Sermo

ſed abijt in ciuitatē: ⁊ dixit illis hoībus: Glo.verbo dei cognito: illud vehementer ciuitatibus annunciare deſiderat̉. vnde ip̄a quaſi tenuit locuꝫ apl̓i reſpectu ciuium: qꝛ ẜm Criſo.ſic̄ apl̓i vocati deſerūt retia: ita h̓ dimittit ydriā⁊ euangeliſtaꝝ opus fecit relinquens exēpluꝫp̄dicationibus pͥus dimittere curā ſeculariumnegocioꝝ. Et nō ſolum vnum tm̄ vocat: ſꝫ ciuitatem integrā: volens oēs ſaluos fieri: ⁊ adagnitionē dei ꝑuenire. Prudenter .n. ꝓceditiſta mulier. ¶ Primo .n. vocat xp̄m hoīem:ne ſi diceret eum xp̄m: iraſcerent̉ auditores: ⁊nollent exire. Non tn̄ total̓r ſiluit: ſꝫ quaſi dubitatiue ꝓponit: ⁊ ſic eius ſermone acceꝑunt.vnde ſequit̉. Exīerunt aūt de ciuitate illa multi: ⁊ ve. ad xp̄m. In quo docemur: ꝙ ſi ad xp̄ꝫire volumus: opꝫ nos ciuitatē exire .i. amoreꝫcarnalis cupiditatis. He. 13. Exeamꝰ ad euꝫextra caſtra.¶ Tertium documentum eſt: ꝙ hec cōuerſioq̄ fit per cognitionem vel dilectionē dei: meritoria eſt ꝑ gratiā: que cāt in aīa virtutes: ꝗbusſingule oꝑationes perficiuntur. ¶ Ratio eſt.Nam gratia cum ſit radix meriti: a deo ꝯfert̉:ſic vt poſſint ſingula oꝑa meritoria ab hoīe ꝑfici. Hoc autē fit ſolum ꝑ virtutes: ꝗbus ſicuthabitibus exit̉ in oꝑa virtuoſa. Ideo deus ꝯferendo gratiā cauſat virtutes in aīa: ꝗbus oꝑameritoria perfici poſſunt. vnde apl̓s. Omniapoſſum in gratia: q̄ me ꝯfortat. vnde ſequiturEt ꝯtinuo venerunt diſcipuli eius. Uirtutesdicunt̉ diſcipuli: qꝛ ordinant hoīem ad deum:vel xp̄i doctrinam. vnde lꝫ deus de potētia ordinata nullum acceptet niſi per gratiā. De potentia tamen abſoluta poſſet quenlꝫ homine inpuris naͣlibus acceptare ad vitā. vnde ſequit̉.Et mirabant̉: qꝛ cum muliere loquebat̉: eamin puris naͣlibus acceptando: tamen eius gratia eaꝫ p̄uenit. vnde ẜm Criſo. mirabant̉: nōmalum ſuſpicabant̉ de tanta xp̄i manſuetudine: ꝙ cum muliere aliena .ſ. a fide ⁊ gratia: ſichumil̓r ꝯferebat. Nemo tamē dixit. Quid q̄rīs aut quid loqueris cum ea? ſcientes ẜm potentiam abſolutaꝫ eam in puris naͣlibus poſſeacceptari ad vitam eternam.¶ Quartum documentum eſt: ꝙ ſpūalis māducatio ⁊ refectio xp̄i eſt ꝯuerſio ⁊ ſalus aīaꝝ:quas ſibi dum conuertunt̉ incorporat. vnde ſicut pctōres ſunt cibus diaboli: ſic penitentesſunt cibus xp̄i. vnde xp̄s reficit̉: quando verepenitentes ⁊ a malis oꝑbus quieſcētes: incor

porare delectant. Et hͦ quando non vnus: ſedplures conuertunt̉. In cuius ſignuꝫ quādoqꝫcum iniuſtis veſcebat̉: vt eos ad iuſtitiā ꝯuerteret: aliqn̄ cum pctōribus: vt eos ad pnīaꝫ duceret: aliquādo cum iuſtis vt eos in iuſtitia ſolidaret: aliqn̄ cum ypocritis vt eoꝝ ſuꝑſtitionēargueret. vnde ſequit̉. Interea .i. inter receſſum mulieris ⁊ aditum ſamaritanoꝝ rogabāteum dicentes. Rabbi manduca: arbitrantesaptum eſſe tp̄s: qꝛ fatigatus erat ex itinere.Ille aūt dixit eis: informans eos ad ꝯtemptūrefectionis carnis: ⁊ ad deſiderium refectiōisſpūalis: ⁊ dixit eis. Ego cibum hēo manducare: quem vos neſcitis: qͣꝫtum ad deſideriū notans noſtrā ſalutem ſibi refectionem. Et ſeꝗt̉.Quem vos neſcitis .i. nō capitis. Dicebāt gͦ.Nunꝗd aliquis attulit ei manducare; Namxp̄s ẜm glo. recepit ab alijs cibos: vt afferentes meritum ꝯſequerent̉: ⁊ diſcipuli paupertatem nō erubeſcerent. vnde dn̄s audiens cogitationes diſcipuloꝝ: inſtruit eos magis dicēsMeus cibus eſt vt faciā voluntatem eius: cmiſit me: vt ꝑficiaꝫ opus eiꝰ. Blo. Uolūtaspatris dei eſt: vt credamus in eum: ⁊ in filiuꝫquem ipſe genuit. Opus patris eſt noſtra ſalus: quam ip̄e filius ꝑ mortem ⁊ ſuā paſſionēnobis procreauit. Prime Thimoth̓. 2. Uultomnes ſaluos fieri ⁊c̄ͣ.¶ Quintum documentuꝫ eſt: ꝙ lꝫ conuerſioſit effectiue a gratia dei: eſt tamē diſpoſitiue alibero arbitrio eligente. Ratio eſt. Ex hͦ eniꝫliberi arbitrij dicimur: ꝙ poſſumus vnum recipere alio recuſato: quod eſt eligere. Et ideonam liberi arbitrij ex electione cōſiderare opꝫAd electionem aūt ꝯcurrit aliꝗd ex ꝑte cognitiue virtutis: ⁊ aliquid ex parte appetitiue.Ex ꝑte cognitiue requirit̉ conſiliuꝫ: per quoddijudicat̉ quid ſit alteri p̄ferendum. Ex parteautem appetitiue requirit̉ ꝙ apprehēdendo acceptetur illud: quod per ꝯſilium dijudicat̉. Etideo in. 3. ethi. libeꝝ arbitrium vocatur deſiderium conſiliabile: qꝛ ꝓpriuꝫ electōis eſt id: qd̓eſt ad finem. Hoc aūt inqͣꝫtum huiuſmodi hꝫrationem: qꝛ dicit̉ vtile: pꝫ cum bonum ſit obiectum appetitus: ꝙ conuerſio ſit a libero arbitrio diſpoſitiue eligente. vnde ſequit̉. Nonnevos dicitis ꝙ adhuc decē menſes ſunt: ⁊ meſſis venit? Glo. Vocat mentes ſamaritanorūdiſpoſitas ad recipiendum verbum dei regiones dealbatas. Sicut .n. ſpice cuꝫ dealbate fuerint: parate ſunt. Ita ⁊ hij parati erant. Et