝫ.Cōpatiens īfirmitati: zelo iuſtitie eos corripitſcilicet de ꝑfidia ⁊ duritia cordis: vt pꝫ in euangelio moral̓r intellecto. Naꝫ inordinata letitiaparit confidentiam de mundo: ⁊ diffidentiamde deo ⁊ cor ad ſpiritualia indurat. Et ideo ineuangelio occurrūt nobis ſex ꝯſiderationes.Prima ꝯſideratio.Irca primam ꝯſideratiōem que eſt demundi defectuoſa affectione cū dicit̉.cFacta ſunt encenia ⁊c. Naꝫ deficit aſfectus: cuꝫ ſpreto ſūmo bono in tꝑalibus hō q̄rit delectari. Et ideo occurrunt tres ꝯcl̓ones.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ ſummus artifex humanam naͣm fecit tam generoſam. Hec .n. gene-

roſitas naturalis patet in hoc: qꝛ tibi naͣliter adtui decoreꝫ impreſſa eſt imago beatiſſime trinitatis. vnde Anſelmus. Fateor dn̄e ⁊ gratiasago: qꝛ me creaſti ad imaginem tuam: tui memor ſim: te cogiteꝫ: te diligaꝫ. vnde Bernar.Scd̓m interioreꝫ hoīem tria in me inuenio: ꝑque deuꝫ recolo conſpciio ⁊ concupiſco .ſ. memoriaꝫ: intelligentiaꝫ ⁊ voluntateꝫ. Cū dei reminiſcor in ip̄o ꝯdelector: cum ꝑ intelligentiaꝫintueor ſtupeſco: ⁊ cum deum per voluntatemdiligo meipſum in illū tranſformo. Et ideo recognoſce qͣꝫ mira ⁊ inextimabilis dignitas eſteſſe: non ſolum veſtigiuꝫ creatoris qd̓ ꝯmuneeſt omnibus creaturis: ſed eē ad imagineꝫ qd̓eſt proprium hoīs. Igitur exulta ⁊ gaude inſignita dei imagine. Decorato ſimilitudine: particeps rōis: capax eterne beatitudinis. ¶ Itēdedit tibi naͣm īmortaleꝫ: ſubſtantiaꝫ īcorruptibilem: durationeꝫ interminabilē: vitā ꝑpetuā¶ Item deus in te hītioneꝫ ſuā p̄parauit. vn̄xp̄s dicit. Ego ⁊ pater ad eum veniemus: ⁊manſioneꝫ ⁊c̄. Unde gaude: qꝛ potes eſſe hoſꝑitis tanti hoſpitiuꝫ ꝑ debitaꝫ p̄parationē. vnde Bernar. Negare ei celū non poterit ⁊ eternam requieꝫ: qui ſibi in hac vita requieꝫ in mēte preparauit: qꝛ ipſe ſolus ⁊ non alius ſatiareappetitum poterit. vnde Hugo. Oīs iocunditas ⁊ ſuauitas opulentiaqꝫ rerum creaturaruꝫpoteſt afficere: poteſt non ſatiare cor humanū.¶ Item omnia ſubiecit ſub pedibus eius. vnde Hugo. Omnis natura tuis vtilitatibus deſeruit: tuis oblectationibus ẜm diſtributioneꝫtēpoꝝ indeſinenter occurrit. vnde creator eiuſtotam machinaꝫ mūdialem ad tuum ordinauitminiſteriū. ¶ Itē angl̓i inflāmant tuū affectuꝫinformant tuuꝫ intellectuꝫ: ꝑficiunt ⁊ cuſtodiūttotum tuū ſubiectum: nos in bono conſeruant⁊ deſiderio nos ad noſtrā ſalutē expectant. Etideo in euangelio iheruſalem noīatur: qd̓ interpretatur pacis viſio. Ad intellectuꝫ pertinet vtſio: pax eſt habitus voluntatis.¶ Secunda ꝯcl̓o eſt: ꝙ natura humana ſue dignitatis oblita per varias ⁊ mundi tranſitoriaſdelectationes abdicatur talibus per amoreꝫ inherendo: ꝗbus Augu. maledictionē imprecat̉di. Veh qui oberrāt in veſtigijs tuis: abductiſcilicet delectatione creaturarum. vnde Ber.Quanto preſcius dignitatem meaꝫ conſpicio:tanto magis vitaꝫ degenerem me duxiſſe confundor. Timeo .n. ꝙ tanto grauior eſt culpa:quanto dignior eſt natura. Et quāto maior eſt