Sermo

Cum enim decor gratie ꝓueniat ex illuſtratōediuini luminiſ: non pōt talis decor reparari inanima: niſi deo denuo illuſtrante. vnde requiritur habituale lumen: quod eſt gratie lumen.Simil̓r ordo nature reꝑari non pōt: niſi volūtas hoīs deo ſubiecta fuerit: quod non erit niſideo voluntateꝫ hoīs ad ſe trahente. Similiter⁊ reatus pene eterne remitti non poteſt: niſi adeo. inqͣꝫtum eſt offenſa cōmiſſa: que eſt hoīuꝫiudex. Et ideo reꝗͥritur auxiliū gratie ad hͦ vtamiſſa recuperentur. vnde ẜm Criſo. Qui ꝓpter veritatem ⁊ xp̄i ꝯfeſſioneꝫ opprimuntur:hij maxime a deo honorant̉: qd̓ in iſto ceco factum eſt. Quod cum audiſſet ih̓s: qꝛ eiecerunteum ſoras ⁊c. i. gratia inueniens euꝫ reſtituitin pͥſtinum ſtatuꝫ ꝓpter cordis p̄parationem.vnde pſal. Preparationē cordis eoꝝ ⁊cͣ.¶ Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ gratia ſic inuentuꝫ in ardore deſiderij: paratum deo ẜuire: informansipſum de eius potentia: ⁊ ſapientie lumine fidei dignatur illum illuſtrare. Naꝫ vltima beatitudo hoīs conſiſtit in quadam ſuꝑnaturali viſione dei: quam homo pertingere non poteſt:niſi per fidem. Ipſa enim eſt radix oīum virtutuꝫ: quibus debetur beatitudo tanqͣꝫ p̄miuꝫIpſa .n. eſt porta: per quam pͥnceps vniuerſoruꝫ intrat in cor hoīs. Sicut pꝫ de mēte virginis: que prius ꝯcepit fide qͣꝫ carne: Luce pͥmoBeata que credidiſti: qm̄ ꝑficientur ⁊c. vndeAuguꝰ. Beatior fuit maria ꝑcipiendo fidemxp̄i: qͣꝫ carnem xp̄i. Cum igit̉ chriſtus habitatper fidem in cordibus noſtris: quo habito habetur omne bonū: ipſa fides videtur eē radixoīum bonoꝝ ⁊ virtutum. vnde ſi radix euellat̉cetere virtutes areſcunt. vnde Grego. Sicutrami ſine virtute radicis non creſcunt: ſic quelibet opera lꝫ videant̉ bona: ſine fide ſunt nulla. vnde ſequitur. Tu credis in filium dei;Priuſqͣꝫ cecus interius illuſtraretur: interrogatur. Reſpondit. Quis eſt dn̄e: vt credaꝫ ineum? Nō nouerat xp̄m facie. Cecus .n. receſſerat de chriſto. vnde gloſa dicit ꝙ hoc verbooſtendit ſe dudum cor ad credeneum habuiſſeparatū: ſed in quem credere debeat ignoraſſe.Quia igitur eum videre ⁊ in eum credere deſiderat: ideo dignum fuit: vt ei fidei veritatemreuelaret: ideo ſeꝗtur. Et vidiſti eum: ⁊ qui loquitur tecum ipſe eſt. q. d. Ego ſum qui oꝑormirabilia: vt vidiſti: ⁊ inſtruo vtiliter vt audiſti: oſtendens tibi dīnaꝫ potentiā ⁊ ſapīaꝫ: qua

domine. Profitetur .n. ore pͥmo: corde ⁊ oꝑeRo. 4. Corde .n. credit̉ ad iuſtitiā. ore aūt fitꝯfeſſio ad ſalutem. Proteſtat̉ etiā opere exhibens ei tanqͣꝫ deo latrie cultum. vnde ſequiturEt ꝓcidēs adorauit euꝫ. ¶ Nota ꝙ xp̄s adoratione latrie eſt adorandus. vnde lꝫ naͣ diuīain chriſto ſit formalis ratio adoratōis latrie: eoꝙ hꝫ in ſe rationem ſumme diligibilis. Et cuꝫhoc hꝫ rationē ſummi boni: tamen in xp̄o natura humana nō eſt terminus adoratōis latrieNam diuina naͣ in chriſto inqͣꝫtum hꝫ rōnemꝑſone: in qua ſubſtituit̉ ſimul cum natura humana .i. inqͣꝫtum hꝫ vnū eſſe in vna ꝑſona .ſ.chriſti ſic adorat̉ adoratōe latrie: ſicut naͣ dīna.vnde Dani. dicit. Adoro xp̄m ſiue deum incarnatum ⁊ carnem ſibi vnitā eadem adoratōeponit exemplū ad ꝓbandum. Sicut .n. duꝫ timeo ignem: tunc etiā timeo carbonem ignituꝫꝓpter ignem ſibi cōpulatū. Sicut etiam dicitdebemus adorare ſuppoſitū verbi: ⁊ etiā naturam humauam verbo ſuppoſitatā ꝓpter verbum patris: cui vnitur.¶ Feria quinta dominice letare.Sermo ſexageſimus nonus.Bat ieſus inciuitatem: que vocat̉ nayꝫLuce. 7º. Scd̓m qd̓ dicitAugu. de ci. dei. 9. Miſericordia eſt aliene miẜie incorde nr̄o ꝯpaſſio cui ꝯcordat Dan̄. d. Miſericordia eſt virtus per quāaīus ſuꝑ calamitate mouet̉ afflictoꝝ inter aliaq̄ precipue mouet ad ꝯpaſſionem eſt grauitasdoloꝝⁱ in patiēte: ſupplicatio cuꝫ lachrymis intercedente: ⁊ nimietas amoris in ſubuenienteCum igit̉ huius vidue dolor erat grauis: ⁊ inxp̄o amor nimiꝰ: merito ad miſernndū excitat̉vt pꝫ in euangelio moraliter intellecto. Senſus animi moralis eſt Nayꝫ ciuitas eſt galileeſignans mundum. Interpretatur enim motꝰvel motio. Nam mundus eſt in ꝯtinuo motuin quam xp̄s adueniens per gratiam eam ſalubriier cōmouit nouitate doctrine. Ioh̓is ſcd̓oCōmota eſt vniuerſa ciuitas. Uel Naym eſtanima inſtabilis propoſiti mutabilitate. Huius ciuitatis porte ſunt intellectus ⁊ affectus:quibus chriſtus appropinquans efferebat̉ peccator occultus per portam: quia iudicio operis