Sermo

Si quis ergo ex quocunqꝫ ſit ille: nullū excludo: veniat: qꝛ offero fine preuentione merito.rum: ſine exceptōe aliquoꝝ: ſine ꝯuerſione opprobrioꝝ. Iaco. pͥº. Siꝗs indiget ſapīa: poſtulet a deo: ꝗ dat qͦ ad pͥmuꝫ oībꝰ quo ad ſcd̓maffluenter qͦ ad tertiū: ⁊ nō improꝑat qͦ ad 4ᵐ.¶ Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ hoc donum gratie ſpūsſancti maxime habet̉ per fidem formatā: que ēvirtus intellectualis: ꝑficiens potentiā humanam: ⁊ determinans eaꝫ ad actū bonum. Fides formata eſt: quādo fides in intellectu: ⁊ caritas in affectu. Fdies informis eſt ẜm Ber.quando caritas nō eſt in affectu: ſꝫ ante paſſionem xp̄i. Fides erat informis: ⁊ ideo nō poterat habere ꝑfectionē meriti: qd̓ per paſſioneꝫeſt ꝯſumatum. ¶ Ratio etiaꝫ pōt adduci perillud: qꝛ gratia ſpūs ſancti pōt haberi: per qd̓quis deo fit acceptus. Sꝫ per fidem quis deoſit acceptus: qꝛ impoſſibile eſt ſine fide placeredeo. Nam ſicut aīa non eſt deo grata: niſi ſitordinata quantum ad voluntatē per habitumcaritatis. Sic etiam opꝫ ꝙ intellectus ordinet̉per fidem. Sequitur cum ꝑ fidem quis acceptus fit deo: ⁊ acceptatio mereatur donū ſpūsſancti ſibbi largiri: qd̓ per fidem donum ſpūsſancti adipiſcatur. Et hoc eſt quod dicit. Quicredit in me: de ventre eius fluent aque viue.Naꝫ credere eſt in poteſtate noſtra. ¶ Undenota ꝙ iſte fons eſt pͥmo intrinſecus inſiſtēs.Et ideo ait Aug. Qui bibit credendo in xp̄ꝫ:haurit fontem. quo hauſto: viueſcit ꝯſcīa: queeſt venter interioris hoīs: ⁊ etiā ipſa fons erit¶ Scd̓o iſte fons erit copioſus ⁊ abundans:⁊ ideo dicit flumina. vnde Criſo. flumina dicit: ⁊ nō flumen: cōpioſitatē ⁊ vbertatem occultam inſinuans. ¶ Tertio iſte fons eſt proficꝰ⁊ redundans: ⁊ ideo dicit. Fluent. vbi Aug.Fluuius ꝗ manat de ventre interioris hominis: eſt beniuolentia: qua ꝗs vult proximo conſulere. Si enim putet qꝛ quod bibit ſoli ip̄i debeat ſufficere: nō fluit aqua viua de ventre eiꝰSi aūt proximo feſtinet conſulere: ideo nō ſiccatur: quia manat. ¶ Quarto iſte fons eſt cōtinuans ⁊ oꝑans. Et ideo dicit. Aque viue.Uiua enim aqua continuatur fonti: ⁊ iſte fluuius ꝯtinuatur ſpūi ſancto. Pſal. Apud te eſtfons vite. Criſo. dicit aquam ſemper viuam.Spiritus ſancti enim gratia cum in mentemintrauerit: omni fonte magis manat. Et neque deficit: neqꝫ euacuatur: nec ſtat. vnde ſequitur. Hoc aūt dicit de ſpiritu ſancto: quem

accepturi erant credentes in euꝫ. Actuum. 2º.factus eſt reꝑente de celo ⁊cͣ. vnde Ihero. inglo. Audacter ꝓnuncio: ꝙ ex eo tꝑre quo apl̓idomino crediderunt: ſuper eos habuiſſe ſpūmſanctum: nec potuiſſent ſigna facere abſqꝫ ſpiritus ſancti gratia: ſed pro mō ⁊ mēſura. Ideochriſtus clamat d. Si ꝗs ſint: non ꝙ tunc: ꝗanōdum notus in apl̓is radicabitur. Sicut pꝫcum duceretur ih̓s ad paſſionē: negant ſe xp̄ꝫſcire. Poſtqͣꝫ autē baptizantur ſpiritu ſancto:tunc libere loquuntur ad iudeoꝝ principes.Actu. 7º. O portet deo obedire ⁊cͣ. Mortuosſuſcitant inter flagella: letantur: fundunt ſanguinem: ⁊ alijs ſupplicijs coronant̉. Quoruꝫmeritis ꝑticipes faciat nos ih̓s xp̄s.¶ Feria. 3ª. dn̄ice in paſſione. Ser. 74.Mbulabatieſus in galileā ⁊c̄. Ioannis. 7. Scd̓ꝫ ꝙ dic̄ Greagorius in mora. Odirebonuꝫ eſt maius peccatūqͣꝫ non facere bonum.Contingit .n. aliquādo ex infirmitate ꝙ homoamat bonuꝫ: ſed implere non pōt. Sicut ergograuius eſt pctm̄ diligere: qͣꝫ ipſuꝫ perpetrareita nequius eſt etiam odiſſe iuſtitiā: qͣꝫ non feciſſe. vnde ẜm eundē illi: ꝗ non ſolum bonuꝫnon faciunt: ſed etiam facientes perſequuntur⁊ bonum quod in ſe nō habent: in alijs deteſtātur: peccant non ꝑ ignorantiā vel infirmitate:Sed ex certa malicia: ſicut pꝫ in euangelio deiudeis xp̄m ꝑſequentibus: cum eſſet ſummuꝫbonum: a quo nobis omne deriual̓. vnde dr̄.Ambulabat ih̓s ⁊c. Et ẜm hoc in euāgelio p̄ſenti occurrunt nobis quatuor ꝯſiderationes.Prima ꝯſideratio.Irca pͥmam ꝯſiderationem: q̄ eſt deiudeoꝝ ꝑſecutōe: cum dicit̉. Ambulabat ih̓s ⁊cͣ. ſunt tres ꝯcl̓ones.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ amor bonoꝝ eſt argugumentum virtutis: ⁊ odium eſt argumentuꝫvitij. Boni .n. amant bonum: in quocunqꝫ illud inueniant: ⁊ odiunt non naͣm: ſed vitium.Mali aūt amant malum ⁊ odiunt bonum: inquocunqꝫ illud inueniant. Et ideo ſignum eſtꝙ illi qui amantur a bonis: ſunt virtuoſi: licetboni aliquādo falluntur. Non ꝗdeꝫ de rebusBene enim ſciunt ꝙ iuſtitia eſt amāda: in quo