Sermo

Irca ſecundā ꝯfiderationeꝫ q̄ eſt dexꝯgrui tꝑis paſſiōis preordinatione:cuꝫ dr̄. Adhuc modicū tp̄s vobiſcuꝫſum. vbi ſunt tres concluſiones.¶ Prima concl̓o eſt ꝙ ſicut paſſio xp̄i preuiſafuit in mente dīna ab eterno .ſ. ꝙ moriēs ꝓ noſtra ſalute: ſua morte nos liberaret: ſcꝫ a mortepene culpe ⁊ gehēne: Sic ⁊ genus paſſionismodus ⁊ tp̄s: vt videlicet ꝙ deberet mori ī cruce: ⁊ tali modo ⁊ tali tꝑe. In cuius ſignū iudeipaſſionis tp̄s preuenire volentes: ipſuꝫ caperenon poterant. Dicit̉ glo. Adhuc modicuꝫ tp̄svobiſcū ſuꝫ. q. d. Modo me caꝑe non poteſtiſqꝛ hoc eſt tp̄s ꝯuerſationis vobiſcū: ⁊ non tp̄sẜꝫ gloſaꝫ mortis. Sum .n. vobiſcum ꝯuerſatione: ibo ad patrem per paſſionem.¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ tp̄s chriſti fuit modicumꝓpter duo. ¶ Primo ad oſtendendū xp̄i virtuteꝫ: ꝗ taꝫ modico tꝑe mūduꝫ īmutauit. ¶ Secundo ne diſcipuli in eo terminū ponerēt: quiahumāitas xp̄i fuit via: ꝑ quā deueniemꝰ ad diuinitateꝫ. Fuit aūt xp̄s viā ⁊ terminus .ſ. vitaRn̄dens gͦ chriſtus: volēs ſatiſfacere volūtatiperſequentiuꝫ. Qd̓ vultis facere facturi eſtis:ſed non modo: qꝛ modicū tp̄s vobiſcum ſum.¶ Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ malignantium hominuꝫvoluntas nō poteſt īpleri niſi deus dederit poteſtatem: vt dicit Iſido. Nā duꝫ hoīes deo ꝑmittente: malū qd̓ ꝯcupiſcunt ꝑficiūt: ip̄e dr̄ facere qui ꝑmittit. Ueꝝtn̄ ꝙ iniqui ex voluntatemala volunt. Iccirco d̓s perficiēdi dedit poteſtatem ꝑ ſuaꝫ bonam voluntatē: qꝛ de nr̄o malo ipſe multa bona oꝑatur. Quidam tn̄ voluntati dei reſiſtunt: neſciētes ꝯſilium dei faciunt:qui nouerūt ſic deo ſubiecta eſſe oīa: vt ⁊ ipſi ꝗeius diſpoſitioni aduerſant̉ eius īpleant volūtatem: ideo dicit. Queritis me i. meaꝫ corporalem preſentiaꝫ. Queretis: volūtate nocendiEt non inuenietis: poteſtate offendēdi. Ex qͦpꝫ ꝙ voluntas nocēdi eſt vnicuiqꝫ a ſe: ſꝫ poteſtas eſt a deo. Unde dixit pylato iniuſte euꝫ iudicanti. Nō haberes in me poteſtateꝫ ⁊c̄. Cuius ratio eſt. Quia vbi ego ſuꝫ: non dicit: vbiero: qꝛ ſemꝑ erat xp̄s quo fuerat iturus. Sicenuꝫ venit vt non recederet. Un̄ in alio loco diNemo aſcendit in celuꝫ niſi qui de celo deſcēdit: filius hoīs qui eſt in celo. Nō dixit qui fuit: ſꝫ ꝗ ē: qꝛ ẜm carnē fuit in terra: ẜꝫ maieſtatēerat ī celo ⁊ ī terra.Tertia ꝯſideratio.Irca tertiam ꝯſiderationeꝫ que eſt denoſtre ſalutis per iudeos ꝓphetatione:

cum dixit. Dixerunt ergo iudei ad ſemetipſosvbi occurrunt tres concluſiones.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ ſicut d̓s ē cā vniuerſalis in agēdo: ⁊ nō p̄exigit materiaꝫ: nec aliquādiſpoſitionē materie in corporalibus affectibuſ⁊ ſimul pōt mam ⁊ diſpoſitionē ⁊ formā inducere: ſic ēt in effectibus ſpūalibus non p̄exigitaliquā diſpōneꝫ: ſꝫ poteſt ſimul cū affectu ſpūali īducere diſponem ꝯueniētem qͣlis reꝗreret̉vt .ſ. aīaꝫ ī ipſa ſui creatiōe diſponeret ad ꝓphetiaꝫ ⁊ daret ei gratiaꝫ ꝓphetalem. Tn̄ iudei ꝑlumen legis ſcripte habiliores erāt ad donumꝓphetie qͣꝫ gentes. Ratio eſt. Nā ſicut in rebus corporalibus abeunte paſſione remanet q̄daꝫ habilitas ad hͦ ꝙ facilius illuſtret̉ iterato.Sic etiā mens ſemel ad deuotionē excitata: facilius poſtmodū ad deuotionē priſtinā reuocatur. Propter qd̓ Auguſti. in libro de orandodn̄m dicit eſſe neceſſarias crebras orationes:ne ꝯcepta deuotio totaliter extinguatur: ſic iudei ex lumine legis habiles effecti ad ꝑceptiōeꝫdiuinoꝝ que ꝑficit ꝓphetiaꝫ poterāt velamenꝓphetie remouere. Unde audiētes in verbischriſti alibi euꝫ ituꝝ ꝯiecturari poterant ex ſcriptura legis: eius p̄ſentia ꝓpter veritatis agnite īpugnationem eos nō eſſe dignos. Et ideoeo dicente. Quo ego vado vos nō poteſtis venire. Dixerunt ad ſemetipſos .ſ. occaſionē ſumentes ex ſcriptura. Quo .ſ. iturus eſt: dubitādo ſcriptute ꝓteſtationeꝫ ⁊ eoꝝ indignationē.¶ Scd̓a concluſio eſt: ꝙ ſꝫ donuꝫ ꝓphetie detur aliquibus ꝓpter alioꝝ vtilitatem: ⁊ ꝓptermentis ꝓprie illuſtrationē: ſicut patꝫ in hijs inquoꝝ animas ſapientia diuina: per gratiaꝫ ſancti ſpūs ſe tranſferens amicos dei ⁊ prophetiaſꝯſtituit qui ſunt quaſi inſtrumenta diuine operationis: ⁊ non ad voluntatem ꝓpriam. vndeIhero. ſuꝑ Matth̓. Prophetare vel virtuteſfacere interdū non eſt meriti que operatur: ſedinuocatiōis noīs xp̄i. Hoc aūt fit ob ꝯdēnationeꝫ eoꝝ qui inuocant: vel ad vtilitateꝫ eoꝝ quiinuocant: vel ad vtilitateꝫ ꝗ audiunt ⁊ vident.vnde ſequitur. Nūquid in diſꝑſione gentiumiturus eſt ⁊ docturus gētes; ¶ Nota ꝙ ſic dicentes noſtrā ſalutem ꝓphetauerūt neſcientesquid dicerent. vnde Augu. Dn̄s erat iturusad gentes: non p̄ſentia corporis: ſed miſit nosmembra ſua: ⁊ fecit nos membra ſua. vn̄ gloſ.ibidē dicit: cū dn̄s diceret. Ego ſum non poteſtis venire. Neſcierūt: ⁊ tamen aliꝗd qd̓ futuꝝerat neſcientes ꝓnunciauerunt .ſ. ꝙ ſi non pre