LXVII

146

tempoſia eſt crux. Et ideo qui ſunt Chriſti:quos neceſſe eſt ſequi ſpiritum: carnem crucifixerunt .i. macerauerunt carnem ſuam: pugnātes cum vitijs operum: ⁊ concupiſcentijs deſideriorum. vnde ſequitur in euangelio. Dicebant igitur quidaꝫ iudei ex iheroſolymis .ſ. affectiones ⁊ oꝑationes ſpiritus. Nonne hic eſtquem querunt interficere .ſ. affectiones carnisſpiritui re luctātes ſuccumbere? Ecce palaꝫ loquitur. Ipſa autē gratia ſuꝑans omnia .ſ. queexpediunt ad deſtructionē carnis peccati: ⁊ adanimationē ſpiritus. Nunquid vere cognouerunt principes .ſ. tenebraꝝ: quorum inſtinctu⁊ ſuggeſtione caro concupiſcit aduerſus ſpiritum: quia hic eſt xp̄s .i. vnctus iuſtitia dei: quevngit impium: quando miſericorditer de infideli facit fidelem. vnde ſequitur. Hunc ſcimꝰvnde ſit: quaſi dicat. Hec vnctio iuſtitie ꝓpriedicitur dei: qꝛ de promiſſione originem habꝫ.Et cum ꝓmiſſum dei redditur: iuftitia dei eſt.Et cū ſuſcipit fugiētes ad ſe: iuſtitia dei eſt: qꝛnon ſuſciꝑe iniquitas eſt. Chriſtus aūt cuꝫ venerit: vnctio delectationis carnis eſt. Nemoſcit vnde ſit: qꝛ non a deo: nec a gratia. Igit̉ anullo proficiente ad ſalutem.Quarta ꝯſideratio.Uarta cōſideratio eſt qͣꝫtum ad eiusortum quo ad infuſa ſpiritualia ſeudona ſupernaturalia: quibus animaimbuta ad premium extollitur: ibi. Clamabatautem ih̓s docens in tēplo: vbi ſunt. 3. ꝯº es.¶ Prima ꝯcl̓o eſt: ꝙ illi ꝗ fomite carnis agitantur: clamando ſollicitius debent diuinū auxilium inuocare. Licet .n. coaſſiſtente gratiadei: penitens egreditur de peccato: vel quo adculpam: vel quo ad penam ſubijciendoſe regimini rationis: tamen ex parte ſenſualitatis frequenter cogitationibus agitatur. Nonnullosenim vidimus: qui ieiunando humiliant ſe cubantes cinere ⁊ cilicio: ⁊ diſciplinis ſe affligentes: ⁊ tamē adhuc vexantur a demonio .ſ. a fomite: qui ab apl̓o dicitur angelus ſathane.Scd̓a coꝝ. 1. In cuius figura mulier chananea: cuius filia a demonio vexabatur: ad ih̓mclamabat pro filia. vnde ih̓m nominat filiumdauid: cōmemorans ꝙ ipſe ſaul a ſpiritu maloeum agitante liberauit. vnde xp̄s caritas liberat a ſpiritu inuidie: xp̄s mundicia liberat a ſpiritu īmundo vexante. Hūc clamorem xp̄s docet in templo. ¶ Primo cordis per inſpirationem ⁊ cogitationem ipſum arguente de mali

cia ſua. Pſal. Arguam te ⁊c. ¶ Scd̓o docetin templo auꝝ per ſcripture amotionē .ſ. de duritia cordis increpādo. Mat. 5. ¶ Tertio docet in templo corporis ꝑ infirmitatem. Pſal.Multiplicate ſunt infirmitates eoꝝ ⁊cͣ. Et hͦeſt ꝙ ih̓s clamabat docens in templo.¶ Scd̓a ꝯcl̓o ē: ꝙ cuicūqꝫ ꝯuenit nō peccare⁊ eſſe ſine pctō: hoc hꝫ ex dono gratie: nō ex cōditione naͣe. Ratio eſt: qꝛ peccare nihil alid̓ eſtqͣꝫ declinare a rectitudine actus. queꝫ dꝫ habere: ſiue accipiatur pctm̄ in naͣlibus: ſiue in artificialibus: ſiue in moralibus. Solum aūt illuꝫactum a rectitudine declinare: nō ꝯuenit. Cuius regula eſt ipſa virtus agens. Sola autemvirtus agentis dn̄a eſt ſui actus: qꝛ nō ordinat̉ad ſuꝑiorem finem. Omnis aūt voluntas cuiuſtibet creature rectitudinē a ſuo actu non hꝫ:niſi ẜm ꝙ regulat̉ a voluntate dīna: ad quamꝑtinet vltimus finis. vnde in voluntate diuina non pōt eſſe pctm̄: ſed in voluntate creata.Onde cum voluntas dīna ſola ſit impeccabilis: pōt a peccato ⁊ ab inclinatōe ad pctm̄ liberare. vnde ſequitur. Et me ſcitis: ⁊ vnde ſimſcitis. q. d. Omnia dona q̄ vobis ꝯferunt̉: ſiue ſit remiſſio culpe: ſiue ſit relaxatio pene: ſiue preſeruatio a malo: ſiue collatio donorumgratuitoꝝ: ſiue moralium: ſiue gratiaꝝ quarūcunqꝫ: a ſola voluntate diuina eſt.¶ Tertia ꝯcl̓o eſt: ꝙ gratia iuſtificationis ſoTum tangit efficaciter p̄deſtinatos: de qua dicit̉De turba auteꝫ multi crediderūt in eum. glo.Ro. 8º. Predeſtinatio eſt preſcīa ⁊ p̄paratiobeneficioꝝ dei: qua certiſſime liberant̉ ꝗcunqꝫliberantur. Intelligendum tn̄ ꝙ p̄deſtinatiocertiſſime ⁊ infallibil̓r ꝯſequitur ſuum effectūnec tm̄ imponit neceſſitatem: vt effectus eiusſcilicet ex neceſſitate ꝓueniat. Predeſtinatioenim eſt ꝓuidentie pars. Non aūt omnia: queꝓuidentie ſubdunt̉: neceſſaria ſunt: ſed q̄damꝯtingenter eueniunt ẜm ꝯditionem cauſaruꝫꝓximaꝝ: quos ad tales effectus diuina ꝓuidētiā ordīauit. vnde multi .i. electi. De turba .ſ.vocatoꝝ voluntate dei antecedente: quā oēs ſumus vocati: quia omnes iſta voluntate voluitſaluos fieri. Crediderunt .ſ. non ſolum per ꝓprie voluntatis inclinationem ad fidem. Sꝫcrediderunt per gratiam predeſtinationis vocati ad fidem ⁊ electi. Romanorum. 6. Quosvocauit: hos ⁊ magnificauit.

t 2