LXXI

bere de ſeipſo. Ipſi enim credebant xp̄m fore purum hominem. Et ideo: quia xp̄s dixit.Non ſuꝫ ego ſolus: ſed ego ⁊ qui miſit me pater. Ideo interrogant. Ubi eſt pater tuus; vl̓poteſt dici ꝙ iudei yronice dixerunt.¶ Quarta concluſio eſt: qꝫ in xp̄o eſt oīuꝫ ſciētia excludens omnem neſcientiaꝫ. d. Ego noniudico quēqͣꝫ .ſ. iudicio ſententie: ⁊ dānationisCuiꝰ ratio eſt: ꝗa nō veni vt iudiceꝫ: ſed vt ſaluem mūdum. Et ſi ego iudico. i. de aliquo ſententio: nō ignorāter hoc facio: ſicut vos. ſꝫ ſciēter. Iō iudiciū meū ē veꝝ: qꝛ ſolus nō ſuꝫ: ſedego: et ꝗ miſit me pater. q. d. Pater mecū eſtqui me gignit: ⁊ gignendo me cōmunicat mihi eſſentiaꝫ ſuā ⁊ cōmunicat mihi veritatē. Exquo ſeꝗt̉ ꝙ ego ſuꝫ veritas. Ueritas aūt ē reddere teſtimoniū veꝝ. Sequit̉. In lege vr̄a ſcriptuꝫ eſt: vbi ꝑ rationē oſtendit: ꝙ teſtimoniuꝫſuū eſt legitimū que talis eſt. Teſtimoniū ꝯſonū legi eſt legitimū teſtimoniū meū ē huiuſmodi: quia ẜm legem ſtatur teſtimonio duorum.Sic autem eſt in teſtimono meo: quia non ſolum teſtimonium perhibeo de meipſo: ſed teſtimoniū ꝓhibet mihi pater: ſicut ibi. Hic eſtfilius meus dilectꝰ. ¶ Itē filius meus es tuq. di. lex veſtra approbat teſtimonium duoruꝫhoīum: qui deciꝑi poſſunt: multo magis dꝫ approbare teſtimonium meum ⁊ patris: qui decipi non poſſumus.¶ Quinta ꝯº eſt: ꝙ illi ꝗ nūc ignorāt xp̄ꝫ .ſ. qͦad eius iuſtitiā timendo: eius mīam ſperandoeius bonitatē diligendo: eius beneficia ꝑ debitas gratiaꝝ actōes non recōpenſando: hic in pſenti tales in futuro ab ip̄o ignorabunt̉. Et iōdn̄s ꝯqueritur Ihere. 2º. Tenentes legem neſcierunt me. vn̄ dicit glo. Neſciri ſe a ſacerdotibus ꝯqueritur veritas: ⁊ neſcire ſe pͥncipatūneſcientiū ꝓteſtat̉. vn̄ ſiꝗs ignorat: ignorabit̉.vnde ſeꝗtur. Neqꝫ ſcitis me .ſ. in mīa ⁊ beneficijs. Neqꝫ patrē meū ſcitis .ſ. in iuſtitia ⁊ bonitate: ꝗ reddet vnicuiqꝫ iuxta oꝑa ſua. Naꝫ ſime ſciretis ꝯſiderātes cum gratitudine actiōīsmiam qua miẜtus ſum veſtri: ⁊ beneficia tamſpūalia qͣꝫ gratuita: q̄ ꝯtuli vobis: vtiqꝫ ſciretiſ⁊ patrē meum in retributōe eternoꝝ bonoruꝫSed qꝛ ignoratis: audietis refutationem. di.Neſcio vos ⁊c̄.Quinta ꝯſideratio.Irca ꝗntaꝫ ꝯſideratōem: q̄ eſt de eiꝰvirtuoſitatē: cū dicit̉. Hec verba locutus eſt ih̓s ⁊c. ſunt due ꝯcl̓ones.

I56¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ lꝫ virtus: fortitudo: gr̄aviolentia: honeſtas ſint real̓r idem: differūt tn̄rōne. Nam virtus dicit̉ fortitudo: inqͣꝫtum labores ⁊ dolores facile pōt vincere. Dicit̉ gr̄ainqͣꝫtum reſpicit liberalitatē dei: cum donū eſthabenteꝫ ſe deo gratum facere. Dicit̉ virtus:inquantum reſpicit opus: quod ab ea eſt. Dicitur violentia: inquantum violenter rapit regnum celorum. Matthei ſcd̓o. Regnum celorum vim patitur: ⁊ violenti rapiunt illud.Dicitur etiam honeſtas. vnde ẜm Yẜ. Honeſtas eſt turpitudinis carentia. vnde hominibus virtuoſis ⁊ honeſtis honor maximus exhibendus eſt.¶ Scd̓a ꝯcl̓o eſt: ꝙ hec lux diuina quadruplicem habet virtuoſitatem. ¶ Prima eſt ꝙ facit ſpiritualiter laborantes ⁊ diligēter facile ſuperare: inqͣꝫtū ſeruorū dei fortitudo laborantiūin ſuſtinentia penitentiali ſuccūbe̓t: ſi diuina allocutio verbo cōſolationis eos nō ſolidaret: qꝛdocet vitare mala ꝓmittens eterna. vnde audientes verbum dei ꝑ effectuꝫ operis: facile oīaque proſtergāt nos a conſecutione vltimi finispoſſunt vincere. Unde dicit̉ Ioh̓. pͦ. Omnequod natum eſt ex deo vincit mundū. Uincere autem mundū eſt tende̓ in vltimū fineꝫ: qd̓ſit cū conamine ꝓprie voluntatis. Gratia mediante inſultus temptationū reprimit̉: ⁊ inſiſtitur bonis operibus ꝗbus dīne voluntati cōformamur: qꝛ voluntas dei ē ſanctificatio noſtraẜm apoſtolū. Unde tales poſſunt dicere illudeph̓. vltimo. Diſcite in quibus ſuꝫ ſufficiensquafi diceret ꝙ eorum ſufficientia ſolum eſt exlumine īformationis diuini ſermonis. ¶ Secunda eſt ꝙ facit omnes eam audientes: et eiꝰdoctrinam ſequentes deo acceptos inquantuꝫdei gratia. Gratia enim cum ſit donuꝫ ſuꝑnaturale a ſolo deo eſt effectiue collata: hn̄s in ſerationem acceptationis: omnes quos inhabitat deo gratos ⁊ acceptos facit. Oēm eniꝫ ſpiritualem acceptationem deo cauſat quidam decor ſpiritualis. Gratia autem eſt quedam integritas et decor omnium virtutum. Nam ſicutpulchritudo faciei non eſt aliqua vna qualitasſed integritas exurgens ex omnibus .ſ. colore figuratur magnitudine et proportione. Itagratia que eſt animi decor eſt integritas exurgens ex omnibus virtutibus. Unde apoſtolus. Gratia dei ſum id quod ſum: ⁊ gratia eiꝰ⁊c. quaſi. d. ꝙ quia omnia habet a deo ꝑ gratiam eius ꝙ ideo merito deberet ei eſſe gratus.